Search results for melanie anton
14,
00:00,
2008-04-22 09:54:23 Description: In dieser 6 Folge des Castings "Ich Tarzan Du Jane" müssen sich die Kandidaten in der ersten Live Shows beweisen. Sie wurden von der Jury in Paare eingeteilt und zeigen dem Publikum in (More) In dieser 6 Folge des Castings "Ich Tarzan Du Jane" müssen sich die Kandidaten in der ersten Live Shows beweisen. Sie wurden von der Jury in Paare eingeteilt und zeigen dem Publikum in den Duetten ihr Talent. Die Jury bestehend aus Pia Douwes, Ralf Schaedler und Michael Hildebrandt bekamen in diesmal Untertstützung von Gastjurorin Jeanette Biedermann. Moderiert werden die Live Shows von Hugo Egon Balder. Paare an diesem Abend: Mark & Ina- Bad girls Patrick & Franziska- Hate that I love you Riccardo & Melanie- A whole new world Phillip & Jessica- Do you love me Freidrich & Katrin- Ich bin Ich Anton & Elisabeth- Endless love Felix & Maria- Fighter (Less)
Channel: youtubeTags: Anton Du Elisabeth Felix Franzi Friedrich Ich Ina Jane Jessica Katrin Maria Mark Melanie Patrick Phillip Riccardo Tarzan
Rate it: Rate:
134,
00:00,
2009-08-06 20:24:09 Description:
Channel: tnaflix Rate it: Rate:
170,
34:04,
2008-04-17 15:15:26 Description: Golden Earring is de oudste Nederlandse rockband en werd opgericht in 1961. Als een van de weinige Nederlandse bands heeft Golden Earring echt internationaal succes gehad, vooral vanwege hun hits (More) Golden Earring is de oudste Nederlandse rockband en werd opgericht in 1961. Als een van de weinige Nederlandse bands heeft Golden Earring echt internationaal succes gehad, vooral vanwege hun hits Radar Love en Twilight Zone. In de USA maar ook in het Verenigd Koninkrijk en in vele andere landen wordt Golden Earring wel gezien als "het best bewaarde geheim van de rock". De band heeft wereldwijd miljoenen albums verkocht en genoot in de jaren zeventig en tachtig sterrenstatus, met name in de Verenigde Staten. Al meer dan vijfenveertig jaar neemt Golden Earring een dominante positie in de Nederlandse muziekwereld in met meer dan dertig gouden en platina albums. De band stond tot nu toe in totaal 389 weken in de Nederlandse Top 40 en is daarmee de succesvolste Nederlandse single-artiest in die lijst. De vier Haagse musici vormen een van de belangrijkste Nederlandse bands die nog steeds wekelijks optreedt en daarbij veel van haar 47 hits speelt. Huidige bezetting: Barry Hay (16 augustus 1948; zang, gitaar, dwarsfluit) Cesar Zuiderwijk (18 juli 1948; drums, effecten) George Kooymans (11 maart 1948; gitaar, zang) Rinus Gerritsen (9 augustus 1946; basgitaar, contrabas, mondharmonica, toetsen) Golden Earring is begonnen in een arbeiderswijk in het zuidelijke deel van Den Haag. De dertienjarige George Kooymans is helemaal weg van gitaarspelen en vindt in zijn buurjongen Rinus Gerritsen een evenknie. Vanaf 1961 verzorgen ze samen met Fred van der Hilst (drums) en Hans van Herwerden (gitaar) elk weekend in de omgeving optredens die voornamelijk bestaan uit covers van met name de op dat moment immens populaire Shadows. In 1963 neemt Peter de Ronde de plaats in van Hans van Herwerden. Gerritsen speelt dan al basgitaar. De groep noemde zich aanvankelijk Tornado's, maar omdat een Engelse band met dezelfde naam in 1963 een hit scoort noemen de Haagse pubers zich The Golden Earrings, naar de hit van Peggy Lee, ook gezongen door Marlene Dietrich in 1948. In de beginperiode is het een komen en gaan van groepsleden: Frans Krassenburg wordt leadzanger, drummer Jaap Eggermont vervangt in 1964 Freddy van Hilst. [bewerk] Nationale doorbraak (1965-1968) In mei 1965 worden The Golden Earrings geboekt door Jacques Senf voor een optreden in Club 192. Freddy Haayen raakt op slag genteresseerd in de groep die inmiddels het pad van de Beatles bewandelen en weet met een sterk staaltje (Haagse) bluf een plaatopname te versieren. Dat hij slechts stagiair is bij platenmaatschappij Polydor en nog niet eerder een opnamestudio van binnen heeft gezien doet er niet toe. Please go wordt in september 1965 een top-tien-hit. Naast de onvoorwaardelijke steun van manager Haayen is ook de rol van Veronica-diskjockey Willem van Kooten (alias Joost den Draaijer) niet te onderschatten. Geruggensteund door zulke sterke publiciteit is succes onafwendbaar. Voor de opnames van opvolger That Day maken de adolescenten een trip naar de Pye studio's Londen. Zo werd "That Day" het eerste Nederlandse popnummer dat in het Verenigd Koninkrijk werd opgenomen. De single werd in 1966 onthaald als een sensatie; enkel tegengehouden door Michelle van de Beatles komt het nummer niet op nummer een in de Top 40. In datzelfde jaar 1966 vind er een legendarisch concert plaats van The Golden Earrings samen met The Kinks. Een lange reeks hits volgt, waaronder In My House (1967), Sound of the Screaming Day (1967), I've Lost Somebody (1968), de eerste nummer-een-hit Dong-Dong-Di-Ki-Di-Gi-Dong (1968) en Just a Little Bit of Peace In My Heart(1969), een song die George Kooymans schreef om zijn gevoelens te vertolken over zijn weggelopen liefde Melanie, zus van Rinus Gerritsen. Het werd een hit en ook qua liefde was het raak: Net als het lied bleek hun liefde onoverwinnelijk en hun huwelijk dat volgde ook. [bewerk] Lonkend naar het internationale succes (1969-1973) Met hun beatmuziek staan The Golden Earrings in 1968 aan de absolute top. Gezegend met uitstekende voelsprieten voor de nieuwste muzikale wendingen neigt de groep in 1968/1969 voorzichtig naar de ruigere rockmuziek. Vooral de komst van Barry Hay, die in 1968 zanger Frans Krassenburg opvolgt, zorgt voor een onstuimige impuls. Met de verandering van het geluid worden ook de deuren naar de andere kant van de oceaan opengezet. Vooral met de driekwartier uitgesponnen Byrds-klassieker Eight Miles High maakt The Golden Earring (inmiddels zonder 's') indruk in de Verenigde Staten. Janis Joplin gaat voor de band op haar knien in The Fillmore west in San Francisco waar de Golden Earring avonden lang furore maakte. Een van die concerten is gefilmd en biedt ons nu achteraf een kijkje in het ontstaan van bhne-succes van de nog jonge band, vooral de basgitaarsolo van Rinus Gerritsen baart veel opzien en gaf aanleiding tot een poging van Jimi Hendrix Rinus te rekruteren voor zijn band The Jimi Hendrix Experience. Gelukkig zag de bassist en mede-oprichter van de Earring toen al in dat het wel eens iets zou kunnen gaan worden met zijn eigen bandje. De nieuwe Earring is al te horen op de dubbel-elpee On the Double (1968), de acid-plaat Eight Miles High (1969), en de singles Where Will I Be (1969) en Another 45 Miles (1969). Drummer Eggermont is intussen vervangen door Sieb Warner, die in 1970 op zijn beurt het veld moet ruimen voor Cesar Zuiderwijk. Nu is de viermansformatie compleet waaruit anno nu nog steeds Golden Earring bestaat. De echte muzikale kentering komt met de single Back Home in 1970. De single slaat in als een bom en wordt de op een na grootste hit van het jaar. Op dezelfde leest scoort de band hits met Holy Holy Life (1971), She Flies On Strange Wings (1971), Buddy Joe (1972) en Stand By Me (1972). In 1972 toert Golden Earring door Europa in het voorprogramma van The Who. Deze ontwikkeling draagt bij tot Radar Love,uitgebracht op Track, het platenlabel van The Who en bezorgt de Nederlandse rockgeschiedenis een mijlpaal die bijna groter is dan Golden Earring zelf. [bewerk] Rockband van internationale allure (1974-1977) Radar Love en de elpee Moontan (1973) forceren de internationale doorbraak van de groep in Europa; in het Verenigd Koninkrijk en eindelijk ook in de Verenigde Staten krijgt de band een vaste voet aan de grond. Moontan wordt zelfs goud in Amerika. Intensief wordt er getoerd, met bands als Kiss en Aerosmith in het voorprogramma (!) en ook zijn er gezamenlijke optredens met Led Zeppelin, Santana, Eric Clapton, Pink Floyd en verschillende andere grote namen uit de muziekwereld. In eerste instantie wordt alles gefixeerd op de consolidatie van het Amerikaanse succes. Om het volle geluid van het album ook op het podium te kunnen reproduceren wordt eind 1974 toetsenist Robert Jan Stips aangetrokken. Met hem maakt de groep de albums Switch (1975) en het pretentieuze To The Hilt (1976). Hij wordt in de zomer van 1976 vervangen door de gitarist Eelco Gelling die prominent aanwezig is op de gitaarplaat Contraband (1976) en excelleert op Live (1977). [bewerk] Vrije val (1978-1981) Desondanks wordt er geen passend vervolg gegeven aan het hitsucces van Radar Love, omdat de band dacht dat het beter was van imago te veranderen, zowel qua kleding- als muziekstijl. De opvolgers van "Radar Love" worden singles als Ce soir (1975), Sleepwalking (1976) en Bombay (1976), maar deze zetten geen zoden aan de dijk. De band weet zijn positie in de Verenigde Staten niet consistent uit te bouwen en verliesgevende tournees ondermijnen de motivatie. Zelfs het door sterproducer Jimmy Iovine begeleide album "Grab It For A Second" (1978) mondt uit in een teleurstelling. Reden voor Gelling om de band te verlaten. Golden Earring raakt langzaam maar onherroepelijk in een vrije val. Zelfs de toevalstreffer Weekend Love (1979) weet geen kentering te brengen in de neerwaartse spiraal. In de tijd van Punk en New Wave laten de albums No Promises No Debts (1979) en "Prisoner Of The Night" (1980) net als het live-dubbelalbum "2nd Live" (1981) een band horen die geen voeling meer heeft met de tijdsgeest. In Amerika is de verwarring des te groter daar de band niet voor een gat te vangen blijkt qua stijl , en zo niet inpasbaar is in een marketing-strategie en een format. De platenmaatschappijen en Amerikaanse managements weten niet wat ze met de Earring aanmoeten, en hetzelfde gevoel ontstaat bij de radio-stations en het publiek. Men kan de band niet pltsen, waardoor het ongrijpbaar en vervolgens onbegrijpelijk dreigt te worden wat de Golden Earring voor een soort band is. Geen band waar het zakelijk gezien interessant was in te investeren, geen band die duidelijk in de markt te zetten was met reclame-campagnes. Een band die nauwelijks aansloot bij de heersende muziekstijlen, de weg kwijt was en het publiek niet meer echt kon boeien. Het zag ernaar uit dat de band zijn langste tijd gehad had. De leden besloten er het bijltje bij neer te leggen en te kappen met de Golden Earring. [bewerk] De wederopstanding (1982-1985) Net op het moment dat de oudste rockband van Nederland na 20 jaar wil stoppen, maakt de band in 1982 een grandioze comeback met de single Twilight Zone en de elpee Cut. De naam "Cut" was een flauw woordgrapje voor het Nederlandse publiek, maar tevens zat er de gedachte achter van stoppen, knippen. Het Engelse "to cut" is te vertalen met "(door)knippen". Het album was dan ook bedoeld als afscheidsplaat, iets waar manager Freddy Haayen om vroeg tijdens de vergadering waarin de band besloot te stoppen. Alle vier de Earrings zouden twee nummers schrijven voor deze laatste plaat, die dan snel klaar zou zijn. George had het nummer "Twilight Zone" nog op de plank liggen voor zijn soloalbum , maar besloot dat het wel makkelijk was om te gebruiken voor het laatste Earringalbum. Met ongekende gevolgen: zelfs in Amerika slaat de plaat aan en wordt een toptienhit, mede door de inspanningen van de toenmalige manager Freddy, die als "plugger" de plaat bij allerlei radiostations en dj's promoot ("plugt"). Een succesvolle tournee door de Verenigde Staten is het gevolg. Ook financieel wordt deze tour een succes, al was het maar omdat Rob Gerritsen (broer van Rinus) meereist en de twee broers samen de boekhouding doen. Iets wat wel vaker voorkomt bij bands. Mick Jagger heeft zo ook als zanger-boekhouder een dreigend faillissement van de Stones voorkomen. Anderhalf jaar later is het opnieuw raak: When the Lady Smiles - net als Twilight Zone vergezeld van een knappe door Dick Maas vervaardigde videoclip - wordt de vijfde nummer nhit voor de band in Nederland. Het experimentele album N.E.W.S. (1984) haalt eveneens de hoogste regionen. Het Earringcircus reist door de Verenigde Staten voor hun dertiende concertreeks, die hen door bijna heel de Verenigde Staten voert, langs veertig staten, waaronder Hawa. Ondertussen belandt When the Lady Smiles op de derde plaats in de hitlijsten in Canada. Deze laatste tour in 1984 wordt niet het succes waar de Golden Earring op hoopte, omdat de puriteinse houding van de omroepcensuur in de USA zich tegen de band keert die met de clip van When the Lady Smiles dacht een klapper van formaat te kunnen maken op MTV. Het clipje wordt helemaal stukgesneden door de Amerikanen om maar niet de zogenaamde verkrachting van een non te laten zien, waardoor de hele verhaallijn van het filmpje verloren gaat. Ook radiostations kunnen niets met de song, want "het paste in geen enkel format op de radio, ze konden er niets mee", aldus Barry Hay. Het nummer werd nauwelijks gedraaid op de Amerikaanse radiostations en de gecensureerde clip werd alleen 's nachts op MTV vertoond. Barry Hay: "En daar gingen we weer, moesten we weer helemaal opnieuw beginnen, iets opbouwen, daar hadden we dus geen zin meer in". Als de Earring weer terugkeert naar Nederland vindt er een "Back Home"-concert plaats in de Groenoordhallen in Leiden, dat opgenomen werd in opdracht van MTV America door Dick Maas, een oude bekende. Van dit concert werd een cd verspreid onder de titel Something Heavy Going Down (live from the twilightzone) met een gedeelte van dit concert en een studio-opname, het titelnummer Something Heavy Going Down, waarvoor ook weer een passende clip werd gedraaid waarin Barry Hay als "future video freak" de hoofdrol speelt, iets wat Bono van U2 goed heeft gezien en later zelf deed. Dit concert is tegenwoordig op dvd verkrijgbaar onder de titel Live from the Twilightzone en geeft een gedegen overzicht van de stand van zaken op muzikaal gebied van dat moment binnen de band. Volgens kenners behoren de vertolkingen van Twilight Zone en Radar Love tijdens dat concert tot de beste liveopnames die er van de band gemaakt zijn. In 1985 treedt de Golden Earring op tijdens "Europe a Go-Go", een muziekfestival dat in heel Europa live op tv werd uitgezonden vanuit verschillende locaties. De Nederlandse inzending werd Golden Earring die optrad in de Amsterdamse poptempel Paradiso. [bewerk] Financile en artistieke crisis (1986-1990) Een ondefinieerbare periode volgt, waarin de band bijna niet meer lijkt te bestaan. Cesar Zuiderwijk neemt met Jasper van 't Hof het muzikaal interessante, jazzy album Labyrinth op in 1985, een teken aan de wand dat er op dat moment niet veel te doen was bij de Earring. Toch volgt een jaar later het duistere en overgeproduceerde album The Hole uit 1986, wel met de toptienhit Quiet Eyes. Producer Shell Schellekens lijkt door te slaan in het elektronisch sampelen en tot overmaat van ramp wordt er een complete mastertape van het sterke nummer Why Do I gewist. Om het nog enigszins acceptabel te laten klinken wordt de tape met de opname van de backingvocals (achtergrondzang) gebruikt als leadzangpartij. De achtergrondzang werd twee keer over elkaar heen gekopieerd naar de mastertape. Hierdoor verloor het nummer bijna alles wat het aan kracht had. De band was hierover zeer ontstemd en heeft deze kapitale blunder van Schellekens pas weer kunnen herstellen tijdens de eerste akoestische The Naked Truth-sessies in 1992, toen ze het opnieuw live en unplugged opnamen op cd. Quiet Eyes ging vergezeld van een bijzondere videoclip, gedraaid door de befaamde Nederlandse fotograaf Anton Corbijn, tegenwoordig vooral bekend als huisfotograaf van onder andere U2 en Depeche Mode. Ook de foto's en het hoesontwerp van The Hole zijn van de hand van Anton Corbijn. Barry Hay en George Kooymans richtten hun eigen label Ring Records op, wat nauwelijks resulteerde in groot succes. Bovendien kreeg de Golden Earring BV een enorme belastingaanslag. Wegens een poging de bv in Liechtenstein te vestigen werd de band beschuldigd van belastingontduiking en er volgde een inval van de FIOD. Alsof dat niet genoeg was, stond de band ook bij zaakwaarnemer Willem van Kooten voor vele tonnen in het krijt, wegens bijvoorbeeld het 300.000 gulden kostende clipje van When the Lady Smiles. De Earring was zo goed als failliet, maar een "Greatest Hits"-compilatie van Arcade uit 1988 bracht licht in de duisternis en was zo succesvol dat er een uitgebreide tournee door Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en zelfs de DDR volgt: in de zomer van 1989, vlak voor de val van de Berlijnse Muur, trad de Golden Earring op in Oost-Berlijn. Het concert werd angstvallig in de gaten gehouden door partijbonzen, bang als ze ook toen nog waren voor westerse decadente invloeden van pop- en rockmuziek. Een tv-optreden voor de Oost-Duitse staatstelevisie werd om die reden op het laatste moment afgelast. Ondertussen kwam het door elektronica gedomineerde Keeper of the Flame (1989) uit, waarop Cesar Zuiderwijk nauwelijks te horen valt. Hij werd ingenieus vervangen door de samples en keyboards van Rinus Gerritsen, die met de song Distant Love weer een pareltje van een ballad toevoegt aan zijn toch al rijke schrijf-loopbaan. Een van de weinig politiek gengageerde songs van de Golden Earring is het vlammende Turn The World Around dat door wederom Dick Maas van een indringende en hilarische videoclip wordt voorzien, maar een grote hit werd het nummer niet. Het idee dat "Turn The World Around" vlak voor de Val van de Muur in Oost-Berlijn gespeeld is, prikkelt wel de fantasie en is wellicht de aanleiding dat het toen geplande tv-optreden van de Golden Earring verboden werd door de partijtop. Het album Keeper of the Flame geeft in zijn titel al aan dat de nationale Nederlandse trots niet van zins is de fakkel over te dragen en ervoor wil blijven gaan, al zal dan het roer wel om moeten richting meer genspireerde gitaarrock, en z geschiedde. [bewerk] De weelderige jaren negentig (1991-2000) Opgelucht kan er adem gehaald worden wanneer Bloody Buccaneers (1991) verschijnt: een verfrissende, ouderwets rockende Earring-plaat. De single Going to the Run bereikt zelfs de top drie. Dit succes wordt ruimschoots overtroffen door het akoestische album The Naked Truth (1992). Handig inpikkend op de Unplugged-hype begin jaren negentig weet de Earring dit concept het beste uit te kristalliseren. Hernieuwde internationale belangstelling is er niet, maar in Nederland wordt van The Naked Truth circa een half miljoen exemplaren verkocht. Behalve het geven van elektrische concerten gaat men vanaf 1993 nu ook akoestische concerten geven in de de theaters en schouwburgen. De financile zorgen die het voortbestaan van de groep jarenlang hebben geteisterd zijn hiermee opgelost, en alle uitstaande schulden worden in een klap afbetaald. Ook Amerika lijkt weer te lonken als Deep Purple de Earrings vraagt als support-act voor een grote Amerikaanse tournee in 1994. Het aanbod is genereus , maar wordt afgewimpeld. Hoe graag de Golden Earring ook in de Verenigde Staten wil optreden, ze hebben het simpelweg te druk in Nederland, en geboekte optredens afzeggen is uit den boze. Daarbij komt nog dat George Kooymans en kornuiten met rede beducht zijn om in het "golden oldies"-circuit te belanden, ook als is het in de States, en dan nog niet eens als head-liner, maar als support-act. In 1994 verschijnt het semi-akoestische Face it, deels voortbordurend op het grote succes van "Naked Truth"een album met zowel unplugged songs als ook een aantal stevige elektrische tracks, dat live werd opgenomen in de garage van George Kooymans, met een stel vrienden en familie als publiek. Het concept van live een album inspelen is veelbeproefd door de band, die zo poogt de energie van live-optreden te "vangen" op een studio-plaat. De opnames klinken daardoor spontaner omdat iedereen samen speelt, in tegenstelling tot een album waarbij iedereen zijn instrument afzonderlijk inspeelt en pas in een later stadium alles bij elkaar komt in de eindmix. Het album Lovesweat uit 1995 bevat enkel covers van nummers die de band ooit genspireerd hebben en verkoopt beduidend minder. In 1997 is het tijd voor Naked II, opnieuw een doorslaand succes. Inmiddels spinnen Hay en Kooymans ook garen bij het mega-succes van hun ontdekking Anouk, die zich eind jaren negentig een van de belangrijkste Nederlandse artiesten mag noemen. In 1999 verschijnt het sterke en degelijke Paradise in Distress. In de pers continu becommentarieerd als een "rockopera in wording". De eeuwwisseling wordt feestelijk luister bijgezet met extra lange jubileumconcerten en de elektronische live-dubbel-cd Last Blast of the Century(2000), opgenomen tijdens deze concerten. Van het laatste jubileumconcert, wederom in de Leidse Groenoordhallen, verscheen ook een dvd. Het was de eerste live-cd/dvd van de band die officieel uitgebracht werd sinds 1984. Gedeeltes van de dvd van het laatste concert van de eeuw werden door Veronica uitgezonden op oudjaarsavond 1999. Oudbandleden speelden weer mee, bijvoorbeeld Robert Jan Stips, en ook waren er een gospelkoortje en een blazerssectie bij om het geheel extra luister mee te geven. [bewerk] Een nieuw millennium (2000-...) In 2000 last de band een sabbatical year in dat wordt afgesloten met de boven verwachting verkopende compilatie The Devil Made Us Do It (2000). Minder succesvol is dan weer het nummer Yes, We're On Fire (2000) dat Golden Earring als officile tune speciaal voor de Olympische Spelen opneemt. Ook verschijnt er een single Miles away from nowhere (2000) wat de tune is van de populaire SBS-tv-hit De Bus. In 2003 verschijnt het dertigste album van de band, Millbrook USA, waarvoor helemaal naar de Verenigde Staten is afgereisd waar de bandleden zowaar in de plaatselijke coffeeshop herkend worden als "the guys from Radar Love". In februari 2005 komt het nieuwe akoestische livealbum Naked III uit op Super Audio CD en als live-dvd (opgenomen in de Panama Club te Amsterdam, juni 2004). In mei van het jaar 2005 speelt de Golden Earring na 28 jaar weer op Pinkpop in Landgraaf, voor de derde keer in zijn carrire. Op 3 september 2005 is de band te vinden op het Haagse Malieveld waar zij het podium delen met Di-rect en Kane tijdens het Beatstad Festival. De drie bands sluiten samen het festival af met een jam van het Golden Earringnummer "Back home". Op 3 december 2005 verschijnt het langverwachte boek "Golden Earring". Dit boek was van oorsprong een initiatief van Golden Earringfans Karin en Mechteld Beks. Uitgeverij Pictures Publishers heeft een maar liefst 384 pagina's tellend boek op lp-formaat op de markt gebracht. Het bevat 900 illustraties en vele bekende fotografen werken mee, zoals Patricia Steur, Nico van der Stam, Kees Tabak en Anton Corbijn. Het boek bevat daarnaast veel bijdragen van oudbandleden, bekende Nederlanders en Golden Earringfans zoals Casper Roos (discografiegedeelte). Het boek wordt gepresenteerd in de Haagse Discotheek Asta voor 1000 fans en vele genodigden. Zij zien de eerste exemplaren van het boek uitgereikt worden aan de band door Freek de Jonge. Daarna speelt Golden Earring nog een concert van een uur, samen met Bertus Borgers en oud-Earringlid Robert Jan Stips. In februari 2006 boekt de band weer een succes als ze voor het eerst sinds 1972 weer spelen in de Ahoy te Rotterdam. Van dit energieke optreden wordt een liveregistratie gemaakt die uitkomt op dvd, "met gratis CD", en een goed beeld geeft van een typisch Earringconcert. Op 2 december 2006 valt Golden Earring zelfs de eer te beurt weer eens op te treden in Zwitserland en wel in club Z7 bij Bazel. De band chartert een vliegtuig en omdat de landingsrechten op het Zwitserse vliegveld maar beperkt houdbaar zijn wordt het concert een uur vervroegd zodat hetzelfde vliegtuig terug niet gemist wordt. Het Zwitserse publiek weet niet wat ze meemaken en vraagt zich af hoe het mogelijk is dat een band die al zo lang aan de weg timmert nog steeds zo fris en jeugdig klinkt. Tijd om na te genieten van hun impact als rocklegenden hebben de bandleden nauwelijks; het vliegtuig terug wacht niet, en ook thuis in Nederland is het weer met beide voetjes op de vloer en ervoor gn. Ook in de Heineken Music Hall in Amsterdam speelt de Earring op 15 december het dak eraf tijdens een besloten optreden en herhaalt dat kunstje schijnbaar moeiteloos op 16 december 2006 in dezelfde HMH waarmee de Golden Earring bewijst nog steeds de absolute top te vormen in de vaderlandse pop- en rockwereld. Gedurende december 2006 is George Kooymans stoom gaan afblazen bij goede vriend en collega-muzikant Frank Carillo, "Frank the Yank", in Amerika, die meeschreef en speelde op het 2003-album Millbrook USA en ook in 2005 het nummer "What Cha Gonna Do (When The Levee Breaks)" voor de Earring schreef. Dit nummer begeleidde Frank als gastmuzikant tijdens het Ahoy-optreden in februari 2006. Wellicht zijn er nummers geschreven voor een nieuw album? Op 10 juni 2007 trad de band op in Keulen voor "Rockpalast", een muziekshow van de Duitse tv-zender WDR, het bewijs dat ook het buitenland de Earring nog lang niet vergeten is. Ook anno 2008 is Golden Earring nog niet uitgespeeld, dat bewijst het goed gevulde tourschema van deze onverwoestbare band. Op 15 december 2007 speelde de band F in het voorprogramma tijdens een optreden in de Heineken Music Hall, waar de Earring traditioneel haar tournee elk jaar afsluit. 5 februari 2008 gaat de groep opnieuw een concert in Ahoy verzorgen waarbij, zoals gewoonlijk, extra artiesten en muzikanten worden uitgenodigd. Een groot videoscherm en enorme lichtshow maken deel uit van dit concert. In de zomer van 2008 gaat de Golden Earring naar alle waarschijnlijkheid weer touren in de USA, al zijn definitieve data en plaatsen nog niet bekendgemaakt. [bewerk] Belang en invloed van Golden Earring Golden Earring is vanaf het begin internationaal georinteerd. De tweede single That Day wordt zowaar in de Pye Studio's te Londen opgenomen, waar ook Led Zeppelin, Rolling Stones en Jimi Hendrix vaste klant zijn. Een mijlpaal voor Nederlandse popmuziek in 1966. Voor promotie-doeleinden reizen The Golden Earrings in 1967 naar Stockholm om aldaar in een weekend wat foto's te schieten, leuk voor de tienerblaadjes, en nog leuker voor de band, die weliswaar in Zweden was, maar daar geen noot gespeeld heeft. Volgens hetzelfde recept, uit de koker van manager van het eerste uur Freddy Haayen, wordt Parijs aangedaan voor een fotosessie bij onder andere de Eiffeltoren. Als de "Beatles aan de Noordzee" twee jaar later het plafond van de Nederlandse hitparade hebben bereikt laaien buitenlandse aspiraties op. In de zomer van 1969, het jaar van Woodstock, het jaar waarin de flower power op haar hoogtepunt was, vertrekt de groep naar de Verenigde Staten voor een coast-to-coasttour met optredens in de befaamde Fillmore East in New York City waar alle grote namen uit de muziekwereld optraden, zoals The Doors, Santana, J Geils Band en Janis Joplin. Vervolgens spelen de Earrings een reeks concerten in The Fillmore West, een nog steeds bestaande beroemde muziekclub in San Francisco. Van deze tour is een inmiddels legendarische concertfilm gemaakt, met onder andere Rinus Gerritsens bassolo, waar Jimi Hendrix zeer van onder de indruk was en hem wilde hebben in zijn Jimi Hendrix Experience. Rinus hoorde hiervan toen de Earring alweer lang en breed terug was in Nederland met een bagage vol ideen. Ze raken genspireerd door The Doors en Led Zeppelin, wat te horen is op het album Eight Miles High en laten vanaf Back Home (1970) een nieuw geluid horen wat hen d toonaangevende vaderlandse rockband van begin jaren '70 maakt. Intussen schrijft Kooymans ook hits van andere artiesten, zoals Bojoura en Earth and Fire. Rond 1970 lijkt de gitarist met zijn betrokkenheid de spil van de Nederlandse rockscene. Met Radar Love openen voor zijn eigen band de Amerikaanse deuren zich. Opnieuw betekenen de tournees midden jaren zeventig een bassin vol ideen die ze in Nederland introduceren, zoals revolutionaire geluidstechnieken (bijvoorbeeld quadrofonie). In het buitenland proberen ze de laatste trends te volgen en hun verworven markt te handhaven - wat gedeeltelijk lukt. In de jaren tachtig geeft de Earring met name de toon aan op het gebied van de dan laatste ontwikkeling binnen de popmuziek, de videoclip. Dick Maas regisseert voor Twilight Zone en When the Lady Smiles baanbrekende filmpjes. Golden Earring dankt mede zijn comeback eraan. Muzikaal gezien is de groep vanaf de jaren tachtig eerder een trendvolger (cfr. het dansritme van Twilight Zone, de rapinvloeden op N.E.W.S.). In de jaren negentig is de pioniersrol volledig uitgespeeld. Wel staan de 'godfathers' van de Nederlandse rock, Hay en Kooymans, in de jaren tachtig en negentig steeds vaker aan de wieg van menig nieuwe carrire. Die van Anouk spreekt het meest tot de verbeelding. George Kooymans en Barry Hay schrijven songs voor haar debuutalbum, onder andere Mood Indigo en produceren ook dit debuut Together alone in Kooymans' eigen studio aan huis in Rijkevorsel, Belgi. Vele collega-muzikanten geven aan dat ze de Golden Earring hoog waarderen, zoals de Rolling Stones die tijdens concerten in Nederland vaak Radar Love spelen, net als U2. Steve Harris van Iron Maiden is al jaren een trouwe fan van de Golden Earring, en ook in vele commercials en speelfims in Nederland en de USA worden songs van de Golden Earring gebruikt, meestal hun grootste internationale hit Radar Love. In 2008 werd het nummer When the Lady Smiles n van de campagneliedjes van Hillary Clinton. Eerder had echtgenoot Bill Clinton tijdens de voorverkiezingen in 1992 in de VS de hitsingle "Radar Love" al gebruikt.[1]. Sinds 1970 speelt Golden Earring in de huidige bezetting, terwijl de band oorspronkelijk in 1961 werd opgericht. Deze twee feiten maken duidelijk dat Golden Earring als enige cht aanspraak kan maken op de titel "oudste rockband ter wereld". Desalniettemin staan de vier Haagse vrienden met beide benen stevig op de grond en lopen niet met hun hoofd in de wolken. Avond na avond gaat nog steeds elk theater en elke zaal waar de Golden Earring speelt helemaal plat voor de ondertussen vier levende legendes die tezamen het best bewaarde geheim van het rock-'n-rolluniversum vormen. (Less)
Channel: 123video Rate it: Rate:
76,
39:46,
2008-04-17 15:15:27 Description: Golden Earring is de oudste Nederlandse rockband en werd opgericht in 1961. Als een van de weinige Nederlandse bands heeft Golden Earring echt internationaal succes gehad, vooral vanwege hun hits (More) Golden Earring is de oudste Nederlandse rockband en werd opgericht in 1961. Als een van de weinige Nederlandse bands heeft Golden Earring echt internationaal succes gehad, vooral vanwege hun hits Radar Love en Twilight Zone. In de USA maar ook in het Verenigd Koninkrijk en in vele andere landen wordt Golden Earring wel gezien als "het best bewaarde geheim van de rock". De band heeft wereldwijd miljoenen albums verkocht en genoot in de jaren zeventig en tachtig sterrenstatus, met name in de Verenigde Staten. Al meer dan vijfenveertig jaar neemt Golden Earring een dominante positie in de Nederlandse muziekwereld in met meer dan dertig gouden en platina albums. De band stond tot nu toe in totaal 389 weken in de Nederlandse Top 40 en is daarmee de succesvolste Nederlandse single-artiest in die lijst. De vier Haagse musici vormen een van de belangrijkste Nederlandse bands die nog steeds wekelijks optreedt en daarbij veel van haar 47 hits speelt. Huidige bezetting: Barry Hay (16 augustus 1948; zang, gitaar, dwarsfluit) Cesar Zuiderwijk (18 juli 1948; drums, effecten) George Kooymans (11 maart 1948; gitaar, zang) Rinus Gerritsen (9 augustus 1946; basgitaar, contrabas, mondharmonica, toetsen) [bewerk] De oertijd (1961-1964) Golden Earring is begonnen in een arbeiderswijk in het zuidelijke deel van Den Haag. De dertienjarige George Kooymans is helemaal weg van gitaarspelen en vindt in zijn buurjongen Rinus Gerritsen een evenknie. Vanaf 1961 verzorgen ze samen met Fred van der Hilst (drums) en Hans van Herwerden (gitaar) elk weekend in de omgeving optredens die voornamelijk bestaan uit covers van met name de op dat moment immens populaire Shadows. In 1963 neemt Peter de Ronde de plaats in van Hans van Herwerden. Gerritsen speelt dan al basgitaar. De groep noemde zich aanvankelijk Tornado's, maar omdat een Engelse band met dezelfde naam in 1963 een hit scoort noemen de Haagse pubers zich The Golden Earrings, naar de hit van Peggy Lee, ook gezongen door Marlene Dietrich in 1948. In de beginperiode is het een komen en gaan van groepsleden: Frans Krassenburg wordt leadzanger, drummer Jaap Eggermont vervangt in 1964 Freddy van Hilst. Nationale doorbraak (1965-1968) In mei 1965 worden The Golden Earrings geboekt door Jacques Senf voor een optreden in Club 192. Freddy Haayen raakt op slag genteresseerd in de groep die inmiddels het pad van de Beatles bewandelen en weet met een sterk staaltje (Haagse) bluf een plaatopname te versieren. Dat hij slechts stagiair is bij platenmaatschappij Polydor en nog niet eerder een opnamestudio van binnen heeft gezien doet er niet toe. Please go wordt in september 1965 een top-tien-hit. Naast de onvoorwaardelijke steun van manager Haayen is ook de rol van Veronica-diskjockey Willem van Kooten (alias Joost den Draaijer) niet te onderschatten. Geruggensteund door zulke sterke publiciteit is succes onafwendbaar. Voor de opnames van opvolger That Day maken de adolescenten een trip naar de Pye studio's Londen. Zo werd "That Day" het eerste Nederlandse popnummer dat in het Verenigd Koninkrijk werd opgenomen. De single werd in 1966 onthaald als een sensatie; enkel tegengehouden door Michelle van de Beatles komt het nummer niet op nummer een in de Top 40. In datzelfde jaar 1966 vind er een legendarisch concert plaats van The Golden Earrings samen met The Kinks. Een lange reeks hits volgt, waaronder In My House (1967), Sound of the Screaming Day (1967), I've Lost Somebody (1968), de eerste nummer-een-hit Dong-Dong-Di-Ki-Di-Gi-Dong (1968) en Just a Little Bit of Peace In My Heart(1969), een song die George Kooymans schreef om zijn gevoelens te vertolken over zijn weggelopen liefde Melanie, zus van Rinus Gerritsen. Het werd een hit en ook qua liefde was het raak: Net als het lied bleek hun liefde onoverwinnelijk en hun huwelijk dat volgde ook. Lonkend naar het internationale succes (1969-1973) Met hun beatmuziek staan The Golden Earrings in 1968 aan de absolute top. Gezegend met uitstekende voelsprieten voor de nieuwste muzikale wendingen neigt de groep in 1968/1969 voorzichtig naar de ruigere rockmuziek. Vooral de komst van Barry Hay, die in 1968 zanger Frans Krassenburg opvolgt, zorgt voor een onstuimige impuls. Met de verandering van het geluid worden ook de deuren naar de andere kant van de oceaan opengezet. Vooral met de driekwartier uitgesponnen Byrds-klassieker Eight Miles High maakt The Golden Earring (inmiddels zonder 's') indruk in de Verenigde Staten. Janis Joplin gaat voor de band op haar knien in The Fillmore west in San Francisco waar de Golden Earring avonden lang furore maakte. Een van die concerten is gefilmd en biedt ons nu achteraf een kijkje in het ontstaan van bhne-succes van de nog jonge band, vooral de basgitaarsolo van Rinus Gerritsen baart veel opzien en gaf aanleiding tot een poging van Jimi Hendrix Rinus te rekruteren voor zijn band The Jimi Hendrix Experience. Gelukkig zag de bassist en mede-oprichter van de Earring toen al in dat het wel eens iets zou kunnen gaan worden met zijn eigen bandje. De nieuwe Earring is al te horen op de dubbel-elpee On the Double (1968), de acid-plaat Eight Miles High (1969), en de singles Where Will I Be (1969) en Another 45 Miles (1969). Drummer Eggermont is intussen vervangen door Sieb Warner, die in 1970 op zijn beurt het veld moet ruimen voor Cesar Zuiderwijk. Nu is de viermansformatie compleet waaruit anno nu nog steeds Golden Earring bestaat. De echte muzikale kentering komt met de single Back Home in 1970. De single slaat in als een bom en wordt de op een na grootste hit van het jaar. Op dezelfde leest scoort de band hits met Holy Holy Life (1971), She Flies On Strange Wings (1971), Buddy Joe (1972) en Stand By Me (1972). In 1972 toert Golden Earring door Europa in het voorprogramma van The Who. Deze ontwikkeling draagt bij tot Radar Love,uitgebracht op Track, het platenlabel van The Who en bezorgt de Nederlandse rockgeschiedenis een mijlpaal die bijna groter is dan Golden Earring zelf. Rockband van internationale allure (1974-1977) Radar Love en de elpee Moontan (1973) forceren de internationale doorbraak van de groep in Europa; in het Verenigd Koninkrijk en eindelijk ook in de Verenigde Staten krijgt de band een vaste voet aan de grond. Moontan wordt zelfs goud in Amerika. Intensief wordt er getoerd, met bands als Kiss en Aerosmith in het voorprogramma (!) en ook zijn er gezamenlijke optredens met Led Zeppelin, Santana, Eric Clapton, Pink Floyd en verschillende andere grote namen uit de muziekwereld. In eerste instantie wordt alles gefixeerd op de consolidatie van het Amerikaanse succes. Om het volle geluid van het album ook op het podium te kunnen reproduceren wordt eind 1974 toetsenist Robert Jan Stips aangetrokken. Met hem maakt de groep de albums Switch (1975) en het pretentieuze To The Hilt (1976). Hij wordt in de zomer van 1976 vervangen door de gitarist Eelco Gelling die prominent aanwezig is op de gitaarplaat Contraband (1976) en excelleert op Live Vrije val (1978-1981) Desondanks wordt er geen passend vervolg gegeven aan het hitsucces van Radar Love, omdat de band dacht dat het beter was van imago te veranderen, zowel qua kleding- als muziekstijl. De opvolgers van "Radar Love" worden singles als Ce soir (1975), Sleepwalking (1976) en Bombay (1976), maar deze zetten geen zoden aan de dijk. De band weet zijn positie in de Verenigde Staten niet consistent uit te bouwen en verliesgevende tournees ondermijnen de motivatie. Zelfs het door sterproducer Jimmy Iovine begeleide album "Grab It For A Second" (1978) mondt uit in een teleurstelling. Reden voor Gelling om de band te verlaten. Golden Earring raakt langzaam maar onherroepelijk in een vrije val. Zelfs de toevalstreffer Weekend Love (1979) weet geen kentering te brengen in de neerwaartse spiraal. In de tijd van Punk en New Wave laten de albums No Promises No Debts (1979) en "Prisoner Of The Night" (1980) net als het live-dubbelalbum "2nd Live" (1981) een band horen die geen voeling meer heeft met de tijdsgeest. In Amerika is de verwarring des te groter daar de band niet voor een gat te vangen blijkt qua stijl , en zo niet inpasbaar is in een marketing-strategie en een format. De platenmaatschappijen en Amerikaanse managements weten niet wat ze met de Earring aanmoeten, en hetzelfde gevoel ontstaat bij de radio-stations en het publiek. Men kan de band niet pltsen, waardoor het ongrijpbaar en vervolgens onbegrijpelijk dreigt te worden wat de Golden Earring voor een soort band is. Geen band waar het zakelijk gezien interessant was in te investeren, geen band die duidelijk in de markt te zetten was met reclame-campagnes. Een band die nauwelijks aansloot bij de heersende muziekstijlen, de weg kwijt was en het publiek niet meer echt kon boeien. Het zag ernaar uit dat de band zijn langste tijd gehad had. De leden besloten er het bijltje bij neer te leggen en te kappen met de Golden Earring. De wederopstanding (1982-1985) Net op het moment dat de oudste rockband van Nederland na 20 jaar wil stoppen, maakt de band in 1982 een grandioze comeback met de single Twilight Zone en de elpee Cut. De naam "Cut" was een flauw woordgrapje voor het Nederlandse publiek, maar tevens zat er de gedachte achter van stoppen, knippen. Het Engelse "to cut" is te vertalen met "(door)knippen". Het album was dan ook bedoeld als afscheidsplaat, iets waar manager Freddy Haayen om vroeg tijdens de vergadering waarin de band besloot te stoppen. Alle vier de Earrings zouden twee nummers schrijven voor deze laatste plaat, die dan snel klaar zou zijn. George had het nummer "Twilight Zone" nog op de plank liggen voor zijn soloalbum , maar besloot dat het wel makkelijk was om te gebruiken voor het laatste Earringalbum. Met ongekende gevolgen: zelfs in Amerika slaat de plaat aan en wordt een toptienhit, mede door de inspanningen van de toenmalige manager Freddy, die als "plugger" de plaat bij allerlei radiostations en dj's promoot ("plugt"). Een succesvolle tournee door de Verenigde Staten is het gevolg. Ook financieel wordt deze tour een succes, al was het maar omdat Rob Gerritsen (broer van Rinus) meereist en de twee broers samen de boekhouding doen. Iets wat wel vaker voorkomt bij bands. Mick Jagger heeft zo ook als zanger-boekhouder een dreigend faillissement van de Stones voorkomen. Anderhalf jaar later is het opnieuw raak: When the Lady Smiles - net als Twilight Zone vergezeld van een knappe door Dick Maas vervaardigde videoclip - wordt de vijfde nummer nhit voor de band in Nederland. Het experimentele album N.E.W.S. (1984) haalt eveneens de hoogste regionen. Het Earringcircus reist door de Verenigde Staten voor hun dertiende concertreeks, die hen door bijna heel de Verenigde Staten voert, langs veertig staten, waaronder Hawa. Ondertussen belandt When the Lady Smiles op de derde plaats in de hitlijsten in Canada. Deze laatste tour in 1984 wordt niet het succes waar de Golden Earring op hoopte, omdat de puriteinse houding van de omroepcensuur in de USA zich tegen de band keert die met de clip van When the Lady Smiles dacht een klapper van formaat te kunnen maken op MTV. Het clipje wordt helemaal stukgesneden door de Amerikanen om maar niet de zogenaamde verkrachting van een non te laten zien, waardoor de hele verhaallijn van het filmpje verloren gaat. Ook radiostations kunnen niets met de song, want "het paste in geen enkel format op de radio, ze konden er niets mee", aldus Barry Hay. Het nummer werd nauwelijks gedraaid op de Amerikaanse radiostations en de gecensureerde clip werd alleen 's nachts op MTV vertoond. Barry Hay: "En daar gingen we weer, moesten we weer helemaal opnieuw beginnen, iets opbouwen, daar hadden we dus geen zin meer in". Als de Earring weer terugkeert naar Nederland vindt er een "Back Home"-concert plaats in de Groenoordhallen in Leiden, dat opgenomen werd in opdracht van MTV America door Dick Maas, een oude bekende. Van dit concert werd een cd verspreid onder de titel Something Heavy Going Down (live from the twilightzone) met een gedeelte van dit concert en een studio-opname, het titelnummer Something Heavy Going Down, waarvoor ook weer een passende clip werd gedraaid waarin Barry Hay als "future video freak" de hoofdrol speelt, iets wat Bono van U2 goed heeft gezien en later zelf deed. Dit concert is tegenwoordig op dvd verkrijgbaar onder de titel Live from the Twilightzone en geeft een gedegen overzicht van de stand van zaken op muzikaal gebied van dat moment binnen de band. Volgens kenners behoren de vertolkingen van Twilight Zone en Radar Love tijdens dat concert tot de beste liveopnames die er van de band gemaakt zijn. In 1985 treedt de Golden Earring op tijdens "Europe a Go-Go", een muziekfestival dat in heel Europa live op tv werd uitgezonden vanuit verschillende locaties. De Nederlandse inzending werd Golden Earring die optrad in de Amsterdamse poptempel Paradiso. Financile en artistieke crisis (1986-1990) Een ondefinieerbare periode volgt, waarin de band bijna niet meer lijkt te bestaan. Cesar Zuiderwijk neemt met Jasper van 't Hof het muzikaal interessante, jazzy album Labyrinth op in 1985, een teken aan de wand dat er op dat moment niet veel te doen was bij de Earring. Toch volgt een jaar later het duistere en overgeproduceerde album The Hole uit 1986, wel met de toptienhit Quiet Eyes. Producer Shell Schellekens lijkt door te slaan in het elektronisch sampelen en tot overmaat van ramp wordt er een complete mastertape van het sterke nummer Why Do I gewist. Om het nog enigszins acceptabel te laten klinken wordt de tape met de opname van de backingvocals (achtergrondzang) gebruikt als leadzangpartij. De achtergrondzang werd twee keer over elkaar heen gekopieerd naar de mastertape. Hierdoor verloor het nummer bijna alles wat het aan kracht had. De band was hierover zeer ontstemd en heeft deze kapitale blunder van Schellekens pas weer kunnen herstellen tijdens de eerste akoestische The Naked Truth-sessies in 1992, toen ze het opnieuw live en unplugged opnamen op cd. Quiet Eyes ging vergezeld van een bijzondere videoclip, gedraaid door de befaamde Nederlandse fotograaf Anton Corbijn, tegenwoordig vooral bekend als huisfotograaf van onder andere U2 en Depeche Mode. Ook de foto's en het hoesontwerp van The Hole zijn van de hand van Anton Corbijn. Barry Hay en George Kooymans richtten hun eigen label Ring Records op, wat nauwelijks resulteerde in groot succes. Bovendien kreeg de Golden Earring BV een enorme belastingaanslag. Wegens een poging de bv in Liechtenstein te vestigen werd de band beschuldigd van belastingontduiking en er volgde een inval van de FIOD. Alsof dat niet genoeg was, stond de band ook bij zaakwaarnemer Willem van Kooten voor vele tonnen in het krijt, wegens bijvoorbeeld het 300.000 gulden kostende clipje van When the Lady Smiles. De Earring was zo goed als failliet, maar een "Greatest Hits"-compilatie van Arcade uit 1988 bracht licht in de duisternis en was zo succesvol dat er een uitgebreide tournee door Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en zelfs de DDR volgt: in de zomer van 1989, vlak voor de val van de Berlijnse Muur, trad de Golden Earring op in Oost-Berlijn. Het concert werd angstvallig in de gaten gehouden door partijbonzen, bang als ze ook toen nog waren voor westerse decadente invloeden van pop- en rockmuziek. Een tv-optreden voor de Oost-Duitse staatstelevisie werd om die reden op het laatste moment afgelast. Ondertussen kwam het door elektronica gedomineerde Keeper of the Flame (1989) uit, waarop Cesar Zuiderwijk nauwelijks te horen valt. Hij werd ingenieus vervangen door de samples en keyboards van Rinus Gerritsen, die met de song Distant Love weer een pareltje van een ballad toevoegt aan zijn toch al rijke schrijf-loopbaan. Een van de weinig politiek gengageerde songs van de Golden Earring is het vlammende Turn The World Around dat door wederom Dick Maas van een indringende en hilarische videoclip wordt voorzien, maar een grote hit werd het nummer niet. Het idee dat "Turn The World Around" vlak voor de Val van de Muur in Oost-Berlijn gespeeld is, prikkelt wel de fantasie en is wellicht de aanleiding dat het toen geplande tv-optreden van de Golden Earring verboden werd door de partijtop. Het album Keeper of the Flame geeft in zijn titel al aan dat de nationale Nederlandse trots niet van zins is de fakkel over te dragen en ervoor wil blijven gaan, al zal dan het roer wel om moeten richting meer genspireerde gitaarrock, en z geschiedde. De weelderige jaren negentig (1991-2000) Opgelucht kan er adem gehaald worden wanneer Bloody Buccaneers (1991) verschijnt: een verfrissende, ouderwets rockende Earring-plaat. De single Going to the Run bereikt zelfs de top drie. Dit succes wordt ruimschoots overtroffen door het akoestische album The Naked Truth (1992). Handig inpikkend op de Unplugged-hype begin jaren negentig weet de Earring dit concept het beste uit te kristalliseren. Hernieuwde internationale belangstelling is er niet, maar in Nederland wordt van The Naked Truth circa een half miljoen exemplaren verkocht. Behalve het geven van elektrische concerten gaat men vanaf 1993 nu ook akoestische concerten geven in de de theaters en schouwburgen. De financile zorgen die het voortbestaan van de groep jarenlang hebben geteisterd zijn hiermee opgelost, en alle uitstaande schulden worden in een klap afbetaald. Ook Amerika lijkt weer te lonken als Deep Purple de Earrings vraagt als support-act voor een grote Amerikaanse tournee in 1994. Het aanbod is genereus , maar wordt afgewimpeld. Hoe graag de Golden Earring ook in de Verenigde Staten wil optreden, ze hebben het simpelweg te druk in Nederland, en geboekte optredens afzeggen is uit den boze. Daarbij komt nog dat George Kooymans en kornuiten met rede beducht zijn om in het "golden oldies"-circuit te belanden, ook als is het in de States, en dan nog niet eens als head-liner, maar als support-act. In 1994 verschijnt het semi-akoestische Face it, deels voortbordurend op het grote succes van "Naked Truth"een album met zowel unplugged songs als ook een aantal stevige elektrische tracks, dat live werd opgenomen in de garage van George Kooymans, met een stel vrienden en familie als publiek. Het concept van live een album inspelen is veelbeproefd door de band, die zo poogt de energie van live-optreden te "vangen" op een studio-plaat. De opnames klinken daardoor spontaner omdat iedereen samen speelt, in tegenstelling tot een album waarbij iedereen zijn instrument afzonderlijk inspeelt en pas in een later stadium alles bij elkaar komt in de eindmix. Het album Lovesweat uit 1995 bevat enkel covers van nummers die de band ooit genspireerd hebben en verkoopt beduidend minder. In 1997 is het tijd voor Naked II, opnieuw een doorslaand succes. Inmiddels spinnen Hay en Kooymans ook garen bij het mega-succes van hun ontdekking Anouk, die zich eind jaren negentig een van de belangrijkste Nederlandse artiesten mag noemen. In 1999 verschijnt het sterke en degelijke Paradise in Distress. In de pers continu becommentarieerd als een "rockopera in wording". De eeuwwisseling wordt feestelijk luister bijgezet met extra lange jubileumconcerten en de elektronische live-dubbel-cd Last Blast of the Century(2000), opgenomen tijdens deze concerten. Van het laatste jubileumconcert, wederom in de Leidse Groenoordhallen, verscheen ook een dvd. Het was de eerste live-cd/dvd van de band die officieel uitgebracht werd sinds 1984. Gedeeltes van de dvd van het laatste concert van de eeuw werden door Veronica uitgezonden op oudjaarsavond 1999. Oudbandleden speelden weer mee, bijvoorbeeld Robert Jan Stips, en ook waren er een gospelkoortje en een blazerssectie bij om het geheel extra luister mee te geven. Een nieuw millennium (2000-...) In 2000 last de band een sabbatical year in dat wordt afgesloten met de boven verwachting verkopende compilatie The Devil Made Us Do It (2000). Minder succesvol is dan weer het nummer Yes, We're On Fire (2000) dat Golden Earring als officile tune speciaal voor de Olympische Spelen opneemt. Ook verschijnt er een single Miles away from nowhere (2000) wat de tune is van de populaire SBS-tv-hit De Bus. In 2003 verschijnt het dertigste album van de band, Millbrook USA, waarvoor helemaal naar de Verenigde Staten is afgereisd waar de bandleden zowaar in de plaatselijke coffeeshop herkend worden als "the guys from Radar Love". In februari 2005 komt het nieuwe akoestische livealbum Naked III uit op Super Audio CD en als live-dvd (opgenomen in de Panama Club te Amsterdam, juni 2004). In mei van het jaar 2005 speelt de Golden Earring na 28 jaar weer op Pinkpop in Landgraaf, voor de derde keer in zijn carrire. Op 3 september 2005 is de band te vinden op het Haagse Malieveld waar zij het podium delen met Di-rect en Kane tijdens het Beatstad Festival. De drie bands sluiten samen het festival af met een jam van het Golden Earringnummer "Back home". Op 3 december 2005 verschijnt het langverwachte boek "Golden Earring". Dit boek was van oorsprong een initiatief van Golden Earringfans Karin en Mechteld Beks. Uitgeverij Pictures Publishers heeft een maar liefst 384 pagina's tellend boek op lp-formaat op de markt gebracht. Het bevat 900 illustraties en vele bekende fotografen werken mee, zoals Patricia Steur, Nico van der Stam, Kees Tabak en Anton Corbijn. Het boek bevat daarnaast veel bijdragen van oudbandleden, bekende Nederlanders en Golden Earringfans zoals Casper Roos (discografiegedeelte). Het boek wordt gepresenteerd in de Haagse Discotheek Asta voor 1000 fans en vele genodigden. Zij zien de eerste exemplaren van het boek uitgereikt worden aan de band door Freek de Jonge. Daarna speelt Golden Earring nog een concert van een uur, samen met Bertus Borgers en oud-Earringlid Robert Jan Stips. In februari 2006 boekt de band weer een succes als ze voor het eerst sinds 1972 weer spelen in de Ahoy te Rotterdam. Van dit energieke optreden wordt een liveregistratie gemaakt die uitkomt op dvd, "met gratis CD", en een goed beeld geeft van een typisch Earringconcert. Op 2 december 2006 valt Golden Earring zelfs de eer te beurt weer eens op te treden in Zwitserland en wel in club Z7 bij Bazel. De band chartert een vliegtuig en omdat de landingsrechten op het Zwitserse vliegveld maar beperkt houdbaar zijn wordt het concert een uur vervroegd zodat hetzelfde vliegtuig terug niet gemist wordt. Het Zwitserse publiek weet niet wat ze meemaken en vraagt zich af hoe het mogelijk is dat een band die al zo lang aan de weg timmert nog steeds zo fris en jeugdig klinkt. Tijd om na te genieten van hun impact als rocklegenden hebben de bandleden nauwelijks; het vliegtuig terug wacht niet, en ook thuis in Nederland is het weer met beide voetjes op de vloer en ervoor gn. Ook in de Heineken Music Hall in Amsterdam speelt de Earring op 15 december het dak eraf tijdens een besloten optreden en herhaalt dat kunstje schijnbaar moeiteloos op 16 december 2006 in dezelfde HMH waarmee de Golden Earring bewijst nog steeds de absolute top te vormen in de vaderlandse pop- en rockwereld. Gedurende december 2006 is George Kooymans stoom gaan afblazen bij goede vriend en collega-muzikant Frank Carillo, "Frank the Yank", in Amerika, die meeschreef en speelde op het 2003-album Millbrook USA en ook in 2005 het nummer "What Cha Gonna Do (When The Levee Breaks)" voor de Earring schreef. Dit nummer begeleidde Frank als gastmuzikant tijdens het Ahoy-optreden in februari 2006. Wellicht zijn er nummers geschreven voor een nieuw album? Op 10 juni 2007 trad de band op in Keulen voor "Rockpalast", een muziekshow van de Duitse tv-zender WDR, het bewijs dat ook het buitenland de Earring nog lang niet vergeten is. Ook anno 2008 is Golden Earring nog niet uitgespeeld, dat bewijst het goed gevulde tourschema van deze onverwoestbare band. Op 15 december 2007 speelde de band F in het voorprogramma tijdens een optreden in de Heineken Music Hall, waar de Earring traditioneel haar tournee elk jaar afsluit. 5 februari 2008 gaat de groep opnieuw een concert in Ahoy verzorgen waarbij, zoals gewoonlijk, extra artiesten en muzikanten worden uitgenodigd. Een groot videoscherm en enorme lichtshow maken deel uit van dit concert. In de zomer van 2008 gaat de Golden Earring naar alle waarschijnlijkheid weer touren in de USA, al zijn definitieve data en plaatsen nog niet bekendgemaakt. Belang en invloed van Golden Earring Golden Earring is vanaf het begin internationaal georinteerd. De tweede single That Day wordt zowaar in de Pye Studio's te Londen opgenomen, waar ook Led Zeppelin, Rolling Stones en Jimi Hendrix vaste klant zijn. Een mijlpaal voor Nederlandse popmuziek in 1966. Voor promotie-doeleinden reizen The Golden Earrings in 1967 naar Stockholm om aldaar in een weekend wat foto's te schieten, leuk voor de tienerblaadjes, en nog leuker voor de band, die weliswaar in Zweden was, maar daar geen noot gespeeld heeft. Volgens hetzelfde recept, uit de koker van manager van het eerste uur Freddy Haayen, wordt Parijs aangedaan voor een fotosessie bij onder andere de Eiffeltoren. Als de "Beatles aan de Noordzee" twee jaar later het plafond van de Nederlandse hitparade hebben bereikt laaien buitenlandse aspiraties op. In de zomer van 1969, het jaar van Woodstock, het jaar waarin de flower power op haar hoogtepunt was, vertrekt de groep naar de Verenigde Staten voor een coast-to-coasttour met optredens in de befaamde Fillmore East in New York City waar alle grote namen uit de muziekwereld optraden, zoals The Doors, Santana, J Geils Band en Janis Joplin. Vervolgens spelen de Earrings een reeks concerten in The Fillmore West, een nog steeds bestaande beroemde muziekclub in San Francisco. Van deze tour is een inmiddels legendarische concertfilm gemaakt, met onder andere Rinus Gerritsens bassolo, waar Jimi Hendrix zeer van onder de indruk was en hem wilde hebben in zijn Jimi Hendrix Experience. Rinus hoorde hiervan toen de Earring alweer lang en breed terug was in Nederland met een bagage vol ideen. Ze raken genspireerd door The Doors en Led Zeppelin, wat te horen is op het album Eight Miles High en laten vanaf Back Home (1970) een nieuw geluid horen wat hen d toonaangevende vaderlandse rockband van begin jaren '70 maakt. Intussen schrijft Kooymans ook hits van andere artiesten, zoals Bojoura en Earth and Fire. Rond 1970 lijkt de gitarist met zijn betrokkenheid de spil van de Nederlandse rockscene. Met Radar Love openen voor zijn eigen band de Amerikaanse deuren zich. Opnieuw betekenen de tournees midden jaren zeventig een bassin vol ideen die ze in Nederland introduceren, zoals revolutionaire geluidstechnieken (bijvoorbeeld quadrofonie). In het buitenland proberen ze de laatste trends te volgen en hun verworven markt te handhaven - wat gedeeltelijk lukt. In de jaren tachtig geeft de Earring met name de toon aan op het gebied van de dan laatste ontwikkeling binnen de popmuziek, de videoclip. Dick Maas regisseert voor Twilight Zone en When the Lady Smiles baanbrekende filmpjes. Golden Earring dankt mede zijn comeback eraan. Muzikaal gezien is de groep vanaf de jaren tachtig eerder een trendvolger (cfr. het dansritme van Twilight Zone, de rapinvloeden op N.E.W.S.). In de jaren negentig is de pioniersrol volledig uitgespeeld. Wel staan de 'godfathers' van de Nederlandse rock, Hay en Kooymans, in de jaren tachtig en negentig steeds vaker aan de wieg van menig nieuwe carrire. Die van Anouk spreekt het meest tot de verbeelding. George Kooymans en Barry Hay schrijven songs voor haar debuutalbum, onder andere Mood Indigo en produceren ook dit debuut Together alone in Kooymans' eigen studio aan huis in Rijkevorsel, Belgi. Vele collega-muzikanten geven aan dat ze de Golden Earring hoog waarderen, zoals de Rolling Stones die tijdens concerten in Nederland vaak Radar Love spelen, net als U2. Steve Harris van Iron Maiden is al jaren een trouwe fan van de Golden Earring, en ook in vele commercials en speelfims in Nederland en de USA worden songs van de Golden Earring gebruikt, meestal hun grootste internationale hit Radar Love. In 2008 werd het nummer When the Lady Smiles n van de campagneliedjes van Hillary Clinton. Eerder had echtgenoot Bill Clinton tijdens de voorverkiezingen in 1992 in de VS de hitsingle "Radar Love" al gebruikt.[1]. Sinds 1970 speelt Golden Earring in de huidige bezetting, terwijl de band oorspronkelijk in 1961 werd opgericht. Deze twee feiten maken duidelijk dat Golden Earring als enige cht aanspraak kan maken op de titel "oudste rockband ter wereld". Desalniettemin staan de vier Haagse vrienden met beide benen stevig op de grond en lopen niet met hun hoofd in de wolken. Avond na avond gaat nog steeds elk theater en elke zaal waar de Golden Earring speelt helemaal plat voor de ondertussen vier levende legendes die tezamen het best bewaarde geheim van het rock-'n-rolluniversum vormen. (Less)
Channel: 123video Rate it: Rate:
19,
07:33,
2007-11-28 17:55:40 Description: Esta película es una adaptación del cuento de Roberto "el negro" Fontanarrosa (a quien está dedicada),"Pichón de Cristo". Es sobre un arquero (More) Esta película es una adaptación del cuento de Roberto "el negro" Fontanarrosa (a quien está dedicada),"Pichón de Cristo". Es sobre un arquero "Pichón de Cristo" que ayuda a un pequeño equipo de fútbol en un importante enfrentamiento. Es un proyecto para el colegio.
Dedicada a Roberto Fontanarrosa Historia de Roberto Fontanarrosa
Dirigida por Julián Aguilar Cuenca
MARIANO CASADO Pichón de Cristo
PATRICIO BROWN NICOLÁS UGARTE LUCAS BESSE STEFAN ZETTERBERG FACUNDO LASTRA RODRIGO GUERRA GUILLERMO NEUBERGER FEDERICO FASTUCA TOMÁS CARTELL RAMIRO GARGIULO KEVIN DIGGS SANTIAGO MOUZO Daniela Gaitán Melanie Postay Mercedes Chelia Carolina Volf Valeria Álvarez Karina Imamura Canciones: A media luz Carlos Gardel Tres agujas Luis Spinetta
El tango Astor Piazzola Caminito I Want To Marry A Lighthouse Keeper Nostalgias
Volver Libertango El día que me quieras
Pequeño ángel Fito Páez Mi Buenos Aires querido Cafetín de Buenos Aires Bajan Muchacha ojos de papel Trío trio lluvia
God's Gonna Cut You Down Johnny Cash Personal Jesus Depeche Mode Marilyn Manson Por una cabeza Soul Sacrifice Santana Cambalache Chacarera De Mis Pagos Danzas Argentinas Por algo soy argentino Jorge Cafrune Locus Iste Anton Bruckner [British Columbia Boys Choir] Not Fade Away Rolling Stones Sympathy For The Devil Wild Horses You Can't Always Get What You Want
"Pichón de cristo" fue realizada en el año 2007, Instituto La Salle Florida
http://www.jskmovies.8m.com/ (Less)
Channel: youtubeTags: basurajsk cristo de florida football futbol fútbol kevinpictures kirovoleg la lasalle pichon pichón salle soccer
Rate it: Rate:
8,
07:12,
2007-11-28 16:46:45 Description: Esta película es una adaptación del cuento de Roberto "el negro" Fontanarrosa (a quien está dedicada),"Pichón de Cristo". Es sobre un arquero (More) Esta película es una adaptación del cuento de Roberto "el negro" Fontanarrosa (a quien está dedicada),"Pichón de Cristo". Es sobre un arquero "Pichón de Cristo" que ayuda a un pequeño equipo de fútbol en un importante enfrentamiento. Es un proyecto para el colegio.
Dedicada a Roberto Fontanarrosa Historia de Roberto Fontanarrosa
Dirigida por Julián Aguilar Cuenca
MARIANO CASADO Pichón de Cristo
PATRICIO BROWN NICOLÁS UGARTE LUCAS BESSE STEFAN ZETTERBERG FACUNDO LASTRA RODRIGO GUERRA GUILLERMO NEUBERGER FEDERICO FASTUCA TOMÁS CARTELL RAMIRO GARGIULO KEVIN DIGGS SANTIAGO MOUZO Daniela Gaitán Melanie Postay Mercedes Chelia Carolina Volf Valeria Álvarez Karina Imamura Canciones: A media luz Carlos Gardel Tres agujas Luis Spinetta
El tango Astor Piazzola Caminito I Want To Marry A Lighthouse Keeper Nostalgias
Volver Libertango El día que me quieras
Pequeño ángel Fito Páez Mi Buenos Aires querido Cafetín de Buenos Aires Bajan Muchacha ojos de papel Trío trio lluvia
God's Gonna Cut You Down Johnny Cash Personal Jesus Depeche Mode Marilyn Manson Por una cabeza Soul Sacrifice Santana Cambalache Chacarera De Mis Pagos Danzas Argentinas Por algo soy argentino Jorge Cafrune Locus Iste Anton Bruckner [British Columbia Boys Choir] Not Fade Away Rolling Stones Sympathy For The Devil Wild Horses You Can't Always Get What You Want
"Pichón de cristo" fue realizada en el año 2007, Instituto La Salle Florida
http://www.jskmovies.8m.com/ (Less)
Channel: youtubeTags: basurajsk cristo de florida football futbol fútbol kevinpictures kirovoleg la lasalle pichon pichón salle soccer
Rate it: Rate:
7,
00:32,
2008-04-21 16:28:50 Description: Agency: King James, Cape Town Executive Creative Director: Alistair King Art Director: Greg Cameron Copywriter/Creative Head: Paige Nick Agency Producer: Sam Kelly Account Executives: Melanie de (More) Agency: King James, Cape Town Executive Creative Director: Alistair King Art Director: Greg Cameron Copywriter/Creative Head: Paige Nick Agency Producer: Sam Kelly Account Executives: Melanie de Winnaar, Lisa Roux Production Company: Velocity Films, Johannesburg Director: Anton Visser Producer: Prenneven Govender D.O.P: Michael Cleary Post Production: Left Post Production Editor: James Hosking Facility Co: The Refinery Visual Effects/Animation: Depth VFX Audio Facility: Produce Audio Engineer: Louis Enslin (Less)
Channel: youtube Rate it: Rate:
68,
01:05,
2008-04-22 08:37:24 Description: umm... yeah that's me, Amber Gristak, in House of D with Orlando Jones. :) FULL CAST LIST * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * Anton Yelchin ... Tommy Robin Williams ... (More) umm... yeah that's me, Amber Gristak, in House of D with Orlando Jones. :) FULL CAST LIST * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * Anton Yelchin ... Tommy Robin Williams ... Pappass Téa Leoni ... Mrs. Warshaw Erykah Badu ... Lady/Bernadette David Duchovny ... Tom Warshaw Frank Langella ... Reverand Duncan Zelda Williams ... Melissa Magali Amadei ... Coralie Warshaw Olga Sosnovska ... Simone Orlando Jones ... Superfly Bernie Sheredy ... Sasha (as Bernard Sheredy) Stephen Spinella ... Ticket Seller Alice Drummond ... Mrs. Brevoort Harold Cartier ... Odell Warshaw Mark Margolis ... Mr. Pappass Claire Lautier ... Madam Chatquipet Willie Garson ... Ticket Agent Gideon Jacobs ... Gerard Adam LeFevre ... Monty Leslie Lyles ... Sondra Mark Richard Keith ... Pitcher James Ockimey ... Another Kid Jonah Meyerson ... Kid #2 Jill Shackner ... Lead Girl in Gym Lisby Larson ... Mrs. Loggia Michael Chapman ... Doorman Henry Strozier ... Civil Servant Andrée Damant ... French Woman in Window Etienne Draber ... French Man in Window Chantal Garrigues ... French Wife in Window Mary Fortune ... Nurse #1 (as Mary A. Fortune) Lester Cohen ... Irate Trotskyite Roxy Toporowych ... Miss Johnson Francesca Buccellato ... Mrs. Robinson Erica N. Tazel ... Reader rest of cast listed alphabetically: Dennis Albanese ... Airline Passenger Luis Lopez ... Usher Amber Gristak ... Leon's Mistress Stacy Lynn Spierer ... Dog Walker Dianne Zaremba ... Vassar Rebel/Airline Passenger (uncredited) Produced by Zanne Devine .... executive producer David Gaines .... co-producer Melanie Greene .... co-producer Richard Barton Lewis .... producer (as Richard B. Lewis) Adam Merims .... executive producer Adam Merims .... line producer Jane Rosenthal .... producer Jeff Skoll .... executive producer Bob Yari .... producer Original Music by Geoff Zanelli Cinematography by Michael Chapman (director of photography) Film Editing by Suzy Elmiger Casting by Avy Kaufman Production Design by Lester Cohen Art Direction by Teresa Mastropierro Set Decoration by Jennifer Greenberg Costume Design by Ellen Lutter Makeup Department Gary Archer .... dental prosthetics Chris Bingham .... key makeup artist Dale Brownell .... key hair stylist Francesca Buccellato .... makeup artist Chris Burgoyne .... prosthetic lab work Ryan McDowell .... prosthetic lab work Cheri Minns .... makeup artist: Mr. Williams Matthew W. Mungle .... prosthetic aging: Robin Williams Jackie Payne .... hair stylist Production Management Michael Bederman .... production supervisor Blair Breard .... unit production manager (as M. Blair Breard) David Gaines .... post-production supervisor Robert Katz .... executive in charge of production Second Unit Director or Assistant Director Cheyenne Corre .... third assistant director: Paris Timothy Donohue .... second assistant director (as Tim Donohue) Deanna Leslie .... second second assistant director (as Deanna Leslie Kelly) Michael T. Meador .... second assistant director (as Michael Meador) Todd Pfeiffer .... first assistant director William Pruss .... first assistant director: Paris Hans Titze .... second assistant director: Paris Adam T. Weisinger .... additional second assistant director (as Adam Weisengel) Art Department Martha Fishkin .... additional shopper Kathryn Freund .... assistant property master Kathryn Freund .... buyer Richard Hebrank .... construction coordinator (as Richie Hebrank) Daniel Hypes .... art department production assistant Autumn Jones .... charge scenic Tom LaVecchia .... set dresser Cathryn Mazer .... assistant set decorator Marc Newman .... lead man Celia Parker .... camera scenic artist Donna Paul .... set dresser Brahm Revel .... storyboard artist Dylan Sheridan .... property master Christine Skubish .... second scenic Diane Soffian .... on-set dresser Alex Stapleton .... art department coordinator Roksolana Toporowych .... assistant property master R.J. Wilson .... set dresser (as RJ Wilson) (Less)
Channel: youtube Rate it: Rate:
33,
01:05,
2007-08-04 15:02:27 Description: umm... yeah that's me, Amber Gristak, in House of D with Orlando Jones.
:)
FULL CAST LIST
* * * * * * * *
* * * * * * * *
* * * * * * * *
Anton Yelchin ... Tommy
Robin (More) umm... yeah that's me, Amber Gristak, in House of D with Orlando Jones.
:)
FULL CAST LIST
* * * * * * * *
* * * * * * * *
* * * * * * * *
Anton Yelchin ... Tommy
Robin Williams ... Pappass
Téa Leoni ... Mrs. Warshaw
Erykah Badu ... Lady/Bernadette
David Duchovny ... Tom Warshaw
Frank Langella ... Reverand Duncan
Zelda Williams ... Melissa
Magali Amadei ... Coralie Warshaw
Olga Sosnovska ... Simone
Orlando Jones ... Superfly
Bernie Sheredy ... Sasha (as Bernard Sheredy)
Stephen Spinella ... Ticket Seller
Alice Drummond ... Mrs. Brevoort
Harold Cartier ... Odell Warshaw
Mark Margolis ... Mr. Pappass
Claire Lautier ... Madam Chatquipet
Willie Garson ... Ticket Agent
Gideon Jacobs ... Gerard
Adam LeFevre ... Monty
Leslie Lyles ... Sondra
Mark Richard Keith ... Pitcher
James Ockimey ... Another Kid
Jonah Meyerson ... Kid #2
Jill Shackner ... Lead Girl in Gym
Lisby Larson ... Mrs. Loggia
Michael Chapman ... Doorman
Henry Strozier ... Civil Servant
Andrée Damant ... French Woman in Window
Etienne Draber ... French Man in Window
Chantal Garrigues ... French Wife in Window
Mary Fortune ... Nurse #1 (as Mary A. Fortune)
Lester Cohen ... Irate Trotskyite
Roxy Toporowych ... Miss Johnson
Francesca Buccellato ... Mrs. Robinson
Erica N. Tazel ... Reader
rest of cast listed alphabetically:
Dennis Albanese ... Airline Passenger
Luis Lopez ... Usher
Amber Gristak ... Leon's Mistress
Stacy Lynn Spierer ... Dog Walker
Dianne Zaremba ... Vassar Rebel/Airline Passenger (uncredited)
Produced by
Zanne Devine .... executive producer
David Gaines .... co-producer
Melanie Greene .... co-producer
Richard Barton Lewis .... producer (as Richard B. Lewis)
Adam Merims .... executive producer
Adam Merims .... line producer
Jane Rosenthal .... producer
Jeff Skoll .... executive producer
Bob Yari .... producer
Original Music by
Geoff Zanelli
Cinematography by
Michael Chapman (director of photography)
Film Editing by
Suzy Elmiger
Casting by
Avy Kaufman
Production Design by
Lester Cohen
Art Direction by
Teresa Mastropierro
Set Decoration by
Jennifer Greenberg
Costume Design by
Ellen Lutter
Makeup Department
Gary Archer .... dental prosthetics
Chris Bingham .... key makeup artist
Dale Brownell .... key hair stylist
Francesca Buccellato .... makeup artist
Chris Burgoyne .... prosthetic lab work
Ryan McDowell .... prosthetic lab work
Cheri Minns .... makeup artist: Mr. Williams
Matthew W. Mungle .... prosthetic aging: Robin Williams
Jackie Payne .... hair stylist
Production Management
Michael Bederman .... production supervisor
Blair Breard .... unit production manager (as M. Blair Breard)
David Gaines .... post-production supervisor
Robert Katz .... executive in charge of production
Second Unit Director or Assistant Director
Cheyenne Corre .... third assistant director: Paris
Timothy Donohue .... second assistant director (as Tim Donohue)
Deanna Leslie .... second second assistant director (as Deanna Leslie Kelly)
Michael T. Meador .... second assistant director (as Michael Meador)
Todd Pfeiffer .... first assistant director
William Pruss .... first assistant director: Paris
Hans Titze .... second assistant director: Paris
Adam T. Weisinger .... additional second assistant director (as Adam Weisengel)
Art Department
Martha Fishkin .... additional shopper
Kathryn Freund .... assistant property master
Kathryn Freund .... buyer
Richard Hebrank .... construction coordinator (as Richie Hebrank)
Daniel Hypes .... art department production assistant
Autumn Jones .... charge scenic
Tom LaVecchia .... set dresser
Cathryn Mazer .... assistant set decorator
Marc Newman .... lead man
Celia Parker .... camera scenic artist
Donna Paul .... set dresser
Brahm Revel .... storyboard artist
Dylan Sheridan .... property master
Christine Skubish .... second scenic
Diane Soffian .... on-set dresser
Alex Stapleton .... art department coordinator
Roksolana Toporowych .... assistant property master
R.J. Wilson .... set dresser (as RJ Wilson) (Less)
Channel: youtube Rate it: Rate:
357,
06:59,
2009-09-03 17:49:29 Description: The highly-synchronized stylings of The Jon Hammond Show Dancers dancing to Jon's theme song "Late Rent" aboard m.v. HORIZON Celebrity Cruises ship on maiden voyage to Bermuda with Jon (More) The highly-synchronized stylings of The Jon Hammond Show Dancers dancing to Jon's theme song "Late Rent" aboard m.v. HORIZON Celebrity Cruises ship on maiden voyage to Bermuda with Jon Hammond & Joe Berger directing. Then on to Hamburg Germany years later, same song, same guys, but sadly we couldn't take our dancers to Hamburg. In VILLON Club by Hauptbahnhof. Special thanks to Amy Curtis of Hill & Knowlton Celebrity Cruises and Henry of Villon, ILLUSTRATORP, Jennifer & Knut Benzner. Musicians: Gabriel Coburger, Heinz Lichius, Joe Berger & Jon at the organ as seen on The Jon Hammond Show ©2008 http://www.HammondCast.com Jon Hammond Special Thanks! JON HAMMOND International, Inc. HOT LINKS * Jon Hammond Blip.TV * Jon Hammond Official Website * HammondCast * Jon's Concerts with Igor Butman: ™ Blues In The Moscow White Nights Jon Hammond Special Thanks for Hammond's Bolero record: Gary Peterson, Bob Brumbeloe, Bernard Purdie, Todd Anderson, Bill Graham, Mick Brigden, Bob Barsotti, Dharma Barsotti, Kris Hosack, Tim Anderson, Chris Powers, Nigel James, Jerry Pompili, Rita Gentry, David Mayeri-Clear Channel Entertainment/BGP, Steve "Killer" Kahn, Armando Peraza, Davey Crockett, Raul Rekow, Steve Thornton, Mark Hale, Tommy Costa, Heda fam, Jerry Figone, David Kapralik, Rickie Lee Jones, Francis Ford Coppola, Matt Dillon, Zak Starkey, Maggie Bell, Dan Leventhal, Cliff Houston, Harry Murphy, Paul Shaffer, John Hammond Sr.-CBS, John Bishop, Kenny King, Earl Palmer, Kenny Burrell, Zsusannah Petrof, Lenka Czerna, Richard Kubat, Buddy Rich, Lenny Nelson, Howard Plotkin, Hank Crawford, Harvey Waisbard, Dennis Finnegan, Mark Thompson, Bob Weckel-Horizons Restaurant Sausalito, Louis Nanassy, Jane Dornacker, Edward "Black Kojak" Jaynes, Michael Bloomfield, Steve Smith-AMPEX, Aline Claude, Lionel Hampton, Victoria Hawkes, Andy Warhol, Bob Moog, Bill Armstrong, Andy Christo, Bill Wurtzel-Royal Olympic Cruises, Joe Rodriguez, Maria Tschirgi-Local 6, Genevieve Frizzell & fam, Tracey Baumler, Cortt Dunlap, Marcy Drexler-ASCAP, Louis Baldonieri/Dream Street team, Kim Freeman, Bob Scott, Marc Baum, Victor Owens, Jim Thorsen, Steve Wright, John Hunt, Scott Cooper & fam, Al and Leslie Wilcox, George Carlin, Sam Wilcox, Marshall & Krisanne Olson, Saul Salsakovitch, Terri Price, Terence and Matthew Hallinan, Able & Mario-BallyHallinan Prop., S.F. Sheriff's Dept.-Leslie Levitas, Rodney Choy, Teresa Nelson, Clayton Smith, Lutz Buchner, Knut Benzner, Tobias Hartmann, Stephan Meir-NDR Radio, Heinz Lichius, Robert and Otmar Hutya, Heinz von Hermann, Joachim Tucksen, Wolfram Knauer-Jazz Institute Darmstadt, Barbara Dennerlein, Joe Bawelino, Ryan Gioia, John Lee Hooker, Alex Ligertwood, Tarek Omran, Wild Bill Davis, Milt Hinton, Frank Biner, Fang "Barbara" Lin & family, Kate Newman, Judy Chueng, Betty Heywood, Eva Tam, Cordelia von Gymnich, Christine Kern, Wilhelm P. "Charly" Hosenseidl-Frankfurt Messe, Captain Paul Bailey-United Airlines, Pamela Sylvain, Veronica Valencia, Ana Maria Pena-United Airlines SFOEX, Barbara Stokes-UAL, Lainie Hafer, Yvette Julien, April Para-UAL, Janet Berka-UAL/AFA Council 5 Rep., United Twins-May & Kay, Dr. Vartan Ghugasian, Dr. Charles Allison, Dr. Daniel Davidson, Dr. Samuel Gelbart, Marcie Zellner, John Taber-Guitar Center, Waichiro Tachikawa-Suzuki Corporation, Michael Maier-Falkenstein & Maier family-Hammond Suzuki Germany, Igor Flach, Inge Benchakroun-Stadt Hamburg, Laurence Cottle, Paul Rachman, Francoise Pujol, Osamu Yamamoto, Midori Ono, Hidefumi Nose, Kengo Komae, Zeng Jin, Michael Rinta, Yutaka Hada/Mr. Tanka/Taku Yamamoto-CASIO, Leo Fender, Leo/Leo's Music, S.F. Twins-Marian & Vivian Brown, Pete Fallico, Igor and Ilonka Kissil, Yuri Goloubev, James Brown-Tower Records, Pat Klock, Jim Thorsen, Gideon Schier, Alex Foster, Bill Warfield, Judit Halmi, Lori Friedman, Nat Friedma, Mustafa & Maralyn Jammal, Pete Escovedo, Bettina Goersch, Evelyn Weiss, Fee, Matthias, Sigrid Koehl & Peter Tangermann, Johannes Koppen, Kristine Kresge-Hamburg Polizeiorchester, Joachim & Rosi Griebe, Lou & Mimi Holzman, Robert Ross, Emile van der Zee, Andreas Neubauer, Yucel "Ali" Atiker, Frank Poehl, Tino Pavlis, Fabian Hildebrand, Heiko Himmighoffen, Anselm Wild, Victoria Jackson, Herbert Berger, Sabina Hank, Uly Grunwad, Spencer MacLeish, George Greif/Sid Garris, Billy Rayford, Oscar Meyer, Jon Herington, Joe Aloia, Frank Vavosa, Marco Galeazzi-Excelsior CEMEX Accordions, Christine Adams, Kevin Friedrich, Holda Paoletti-Kampl www.accordions.com Renzo Ruggeri, Luca Serenelli, Alex Accordions Guitars, Maria Pragrova, Bruce Hatch & family, Percy Sledge, Paul Marx & Lynne Bertrand- www.KBON.com , Herbert Zorn-Groove City Record Shop, Oliver Groenewald, Christian Schoenfeld, Kevin & Sonja Mauder, Tony Lakatos, Harry Petersen, Dale Meyer, Angelo DePippo, Marty Napoleon, Charlene Berger, Cab Calloway, David "Fathead" & Karen Newman, Antje von Rein, Olivier Hutman, George Brown, Oliver Keller, Bruce A. Douglas, Ulrich Tukor, Bert Gerecht, Ulrich Vormehr, Norbert Hilbich, Andreas Sennheiser, Susan Bernstein, Jim Kelly, Bruce Harrison, Marisa Redanty, Ken Kamlet- www.mptenants.com , Bill Cobham, Robert Doehring, Sandra Hempel, Pascal "Gallo" Hahn, Al "Jazzbeaux" Collins, Christian Zurwellen, Lars Karstensen, Cornell Dupree, Eddie Money, Andre Thus, Ulrich Olshausen-HR Radio, Rossa & Morritz Peters, Ray Tubberville-AFN Radio, Rudy Hurwich, Martin Scheffler, Andre Francis-Radio France Inter, Nils Gessinger, Bernie Fichtner, Faramarz Kheradmand, Christian Munchner, Charles "Chuck" Flores-UAL, Jenny & Roson-Goan-Fann Co., LTD.-Superlux Microphones, Tomoyuk Oda & Sunny Francis-Radio Co Co Lo 76.5FM Osaka/Hawaii, Li Ping Shi-Jiyangyin Jiyang Instrument Co., Jane Dong, Rick Enders, Peter Pan, Janine Roemer-Renaissance Yangtze Shanghi Hotel, Sandro Fontanella-Ketron, Hal Petcher-Guitronics, Joe Franklin, Kuni Mikami, Craig Gower, Wanda Sanchez, Percy France, Torsten De Winkel, Sylvia van Riesen-Hotel Pacific Hamburg, Klaus Rothoff-Musik Rothoff St. Pauli, Doris & Thomas Linecker-DoKa Restaurant, Glenn Derringer, Scott Rootenberg, Les Paul, Elizabeth Chapman, Dr. Joan Garfinkle, Prof. Renee Moreno, Prof. Terry Corby, Prof. Bruce Lilienthal-CCSF, Pete Fogel, Chuck Colin, Kim Delevett-SW Airlines, Tripp, Alan Hall, John Mader, Larry Schneider, Bill Bell, Chester Thompson, Larry Bradford, Art Van Damme, Dick Contino, Joris Dudli, Harvey Wainapel, Steve Campos, Michelle Webb, Keith West, Lee Oskar, Dennis Hoffman, Tyrone Starks, Tommy Schneider, Linda Schmidt, Jo & Mirko Mikovic, Bill Cosby, Barbara K. Starner- Kart-A-Bag, Ray Grappone, Ken Hayes Jr., Steve Copeman, Boris Blanchet, Amaury Blanchard, Ron Eckstein, Carol Kaye, Erik Hopfinger, Burdette Becks, Saul & Goldie Levin, Dr. Hal & Eva Eisenberg, Sylvia Donnie & Barbara Simon, Howard Johnson-Hammond Suzuki UK, Stephen Ferrone, Bennett Friedman, Barry Finnerty, James Preston, Dick Mithun, Tim Cain, Joan Baez, Dennis Hoffman, Michael Wolff, "Lazy Larry" Fredson, Louie Peterson, Tony Germain, Ralf Hoffmann, Uwe Petersen, Jina Jupiter, Don Dean-Smiley's Saloon Bolinas, Terry Haggerty, Sandy Leon, Don Wehr, John Entwistle, Tony Rossell, Desiree Erasmus, Martha Henry, Chet Helms, Erik Hargrove, Ingo Sens, Charlotte Aphibal-Lufthansa, Thomas Reimer, Juergen Wolf-IAJO, Volker "Wolfman" Kunschner, Little Henry, Daniel McKinnon, Azaar Abbassi-Pakistan Intl. Airlines, Amy Curtis, Joan Brower & Joan Bloom-M. Booth Assoc., Adam Scone, Brian Charette, Giovanni Gulino, David Haynes, Neil Witchard, Graham Hawthorne, Chuggy Carter, Sandy & Pat Moriarty/fam, Richard Sharpe, Jeff Samaha-NBC, Dieter Schnapka, Alf Schneider, Beatrix Rief, Hans Romanov, Stefan Klemm, Alain Nau, Derrick James, Uwe Gehring, George Naha, John & Teresa Nash, Dean Kamei, John Hart, Lou Colombo, Tippecanoe "Tip" O'Neil, Jack & Paul Pena, Francois Chassagnite, Oliver Johnson, Jack Gregg, Valery Ponomarev, Ron Sr. & Ron Jr. Carter, Joe Locke, Michael Kersting, Gunther & Krystyna Tietze-Polka Bar Reeperbahn Hamburg, Tom Plate-Pipa Art Project, Tobias Schmidt-Relenberg, Captain Korres, Captain George Apistolas, Jaco Pastorius, Dave Danza, R. A. Cohen & Assoc., Peter Shearer-accordion-o-rama, John Mollinari, Daniel Haaksman, Stefan Hantel-Shantel, Dieter & Ralph Reichert-Birdland Hamburg, Dr. Rudi Petroll, Lothar & Elke Krell, Godawari Poehl, Cindy Blackman, Wallace Roney, Tom Edmonds, Gary Bartz, Joe Aloia, Sgt. Al Wittig, Dr. Jack Adler & fam, Dan & Roberta Mockensturm, Al DiMeola, Ron Polte, Deszon X. Claibourne, Tom Sarig, Danny "California" Woody, Jeff Hess, Vladislov Sendecki, Lucas Lindholm, Sheldon Sweeper, Steve Luongo, Gordy Singer, Bobby Forrester, Taj Mahal, Bonnie Raitt, John O'Donnell, Joachim Neuerburg, Clifton Buck Kaufman, Jack Wilkins, Dieter Lubke, Sourdough Slim, Juergen M. Bahr, Commodore Hotel SF team-Joseph, Bina, Scott, Gitanjali, Melanie, Jeff-Joie de Vivre Hotels, Reinhard Werthner, Carla Caccavale, Teresa Martinez-Westin Rio Mar Beach Ocean Villas Puerto Rico SPECIAL THANKS from JON HAMMOND Special Thanks from JON HAMMOND Jon Hammond would especially like to thank: Jennifer Frizzell, Marco Galeazzi, Donatella Milella, Roberto Lucanero, Nello Gabrielloni & family-Excelsior CEMEX Accordions, Glenn Derringer-Kustom, Michael Maier-Falkenstein family, Mario Tettamanti, Rossano Chiaramoni-RCH Cases, Joe Aloia, Superlux Microphones-Goang Fann Co. Ltd.-Jenny Shen, Nico Teng, David Liu, Heda family, Barbara K. Starner-Remin Kart-A-Bag, Richard McDonald-Fender Co., Leo Fender, Benny Golson, Kenny Burrell, Pamela Sylvain-United Airlines Employment, Gary Walker, Brian Delp, Cephas Bowles, Thurston Briscoe, Rhonda Hamilton-WBGO 88.3FM, Chuy Varella, Chris Cortez, Alissa Clancy-KCSM 91.1FM, Fred Noe III-Jim Beam Brands, Eugen Hahn-Jazzkeller Frankfurt, Bobbie Webb, J.J., Noel Hayes, Harrison-KPOO 89.5FM, Keith West-KVMR 89.5FM, Vasja Ivanovski-FM 2 Macedonia, Knut Benzner, Dr. Andrea Hubert, Tobias Hartmann, Lutz & Gide Buchner-NDR Radio, Heinz Lichius, Gabriel Coburger, Gunther & Krystyna Tietze-Polka Bar, Dieter & Ralph Reichert-Birdland Hamburg, Jo-Jo Tucksen-Jazzkeller Hofheim, Tony Lakatos, Harry Petersen, Kevin Mauder, Uli Olshausen, Guenter Hottmann-HR Radio, Igor & Oksana Butman, Eduard Zizak, Faina Antonova, Marat Garipov-Le Club Moscow, Claus Rotthoff-Musikhaus Rotthoff, Gideon Schier, Robert & Otmar Hutya, Bernhard Flieher, Tommy Schneider-Hammond Times Zurich, Ronald ChitTin-Entree GmbH, Francoise Pujol, Andre Thus-Hammond France, Bob Scott, Ronnie Smith Jr., Alex Budman, Larry Schneider, John & Mai Bishop, Marc Baum, Chris van den Bergh-Suntarget Marbella Spain, Sons of Champlin, Bill Vitt, Bob Barsotti, Peter, Bettike, Dharma Barsotti, Mick Brigden, Scott Rootenberg, Kris Hosack, Tim Anderson, Chris Powers, Nigel James, Rita Gentry, Jerry Pompili, David Mayeri, Bill Graham, BGP Productions, Eddie Money, Jim Thorsen aka Jimi James, Steve Wright-Hades, Terri Price, Matthew & Terence Hallinan family, Susan Bernstein, Bruce Harrison, Sharon Levy, Mitchell Redman, Teddy Fung, Maria Ciaccia, Jim Kelly, Jim Leary, Dana Rivers-Heath, Security staff-Manhattan Plaza, Frank Vavosa, Sylvia, Thomas & Simon-Hotel Pacific Hamburg, Karen Newman, Betty Heywood, Judy Cheung-Messe Frankfurt/Hong Kong, Danny Woody-Portman Ritz Carlton Shanghai, Mayor Willie Brown, Maria Tschirgi, Joe & Lori Rodriguez, John Hunt-Local 6 SF, Oscar Meyers, Bill Wurtzel, Erica Brescia-T-Mobile SF, Andy Christo, Christine Adams, Kevin Friedrich, Harley Jones,-Accordions Worldwide, Alex Accordions & Guitar NYC, John & Jonna Godtfredsen-Excelsior Danmark, Clarence "Tootsie" Bean, Maher & Tom-Cleopatra's Needle NYC, Prof. Bruce Lilienthal, James Brown-Tower Records, Erik Hargrove-James Brown Band, Taj Mahal, Bonnie Raitt, Jon Paris, Marc Roth-Roth's Westside Steakhouse, Rudy Lawless, Lazy Larry Fredsen, Al & Leslie Wilcox and family, Patti, Teal & Al Jazzbeaux Collins, Saul & Goldie Levin family, Olivier Hutman, Lydia Fischer, Dr. Iraj Akhavan, Tilman Erhorn, Dan Marks, Vitali Imereli, Matt Dillon, Francis Ford Coppola, Dr. Vartan Ghugasian, Joe Franklin-WOR Radio, Marisa Redanti-MPTA, Antje von Rein, Don Haas, Louie Bellson, Ron Carter, George Burns, Earl Watson, Marie, Iwo, Marty-Original Joe's SF, President Bill Clinton, Ann Stock, President Vladimir Putin, Ambassador Alexander Vershbow, BB King, Naeemah Hicks, Lindsay Brust, Wynton Marsalis, Todd Barkan-Jazz at Lincoln Center, Lionel Hampton, Lou Colombo, Tom Tuson-Hammond Organ Center, Paul Ellington, Chuck & Alan Colin & family-Colin Publishing, Rich Haupt, Peter Valentyne, Pete Fogel-Le Bar Bat, Bruce & Charlotte Mager-Waves NY, Alan Hall, Tracey Baumler, Ann, Terry, Cortt, Rhett Dunlap, Genevieve Frizzell, Louie Peterson, Gary Peterson, Dieter Schnapka, Uwe Gehring-(Wesley G), Giovanni Gulino, Sgt. Bill Hickman-AFN Radio, Charly Hosenseidl, Cordelia von Gymnich-Messe Frankfurt, Lynn & Victor-Hotel Charlotte Groveland CA, Deszon X. Claiborne, Steve Campos, Harvey Wainapel, Joachim & Rosi Griebe, Marcy Drexler, Ariane Klaening, Yutaka Hada-CASIO, Sergei Belov, Elke Abate, Ralf Hoffmann, Andreas Mautner, Norbert Hilbich, Andreas Sennheiser, Bobby & Joanne Nathan, Sgt. Al Wittig, Dan & Roberta Mockensturm, Rudy Hurwich family, Matthew Terada, Waichiro Tachikawa, Yu Beniya-Suzuki Corp. Frank Pohl, Tino Pavlis, Yucel Ali Atiker, Bert Gerecht, Wendy & Lauren Roberts-Jazz Foundation of America, Laurence Donahue-Greene AllAboutJazz, Derek Sivers-CD Baby.com, Scott Cooper family, Bryan Tracy, Carl Spencer, Paul Pesco, John & Teresa Nash, Khalil-Hammondbeat, Angelo Dipippo, Regina Snilovic, Schnulze Harburg, Jon Herington, John Valente, James, Tarek-Birdland NY, Don Williams, Jimmy McGriff, Barbara FangLin family, Greg Errico, David Kaprilik, Charlene Berger, Osamu Yamamoto, Midori Ono, Marty Napoleon, Igor Flach, Pete Fallico, Jun Takayama, Doug Levine-VOA, Nana Gongadze, Pete Escovedo, Janie Harris, Stefan Klemm, Frank Marocco, Chet Helms, Dana Gioia-National Endowment for the Arts, John Entwistle, Jay Dedman, Wanda Sanchez, Petrof Piano family, Nat Friedman, Sam Wilcox, Pat & Sandy Moriarty family, Steven Eaklor, Mustafa Jammal family, Hans Romanov, Stefan Hantel, Michelle Webb, Jo Mikovic, Cab Calloway, Bill Cosby, Mimi Farina, Dick Mithun-The Site Recording, Suzanne Ciani, Gerald Lubarsky, Elizabeth Chapman, George Greif, Beatrix Rief, Pete Vogt, Greta & Joe Chow-Card Photo SF, Rossa & Moritz Peters, George Brown, David Fathead Newman, Andy Warhol, Bill Beer, Lee Oskar, Dr. John, Terry Haggerty, Bruce Hatch family, Rick Wilhelm, Tommy Costa, Bob Brumbeloe, Buddy Rich, Howard Plotkin, Dennis Finnegan, Louis Nanassy, Jane Dornacker, Steve Smith-AMPEX, Bob Moog, Louis Baldonieri, Victor Owens, George Carlin, Marshall & Krisanne Olson, Leslie Levitas, Teresa Nelson, Rodney Choy, Clayton Smity-SF Sheriff's Dept., Heinz von Hermann, Wolfram Knauer, Alex Ligertwood, John Lee Hooker, Capt. Paul Bailey-United Airlines, Ana Maria Pena, Lanie Hafer, Barbara Stokes, Yvette Julien, Janet Berka, April Para-UAL, Laurence Cottle, Judit Halmi, Emile van der Zee, Sammy Davis Jr., Herbert Berger, Marie Pragrova, Dale Meyer, Ulrich Tukor, Ray Tubberville, Bernie Fichtner, M. Andre Francis-Radio France Inter, Jane Dong, William & Amy Hu-DG Uniform Tailors, Hal Petcher-Guitronics, Les Paul, Kim Delevett-SWA, John Mader, Christian Munchinger, Art Van Damme, Dick Contino, Joris Dudli, Tyrone Starks, Dennis Hoffman, Randy Allar, Steve Copeman, Boris Blanchet, Dr. Hal & Eva Eisenberg family, Sylvia & Morris Simon family, Howard Johnson, Tim Cain, Don Dean, Don Wehr, Tony Rossell, Daniel McKinnon, Juergen Wolf-IAJO, Charlotte Aphibal-Lufthansa, Amy Curtis, David Haynes, Neil & Vera Witchard, Richard Sharpe, Tip O'Neil, Francois Chassagnite, Tom Plate, Capt. George Apistolas, Dr. Rudi Petroll, Cindy Blackman,Wallace Roney Dr. Jack Adler family, Jack Wilkins, Dieter Lubke, Sourdough Slim, Richard Werthner, Carla Caccavale, Teresa Martinez-Westin Rio Mar Beach, Bill Cosby, Ron Polte, Gary Duncan, Pat Martino, Mic Gilette, Al DiMeola, Capt. Korres, Dean Kamei, Tim Armacost, Jeff Samaha-NBC, Paul Shaffer, Joan Baez, Ken Hayes Jr., Ron Eckstein, Tripp, Nils Gessinger, Uwe Petersen, Sandra Hempel, Robert Doehring, Paul Marx & Lynne Bertrand-KBON, Johannes Koppen, Peter & Sigi Tangermann family, Pat & Randy Klock-Opera Plaza SF, Danny Leventhal, Zak Starkey, Jerry Figone, Raul Rekow, Goersch family, Ulrich Vormehr, Richard Gaule-Soups, Suzie Gagnon, Frederic Charest-Cirque Du Soleil Band, Roman Kaplan-Russian Samovar, Jeanne Moos, Tim & Kevin Curry-Carroll Musical Instrument Rental, Kevin Struthers, Jean Thill, Rodney Durr-Kennedy Center, Allan Chao, LaDee Streeter, Dwight Dickerson, Ray Charles, Jaco Pastorius, Linda Tillery, Paul Kantner, Chick Corea, Kalena Preston, Hendrik Maier, Terry Pimsleur, Dan Rather, Margo & Brian Shandblatt family, Detlev Reimann, Roger's Kiste-Stuttgart, Michael Kersting, Carol Kaye, Billy Drewes, Maggie Bell, Sonny Stitt, Wild Bill Davis, Oliver Groenewald, Ingo Sens, Bob Morton, Cynthia Tornquist, Mac Seshimoto, Herbert Zorn-Groove City/FSK Radio Hamburg, Lars Karstensen, Olga Arvaniti-Hotel Turm Frankfurt, Margie Glad, Andrea English, Marietta Violetta Windhorst, Sgt. Rick Brown, Specialist Nicky Kiers, Ralph Stinson-AFN, Robert Cohen & Assoc., Anton Baronin, Vitaly Solomonov, Alexander Dovgoboly, Igor Butman Bigband, Oleg Butman, George Clinton, Vladimir Danilin, Alexei Kuznezov, Retha Herne, Bruce A. Douglas, Charles Huggins-See's Candy, Leslie Stewart, Ken Shapero-Jazz Factory, Kathleen Lawton, Don Menza, Commodore Hotel SF: Bina, Joseph, Melanie, Gitanjali, Jeff, Jeff Mason, Anatoly Kiryushkin, Igor Moskvichev, Steven King, Paul Gaist, Sergei Manoukian, Alex Rostotsky, Bill Cobham, Silvia Pagni, Gunther Zint, Cyril Moshkow, Sergei Shidlouskij, Ryo Kawasaki, AND all our viewers of The Jon Hammond Show over the last 21 years! Jon Hammond would especially like to thank: Jennifer Frizzell, Marco Galeazzi, Donatella Milella, Roberto Lucanero, Nello Gabrielloni & family-Excelsior CEMEX Accordions, Glenn Derringer, Michael Maier-Falkenstein, Mario Tettamanti, Rossano Chiaramoni-RCH Cases, Joe Aloia, Superlux Microphones-Goang Fann Co. Ltd.-Jenny Shen, Nico Teng, David Liu, Heda family, Barbara K. Starner-Remin Kart-A-Bag, Richard McDonald-Fender Co., Benny Golson, Kenny Burrell, Pamela Sylvain-United Airlines, Gary Walker, Brian Delp, Cephas Bowles, Rhonda Hamilton-WBGO 88.3FM, Chuy Varela, Chris Cortez-KCSM 91.1FM, Fred Noe III-Jim Beam Brands, Eugen Hahn-Jazzkeller Frankfurt, Noel Hayes-KPOO, Keith West-KVMR 89.5FM, Vasja Ivanovski-FM 2 Macedonia, Knut Benzner, Tobias Hartmann, Lutz & Gide Buchner-NDR Radio, Heinz Lichius, Gunther & Krystyna Tietze-Polka Bar, Dieter & Ralph Reichert-Birdland Hamburg, Jo-Jo Tucksen-Jazzkeller Hofheim, Tony Lakatos, Kevin Mauder, Uli Olshausen, Bobbie Webb, Guenter Hottmann-HR Radio, Igor & Oksana Butman, Eduard Zizak, Faina Antonova, Marat Garipov, Claus Rotthoff-Musikhaus Rotthoff, Gideon Schier, Robert & Otmar Hutya, Tommy Schneider, Ronald ChitTin-Entree GmbH, Francoise Pujol, Andre Thus, Bob Scott, Ronnie Smith Jr., Alex Budman, Larry Schneider, John & Mai Bishop, Marc Baum, Chris van den Bergh, Bob Barsotti, Peter, Bettike, Dharma Barsotti, Mick Brigden, Scott Rootenberg, Bill Graham, Eddie Money, Jim Thorsen, Terri Price, Matthew & Terence Hallinan family, Susan Bernstein, Bruce Harrison, Sharon Levy, Mitchell Redman, Teddy Fung, Maria Ciaccia, Jim Kelly, James Leary, Dana Rivers-Heath, Frank Vavosa, Sylvia, Thomas & Simon-Hotel Pacific Hamburg, Karen Newman-Messe Frankfurt/Hong Kong, Danny Woody-Portman Ritz Carlton Shanghai, Willie Brown, Maria Tschirgi-Local 6 SF, Oscar Meyers, Erica Brescia-T-Mobile SF, Andy Christo, Christine Adams, Kevin Friedrich, Harley Jones,-Accordions Worldwide, Alex Accordions NYC, John & Jonna Godtfredsen, Clarence "Tootsie" Bean, Prof. Bruce Lilienthal, Erik Hargrove, Taj Mahal, Bonnie Raitt, Jon Paris, Rudy Lawless, Lazy Larry Fredsen, Al & Leslie Wilcox, Al Jazzbeaux Collins, Saul & Goldie Levin, Olivier Hutman, Lydia Fischer, Dr. Iraj Akhavan, Dan Marks, Vitali Imereli, Matt Dillon, Dr. Vartan Ghugasian, Joe Franklin, Marisa Redanti-MPTA, Antje von Rein, Louie Bellson, Ron Carter, George Burns, Earl Watson, Marie, Iwo, Marty-Original Joe's SF, President Bill Clinton, President Vladimir Putin, BB King, Naeemah Hicks, Lindsay Brust, Wynton Marsalis, Todd Barkan-Jazz at Lincoln Center, Lionel Hampton, Lou Colombo, Tom Tuson, Paul Ellington, Rich Haupt, Peter Valentyne, Pete Fogel, Alan Hall, Tracey Baumler, Ann, Terry, Cortt, Rhett Dunlap, Genevieve Frizzell, Louie Peterson, Gary Peterson, Dieter Schnapka, Sgt. Bill Hickman-AFN Radio, Cordelia von Gymnich-Messe Frankfurt, Harvey Wainapel, Joachim & Rosi Griebe, Marcy Drexler, Ariane Klaening, Yutaka Hada-CASIO, Elke Abate, Ralf Hoffmann, Andreas Mautner, Norbert Hilbich, Andreas Sennheiser, Sgt. Al Wittig, Dan Mockensturm, Rudy Hurwich, Matthew Terada, Waichiro Tachikawa, Yu Beniya-Suzuki Corp. Frank Pohl, Tino Pavlis, Yucel Ali Atiker, Bert Gerecht, Wendy Oxenhorn & Lauren Roberts-Jazz Foundation of America, Laurence Donahue-Greene AllAboutJazz, Derek Sivers-CD Baby.com, Scott Cooper, Regina Snilovic, Schnulze-Harburg, John Valente, James, Tarek-Birdland NY, Barbara FangLin family, Greg Errico, David Kaprilik, Charlene Berger, Osamu Yamamoto, Midori Ono, Marty Napoleon, Igor Flach, Pete Fallico, Jun Takayama, Doug Levine-VOA, Pete Escovedo, Janie Harris, Stefan Klemm, Chet Helms, Dana Gioia-National Endowment for the Arts, John Entwistle, Petrof Piano family, Nat Friedman, Sam Wilcox, Pat & Sandy Moriarty, Mustafa Jammal, Hans Romanov, Jo Mikovic, Cab Calloway, Bill Cosby, Dick Mithun-The Site Recording, Gerald Lubarsky, Elizabeth Chapman, George Greif, Beatrix Rief, Pete Vogt, Greta & Joe Chow-Card Photo SF, Rossa & Moritz Peters, George Brown, David Fathead Newman, Andy Warhol, Bill Beer, Lee Oskar, Bruce Hatch, Jane Dornacker, Steve Smith-AMPEX, Bob Moog, George Carlin, Marshall & Krisanne Olson, Leslie Levitas, Teresa Nelson, Rodney Choy-SF Sheriff's Dept., Alex Ligertwood, John Lee Hooker, Capt. Paul Bailey-United Airlines, Ana Maria Pena-UAL, Laurence Cottle, Judit Halmi, Emile van der Zee, Sammy Davis Jr., Dale Meyer, Ulrich Tukor, M. Andre Francis-Radio France Inter, Jane Dong, William & Amy Hu-DG Uniform, Hal Petcher, Les Paul, Kim Delevett-SWA, Art Van Damme, Dick Contino, Joris Dudli, Randy Allar, Boris Blanchet, Dr. Hal & Eva Eisenberg family, Sylvia & Morris Simon, Tim Cain, Don Dean, Don Wehr, Daniel McKinnon, Juergen Wolf-IAJO, Amy Curtis, Neil & Vera Witchard, Richard Sharpe, Tip O'Neil, Tom Plate, Dr. Rudi Petroll, Jack Wilkins, Dieter Lubke, Richard Werthner, Carla Caccavale, Teresa Martinez-Westin Rio Mar Beach, Bill Cosby, Ron Polte, Gary Duncan, Pat Martino, Mic Gilette, Al DiMeola, Tim Armacost, Jeff Samaha-NBC, Paul Shaffer, Joan Baez, Ken Hayes Jr., Tripp, Nils Gessinger, Uwe Petersen, Sandra Hempel, Robert Doehring, Paul Marx & Lynne Bertrand-KBON, Johannes Koppen, Peter & Sigi Tangermann, Danny Leventhal, Zak Starkey, Jerry Figone, Raul Rekow, Goersch family, Ulrich Vormehr, Suzie Gagnon, Frederic Charest-Cirque Du Soleil Band, Roman Kaplan-Russian Samovar, Kevin Struthers, Jean Thill, Rodney Durr-Kennedy Center, Allan Chao, LaDee Streeter, Dwight Dickerson, Ray Charles, Jaco Pastorius, Paul Kantner, Kalena Preston, Dan Rather, Margo & Brian Shandblatt, Detlev Reimann, Roger's Kiste-Stuttgart, Michael Kersting, Carol Kaye, Billy Drewes, Wild Bill Davis, Oliver Groenewald, Ingo Sens, Bob Morton, Cynthia Tornquist, Mac Seshimoto, Herbert Zorn-Groove City/FSK Radio Hamburg, Lars Karstensen, Olga Arvaniti-Hotel Turm Frankfurt, Margie Glad, Andrea English, Marietta Violetta Windhorst-AFN, Robert Cohen & Assoc., Anton Baronin, Vitaly Solomonov, Alexander Dovgoboly, Vladimir Danilin, Alexei Kuznezov, Retha Herne, Bruce A. Douglas, Charles Huggins-See's Candy, Leslie Stewart, Ken Shapero-Jazz Factory, Commodore Hotel SF: Bina, Joseph, Melanie, Gitanjali, Jeff, Jeff Mason, Anatoly Kiryushkin, Igor Moskvichev, Bill Cobham, Silvia Pagni, Gunther Zint, Sergei Shidlouskij, Ryo Kawasaki, AND all our viewers of The Jon Hammond Show over the last 21 years! (Less)
Channel: vsocialTags: joy sticca amy curtis knut benzner bermuda tourism hammondcast jon hammond kyouradio joan brower hill and knowlton celebrity cruises m.v. horizon
Rate it: Rate:
Recent searches
amateur 5s ago amateur teen 5s ago desnuda completa 2s ago digital playground shay 3s ago female teacher 23 5s ago free sex party 4s ago girl using we vibe 5s ago grooping video 0s ago hot six arab free 4s ago howard stern steal 0s ago insertion bizarre 6s ago jalisco 2s ago latina abuse 3s ago lesbianitas 4s ago lesson 2s ago miley cyrus on oprah singing 2s ago orospu 5s ago pedo porn gay 3s ago russian virgin 16 ass 1s ago sarah telanjang 3s ago sex scene 5s ago sexo en la casa 1s ago shin bible black 5 0s ago sick handjob 5s ago woodman 1s ago
Recently watched videos
What is viral today ?
Quicklist (0)
No videos on quicklist
This list is temporary even if You are logged in. You can save it to permanent list.
My video lists
You must be logged to see all your lists. Please log in here.
Bookmark us

Please, link us:

































