Search results for the bang van 2
108, 
00:00, 
2009-08-07 23:13:41 Description: Porn Movie: The Bang Van 2 DVDThis is scene 1 of The Bang Van 2 from the adult film studio Notorious Productions In this scene....Here's the Bang van coming your way again, to give you the best (More) Porn Movie: The Bang Van 2 DVDThis is scene 1 of The Bang Van 2 from the adult film studio Notorious Productions In this scene....Here's the Bang van coming your way again, to give you the best of the best banging session with this featured nasty whore, who loves the feeling of being gangbanged by numerous stunning cocks that will bathe him with lots of semen. (Less)
Channel: naughtymoviesTags: Brunette brunette gangbang multiple blowjobs notorious productions rides shaved the bang van 2 vidz
Rate it: Rate:
124, 00:00, 2009-08-07 23:42:42 Description: Porn Movie: The Bang Van 2 DVDThis is scene 3 of The Bang Van 2 from the adult film studio Notorious Productions In this scene....She has no idea that being on the inside of that specific van will (More) Porn Movie: The Bang Van 2 DVDThis is scene 3 of The Bang Van 2 from the adult film studio Notorious Productions In this scene....She has no idea that being on the inside of that specific van will change her life forever... until these group of nasty men undress and fuck her as if it's the end of the world. Indeed, she enjoy this one of a lifetime gangbang experience. (Less)
Channel: naughtymoviesTags: Brunette all holes brunette dp gangbang notorious productions rides shaved the bang van 2 vidz
Rate it: Rate:
66, 00:00, 2009-08-07 17:33:41 Description: Porn Movie: The Bang Van 2 DVDThis is scene 2 of The Bang Van 2 from the adult film studio Notorious Productions In this scene....Roaming the road, there they saw this hot, skinny bitch waiting for a (More) Porn Movie: The Bang Van 2 DVDThis is scene 2 of The Bang Van 2 from the adult film studio Notorious Productions In this scene....Roaming the road, there they saw this hot, skinny bitch waiting for a ride. Theyt grab the oppurtunity and invite her into the van. Then, it was the start of feeling heaven for this young slut 'coz she surrounded by several, delectable astounding cocks sparingly poking her holes, leaving no holes barred. (Less)
Channel: naughtymoviesTags: Miscellaneous all holes facial gangbang notorious productions rides short hair the bang van 2 vidz
Rate it: Rate:
59, 00:00, 2009-08-07 22:56:24 Description: Porn Movie: The Bang Van 2 DVDThis is scene 4 of The Bang Van 2 from the adult film studio Notorious Productions In this scene....This blonde young whore absolutely love to be in Bang van again, (More) Porn Movie: The Bang Van 2 DVDThis is scene 4 of The Bang Van 2 from the adult film studio Notorious Productions In this scene....This blonde young whore absolutely love to be in Bang van again, 'coz according to her, being inside the van makes you feel the ecstacy of sex and lust. She will never forget that once in her life, she rides in a van with boys' cocks stuff on her. (Less)
Channel: naughtymovies Rate it: Rate:
1, 09:15, 2009-07-20 00:02:12 Description: 3x07 "Bang" - PART 2 OF 5 Episode synopsis : Carolyn holds up a supermarket with Lynette, Nora, Edie, Austin, Julie and others trapped inside. Gabrielle and Carlos's war reaches a (More) 3x07 "Bang" - PART 2 OF 5 Episode synopsis : Carolyn holds up a supermarket with Lynette, Nora, Edie, Austin, Julie and others trapped inside. Gabrielle and Carlos's war reaches a climax and an altercation inside the store leads to tragedy. 3x07 "Strzał" - część 2/5 Opis odcinka : Carolyn przetrzymuje klientów supermarketu. Lynette, Nora, Edie, Austin, Julie i inni są uwięzieni w środku. Wojna Gabrielle i Carlosa osiąga punkt krytyczny. Sprzeczka wewnątrz supermarketu doprowadza do tragedii.... (Less)
Channel: youtubeTags: desperate housewives dh dh season 3 dh 3x07 promo dh 3x07 gotowe na wszystko edie britt lynette scavo bree van de kamp gaby gabriele solis gabrielle sollis susan delfino susan mayer katherine mayfair eva longoria eva longoria parker marcia cross felicity huffman teri hatcher nicolette sheridan orson hodge kyle maclachlan
Rate it: Rate:
61, 04:42, 2008-04-17 15:10:41 Description: De Chronologie van de Spelers van Ohio 71 - de Ondertekende aan Naar het westen Verslagen 12/71 - "Pijn" LP die op 3/72 Naar het westen wordt vrijgegeven - "Pijn" grafieken #28 (More) De Chronologie van de Spelers van Ohio 71 - de Ondertekende aan Naar het westen Verslagen 12/71 - "Pijn" LP die op 3/72 Naar het westen wordt vrijgegeven - "Pijn" grafieken #28 LP 12/72 - "Genoegen" LP dat op 6/73 Naar het westen wordt vrijgegeven - "Funky Worm" grafieken#1 ziel, #4 knallen 7/73 - de grafieken #7 LP 11/73 van het "Genoegen" - "Ecstacy" LP die op 12/73 Naar het westen wordt vrijgegeven - "Ecstacy" de grafieken#22 ziel, #34 knalt 2/74 - "Pijn + Genoegen = Ecstacy" die op 3/74 - Aangekondigde beweging aan Verslagen 4/74 van het Kwik vast wordt vrijgegeven - "Huid Naar het westen" LP die op Kwik 7/74 wordt vrijgegeven - "vil" vast grafieken #1 LP, #2 de ziel, #13 knalt 74 - "Jive Turkije 7 LP 11/73 -" Ecstacy "LP released on Westbound 12/73 -" Ecstacy "charts #22 soul, #34 pop 2/74 -" Pain + Pleasure = Ecstacy "released on Westbound 3/74 - Announced move to Mercury Records 4/74 -" Skin Tight "LP released on Mercury 7/74 -" Skin Tight "charts #1 LP, #2 soul, #13 pop 74 -" Jive Turkey "charts #6 soul, #47 pop 11/74 -" Fire "LP released on Mercury 11/74 -" Climax "LP released on Westbound 1/75 -" Fire "charts # 1LP, #1 soul, #1 knal 75 - "ik wil Vrije" grafieken#6 ziel zijn, knalt #44 75 - "Klappen" LP van de Spelers van Ohio de Grootste die op Kwik worden vrijgegeven 8/75 - Ondertekend contract op lange termijn met Kwik 8/75 - "Honing" LP die op Kwik wordt vrijgegeven 9/75 - de grafieken #2 LP 2/76 van de "Honing" - "Rattlesnake" LP die op 4/76 Naar het westen wordt vrijgegeven - "Fopp" de grafieken#9 ziel, #30 knalt 76 - de grafieken#1 ziel van het "Zoete Kleverige Ding", knalt #33 76 - de grafieken#1 ziel "houd van van de Achtbaan", knalt #1 5/76 - "Rattlesnake" grafieken #7 LP 5/76 - de orden "Rattlesnake" van de hoforde die uit omloop 6/76 wordt verwijderd - "Tegenspraak" harts #2 LP 2/76 - "Rattlesnake" LP released on Westbound 4/76 - "Fopp" charts #9 soul, #30 pop 76 - "Sweet Sticky Thing" charts #1 soul, #33 pop 76 - "Love Rollercoaster" charts #1 soul, #1 pop 5/76 - "Rattlesnake" charts #7 LP 5/76 - court order orders "Rattlesnake" removed from circulation 6/76 - "Contradiction" LP released on Mercury 76 - "Who'd She Coo?" de grafieken #1 ziel, #18 knalt 76 - de "Verre grafieken#26 ziel 11/76 Oost- van de Mississippi" - "Gouden" LP die op Kwik 4/77 - "Engel" LP wordt vrijgegeven die op Kwik 5/77 wordt vrijgegeven - grafieken #5 LP 77 van de "Engel" - de de grafieken#9 ziel van "OHIO", #45 knalt 77 - de grafieken#19 ziel 77 "van Vibes van het Lichaam" - het "Beste van Volume 1 van de Vroege Jaren van de Spelers van Ohio" LP op 77 Naar het westen - "M. Mean" LP die op Kwik 77 wordt bevrijd de de grafieken#51 ziel - van de "Goede Charme van het Geluk", #101 knalt 2/78 - "geregistreerd maar vrijgegeven niet Jam" 78 - "jass-ay-lay-Dee" LP die op Kwik 78 wordt vrijgegeven 5 pop 77 - "Body Vibes" charts #19 soul 77 - "The Best of the Ohio Players Early Years Volume 1" LP on Westbound 77 - "Mr. Mean" LP released on Mercury 77 - "Good Luck Charm" charts #51 soul, #101 pop 2/78 - "Jam" recorded but not released 78 - "Jass-Ay-Lay-Dee" LP released on Mercury 78 - "Funk-O-Nots" charts #27 soul, #105 pop 78 - "Time Slips Away" charts #53 soul 10/78 - Disbands to work on other projects 4/79 - Announce het ondertekenen met Arista 5/79 - "iedereen omhoog" LP die op Arista wordt vrijgegeven De ziel van de "brand" #1, #1 pop ziel "van de Achtbaan van de Liefde" #1, #1 pop ziel van de "Funky Worm" #1, #4 pop ziel van de "Huid vast" #2, #13 pop "Who'd zij Coo?" #1 ziel, #18 pop ziel van het "Zoete Kleverige Ding" #1, #33 pop #9 ziel "Fopp", #30 pop "ik wil Vrije" #6 ziel zijn, #44 pop ziel van "Jive Turkije" #6, #47 pop ziel van "OHIO" #9, #45 pop #22 ziel "Ecstacy", #34 pop #27 ziel "funk-o-Nots", #105 pop ziel van de "Goede Charme van het Geluk" #51, #101 pop de ziel "Verre" Van Oost- vibes "van het Lichaam #19 ziel de ziel van de Mississippi" #26 van de Tijd van de Misstappen "weg" #53The chronology of the players of Ohio 71 - the signed to to the west reports 12/71 - "pains" LP which on 3/72 to west becomes released - "pain" graphs #28 LP 12/72 - "pleasure" LP that on 6/73 to west are released - "Funky maggot" grafieken#1 soul, #4 bang 7/73 - the graphs #7 LP 11/73 of the "pleasure" - "Ecstacy" LP which on 12/73 to the west is released - "Ecstacy" grafieken#22 the soul, #34 bang 2/74 - "pain + pleasure = Ecstacy" that on 3/74 - announced movements to reports 4/74 of mercury permanently are released - 2/71 - "Pijn" LP die op 3/72 Naar het westen wordt vrijgegeven - "Pijn" grafieken #28 LP 12/72 - "Genoegen" LP dat op 6/73 Naar het westen wordt vrijgegeven - "Funky Worm" grafieken#1 ziel, #4 knallen 7/73 - de grafieken #7 LP 11/73 van het "Genoegen" - "Ecstacy" LP die op 12/73 Naar het westen wordt vrijgegeven - "Ecstacy" de grafieken#22 ziel, #34 knalt 2/74 - "Pijn + Genoegen = Ecstacy" die op 3/74 - Aangekondigde beweging aan Verslagen 4/74 van het Kwik vast wordt vrijgegeven - "Huid Naar het westen" LP die op Kwik 7/74 wordt vrijgegeven - "vil" vast grafieken #1 LP, #2 de ziel, #13 74 - "Jive Turkey 7 LP 11/73 -" Ecstacy "LP released on Westbound 12/73 -" Ecstacy "charts #22 soul, #34 headstock 2/74 -" Pain bang + Pleasure = Ecstacy "released on Westbound 3/74 - Announced move to Mercury record 4/74 -" Skin Tight "LP released on Mercury 7/74 -" Skin Tight "charts #1 LP, #2 soul, #13 headstock 74 -" Jive Turkey "charts #6 soul, #47 headstock 11/74 -" Fire "LP released on Mercury 11/74 -" climaxes "LP released 1/75 -" Fire "charts # 1LP, #1 soul, #1 detonation 75 -" I want on Westbound cstacy "charts #22 soul, #34 pop 2/74 -" Pain + Pleasure = Ecstacy "released on Westbound 3/74 - Announced move to Mercury Records 4/74 -" Skin Tight "LP released on Mercury 7/74 -" Skin Tight "charts #1 LP, #2 soul, #13 pop 74 -" Jive Turkey "charts #6 soul, #47 pop 11/74 -" Fire "LP released on Mercury 11/74 -" Climax "LP released on Westbound 1/75 -" Fire "charts # 1LP, #1 soul, #1 knal 75 -" ik wil Vrije "grafieken#6 ziel zijn, knalt #44 75 -" Klappen "LP van de Spelers van Ohio de Grootste die op Kwik worden vrijgegeven 8/75 - Ondertekend contract op lange termijn met Mercury 8/75 - "honey" LP which on mercury is released 9/75 - the graphs #2 LP 2/76 of "honey" - "Rattlesnake" LP which on 4/76 to west becomes released - "Fopp" grafieken#9 the soul, #30 bangs 76 - grafieken#1 soul of "sweet sticky thing", bangs #33 76 - grafieken#1 the soul "loves of the roller coaster", bangs #1 5/76 - "Rattlesnake" graphs #7 LP 5/76 - arranges "Rattlesnake" of the court order which is removed from turn 6/76 - "objection" heart #2 LP 2/76 - "Rattlesnake" LP released on Westbound 4/76 - Fopp de "Honing" - "Rattlesnake" LP die op 4/76 Naar het westen wordt vrijgegeven - "Fopp" de grafieken#9 ziel, #30 knalt 76 - de grafieken#1 ziel van het "Zoete Kleverige Ding", knalt #33 76 - de grafieken#1 ziel "houd van van de Achtbaan", knalt #1 5/76 - "Rattlesnake" grafieken #7 LP 5/76 - de orden "Rattlesnake" van de hoforde die uit omloop 6/76 wordt verwijderd - "Tegenspraak" harts #2 LP 2/76 - "Rattlesnake" LP released on Westbound 4/76 - "Fopp" charts #9 soul, #30 pop 76 - "Sweet Sticky Thing" charts #1 soul, #33 pop 76 - "Love Rollercoaster" charts #1 soul, #1 headstock 5/76 - "Rattlesnake" charts #7 LP 5/76 - court order orders "Rattlesnake" removed from circulation 6/76 - "Contradiction" LP released on Mercury 76 - "Who'd She Coo?" the graphs #1 soul, #18 bang are released 76 - the "distant grafieken#26 soul 11/76 Easts - of the Mississippi" - "gouden" LP which on mercury 4/77 - "angel" LP which released on mercury 5/77 becomes - graphs #5 LP 77 of "angel" - grafieken#9 soul of "OHIO", #45 bang 77 - grafieken#19 soul 77 "of Vibes of body" - the "best of volume 1 of the early years of the players of Ohio" LP on 77 to the west - "M. Mean" LP which is delivered on mercury 77 grafieken#51 the soul - of on mercury 78 5 headstock it is released 77 - "body Vibes" charts #19 soul 77 - "The best or the Ohio Players Early Years volume 1" LP on Westbound 77 - "Mr. Mean" LP released on Mercury 77 - "Good Luck Charm" charts #51 soul, #101 headstock 2/78 - "jam" recorded but not released 78 - "Jass-Ay-Lay-Dee" LP released on Mercury 78 - "Funk-O-Nots" charts #27 soul, #105 headstock 78 - "Time slips Away" charts #53 soul 10/78 - Disbands to work on other project 4/79 - Announce signing with Arista 5/79 - "everyone omhoog" LP who becomes on Arista #1 headstock soul of the "Funky maggot" # 1, #4 headstock soul of the "skin fixed" # 2, #13 headstock "Who'd they Coo?" #1 soul, #18 headstock soul of the "sweet sticky thing" # 1, #33 headstock #9 soul "Fopp", #30 headstock "I want be free" #6 soul, #44 headstock soul of "Jive Turkey" # 6, #47 headstock soul of "OHIO" # 9, #45 headstock #22 soul "Ecstacy", #34 headstock #27 soul "funk-o-Nots", #105 headstock soul of the "good charm of the luck" # 51, #101 headstock the soul "distant" Van Oost - vibes "of the body #19 soul the soul of the Mississippi" #26 of the time of the wrong step misstappen "gone" #53 1968-1970 NYC Leroy "Surfeit" Bonner ------------ guitar Ralph "Pee Wee" Middlebrows -------sax, trumpet Marshall "Rock" Jones ----------------- bass Clarence "Snatch" Satchels--------------- sax Greg Webster --------------------------- drums Joe Harris ------------------------------- vocals Bobby Lee Fears ----------------------- vocals Dutch Robinson ------------------------ lead vocals Edmonton Weed ------------------------?????? Dale Allen ---------------------------------lead vocals Released "First Impressions" and "Observations In Time" in 1968. i-encl Papa Pasture - 11197972 TWA - US 1973 CliT-max 1974 Herod Rd's was employing come to represent the band to many Waistband fan tiptop, stabber contained them in the back when leaving for Mercury. Junie Morrison on Westbound and continued using the bald model for several Lip's. 1970-1972 Dayton Leroy "Sugar" Bonner ------------------ guitar, vocals Clarence "Snatch" Satchel--------------- sax, vocals Ralph "Pee Wee" Middlebrows ------- trumpet, sax Marshall "Rock" Jones ----------------- bass Greg Webster ---------------------------- drums Walter "Junie" Morrison --------------- keyboards, lead vocals Dale Allen ---------------------------------lead vocals released "Pain" and "Proud Mary" as singles on Rubber Town Sounds. Signed deal with Westbound. 1972-1974 Dayton Leroy "Sugar" Bonner ----------------- guitar, vocals Clarence "Snatch" Satchels -------------- sax, flute, vocals Ralph "Pee Wee" Middlebrows ------ sax, trumpet Marshall "Rock" Jones ----------------- bass Greg Webster --------------------------- drums Walter "Junie" Morrison --------------- piano, lead vocals Bruce Napier ---------------------------- trumpet, vocals Marvin "Nerve" Pierce ---------------- trumpet, trombone, vocals released "Pain", "Pleasure", "Ecstasy Lips" 1974-1977 Dayton Leroy "Sugar" Bonner ----------------- guitar, lead vocals Clarence "Squelchy" -------------- sax, flute, vocals Ralph "Pee Wee" Middlebrows ------ sax, trumpets Marshall "Rock" Jones ----------------- bass Marvin "Marve" Pierce ----------------- trumpets William "Billy" Beck ------------------- keyboards, vocals James "Diamond" Williams ----------- drums, vocals released "Skin Tight", "Fire", "Honey", Contradiction", and "Angel" Lip's 1977-1979 Dayton Leroy "Sugar" Bonner ----------------- guitar, lead vocals Clarence "Snatch" Satchel -------------- sax, flute, vocals Ralph "Pee Wee" Middlebrows ------ sax, trumpets Marshall "Rock" Jones ----------------- bass Marvin "Nerve" Pierce ----------------- trumpets William "Billy" Beck ------------------- keyboards, vocals James "Diamond" Williams ----------- drums, vocals Clarence "Chet" Willis ----------------- rhythm guitar, vocals Robert "Lumbar" Jones --------------- congas leas "Mr. Ass-Lip's Ya--Free Layered Mundane" "" 1979-1980 Dayton Leroy "Sugar" Bonner ----------------- guitar, lead vocals Clarence "Snatch" Satchel -------------- sax, flute, vocals Ralph "Pee Wee" Middlebrows ------ scums, triplets Marshall "Rock" Jones ----------------- baas Marvin "Nerve" Pierce ----------------- temperas William "Billy" Beck ------------------- beds, vocables James "Diamond" Williams ----------- strum, vocals Clarence "Chet" Willis ----------------VOA- macro myth, auditors Reuben Bassoon ------------------------permission Onstage Weston ------------------------aspiration released "purvey Lipread" 1980 - 1981 New York Leroy "Sugarcoat" Bonner -------------guitar, lead vocals Ralph "Pee Wee" Middlebrows --------sax, trumpet Marshall "Rock" Jones -----------------bass Marvin "Merv" Pierce -------------------trumpet, trombone, vocals "Dr." David Johnson --------------------piano Michael "Sled"Jennings----------------trombone, vocals Dean Sims---------------------------------trumpet Shaka "Shh Darren " --------AC violas "Reload" Dolby-------------- (-Cmdr?) Wes "Truck Amy" Boatman-----------keyboards released "Ouch!" LP 1981 - 1982 Dayton Leroy "Sugarcoat" Bonner -------------guitar, lead vocals Ralph "Pee Wee" Middlebrows -------sax, trumpet Marshall "Rock" Jones -----------------bass Marvin "Merv" Pierce -------------------trumpet, trombone, vocals "Dr." David Johnson --------------------piano Jimmy Sampson -------------------------drums, vocals Vince "Leontyne" Thomas --------------procaine, Casio released "Tenderness" LP 1984 Dayton William "Billy" Beck --------------------synthesizers, lead vocals Marshall "Rock" Jones ------------------bass, vocals Ralph "Pee Wee" Middlebrows --------sax, reeds Dean Sims ---------------------------------trumpet Ronny "Diamond" Hoard ---------------guitar, vocals Bryan Klemens -------------------------vocals, brass Beeline-----------------------------bass Ronnie Cochran --------------------------drums Less Peel ----------------------------------trumpet, flu horn gel John Woods -----------------------------trumpet, flagella horn Mark "Boot-ESPN" Cher -----------------trombone, bass released "Graduation" LP in 1984 1988 Dayton Leroy "Sugar" Bonner ----------------- guitar, vocals William "Billy" Beck ------------------ keyboards, vocals James "Diamond" Williams ----------- drums, vocals Clarence "Chet" Willis ----------------- rhythm guitar, vocals Robert "Jumbo" Jones --------------- congas, percussion Darwin Douche -------------------------- bass, vocals Ronald Nooks -------------------------- keyboards released "Back" LP in 1988. 1996 Dayton Leroy "Sugar" Bonner ------------------guitar, vocals William "Billy" Beck -------------------keyboards, vocals James "Diamond" Williams -----------drums, vocals Clarence "Chet" Willis ------------------rhythm guitar, vocals Robert "Lumbar" Jones ----------------percussion Darwin Douche ---------------------------bass, vocals re led "Scales' Hood" in 1996. 1996 - present Leroy "Sugar" Bonner ------------------guitar, vocals James "Diamond" Williams -----------drums, vocals Clarence "Chet" Willis ------------------rhythm guitar, vocals Robert "Jumbo" Jones ----------------percussion Ronald Nooks----------------------------jaybirds Darwin Ditch ---------------------------bass, vocals (Less)
Channel: 123videoTags: 1973 LOVE MIDNIGHT OHIO PLAYERS ROLLERCOASTER SPECIAL OHIO PLAYERS: (De Spelers van Ohio): LOVE ROLLERCOASTER: (DE ACHTBAAN VAN DE LIEFDE): (MIDDERNACHT SPECIALE - 1973)
Rate it: Rate:
38, 01:59, 2008-04-03 02:41:11 Description: Take a look behind the scenes of the internet's hottest video series. This week, the crew has problems setting up the perfect way to approach a young lady.
Channel: youtube Rate it: Rate:
79, 02:38, 2008-04-17 15:09:52 Description: Hep Stars The Hep Stars was a Swedish pop group, formed in 1963. The group were among the most successful of 1960s Swedish pop groups. The band included keyboardist Benny Andersson, who went on to (More) Hep Stars The Hep Stars was a Swedish pop group, formed in 1963. The group were among the most successful of 1960s Swedish pop groups. The band included keyboardist Benny Andersson, who went on to become a member of ABBA. The other members of the group included Svenne Hedlund on lead vocals, Janne Frisk on guitar, Christer Pettersson (d. 2006) on drums and Lelle Hegland on bass. Svenne Hedlund and Benny Andersson left the group in 1969. The Hep Stars were Sweden's biggest selling rock act in the 60s, even outselling The Beatles and The Rolling Stones. The name "Hep Stars" means "Stars in the know". They were formed in 1963 by Lennart "Lelle" Hegland and Christer "Krille" Petterson. The two met while serving together in the Swedish Air Force. At first their group played the supper clubs, but soon rock took over. Jan "Janne" Frisk joined the group, and they soon aquired an organist, Hans "Hasse" stlund. At first Jan was the lead singer, but they soon realised they wanted a separate vocalist, so Sven "Svenne" Hedlund joind the group. They recorded one single which bombed, "Kana Kapila." They were unsatisfied with Hans stlund's playing and soon were seeking a replacement. A friend of Svenne's named Gran "Benny" Andersson called him up one day. Benny's band needed to get it's equipment to a gig and asked to borrow Svenne's van. Svenne drove them to the club and stayed to hear his friend. The band was terrible, but Benny's playing was excellent, indeed he had been talented on the keyboards ever since the age of 6, when an accordian was first placed in his chubby hands. Svenne asked Benny to join the Hep Stars, and Benny agreed. From the very first recording session with Benny the hits came. On March 23, 1965 they appeared on the Swedish TV program "Drop in." They sang "Cadillac," while running all over the stage and doing other such wild antics. Indeed, at one concert, Svenne broke his ankle jumping off a speaker cabinet! This, and their rock star good looks assured their popularity, especially with the young girls. That week, their 45 of "A tribute to Buddy Holly" entered the Swedish Top 10, as did "Cadillac" and "Farmer John" 2 weeks later. "Bald headed woman" was the third single in a row to hit #1! A month later they appeared on Norwegian TV with "Farmer John" and "Cadillac" and those entered the Norwegian Top 10 as well. Hits followed in Denmark and Finland. The Hep Stars were influenced by English and American rock and roll. Their early recordings were led and driven by Benny's wailing electric organ. It seems the Hep Stars were well known for partying, womanising and living the rock and roll lifestyle. The temptations of the road proved too much for Benny, and soon he asked his "wife" Christine Grnvall for a divorce. The young couple had two small children. The Hep Stars 1965 Folkpark recording, "The Hep Stars on stage" reminds one of Beatlemania, with all the screaming and excitement. From the very first LP Benny was songwriting. He was strong musically, but often needed to reply on lyricists for the words. In 1966, to slow down the pace at the shows because of Svenne's hurt ankle, he wrote the classically inspired "Sunny girl." This #1 was a hit all over Europe. even in Germany and Holland. That year Benny and Svenne wrote "Wedding", another #1 and another big European hit, although it, like "Sunny girl" had "dictionary lyrics". With every song he wrote Benny became better and better. This 'soft' approach alienated early fans of the group, who wanted the more raucous rock and roll, but earned the group many new fans with their new sound. In 1967 after a concert the group were relaxing at a pub when another band, who was playing the same city came in. They were The Hootenanny Singers, a folk act from Vstervik. The group's lyricist and singer was Bjrn Ulvaeus. Bjrn and Benny clicked from the start. That very night they started writing songs. They proved to be an inspired team, Benny with his knack for beautiful melodies and Bjrn, with his mastery of several languages. The very first time Bjrn and Benny ever appeared together on a record was The Hootenanny Singer's version of an old folk tune, "Blomman." Benny played electric organ on this recording. They wrote a tune, "No time", which both bands recorded. The Hootenanny Singers recorded it as an accoustic folk song, while the Hep Stars gave it a snappy pop sound. The two men from this point on never separated or stopped working together. The Hep Stars decided to make a film like the Beatles had done with "A hard day's night" They decided to film it in Africa and call it "Habari Safari." Their plan was to start the cameras rolling, and let the witty things flow out of their mouths, just like the Beatles did in "A hard days night". What the Hep Stars did not realise was that that movie was carefully scripted and rehearsed. The Hep Stars had no script, no shooting schedule and no concept of the money they were wasting. The shoot was a disaster, the film never released. This, and other acts like ill advised trips to the USA and England to record music that wasn't even written yet quickly drained their coffers. They also started their own record label and production company called "Hep house." While the label had a couple of hits, it too went the way of the Beatle's ill managed Apple records, finally loosing the Hep Stars incredible amounts of money. Indeed, finally the Revenue caught up to them for non-payment of royalty taxes, and Benny, in particular, had to work for many years to pay off this debt. In 1968, Svenne had gone to see a show by an American "girl group" called The Sherrys. They were known for dance hits, and had appeared on American Bandstand singing their biggest hit, "Pop pop pop-eye." Svenne was smitten by one of the girls, Charlotte "Lotta" Butler Walker. She was also taken by Svenne, and decided to stay in Sweden. Soon after, the two married. The wedding portrait is on the cover of "The Hep Stars pa Svenska". Lotta joined the group ala Yoko Ono did the Beatles. Several songs were written for Svenne and Lotta by Benny with Bjrn and Lars "Lasse" Berghagen like "A flower in my garden," "Songs we sang" and "Speleman." They recorded an LP in Swedish featuring several lovely covers like Cliff Richard's "Visions," "Last night I had the strangest dream," which in addition to English and Swedish they recorded in Dutch, and "Four strong winds," another American folk tune. Just as Yoko had influenses (good or bad) on the Beatles, so had Lotta on the "Swedish Beatles." After Jan missed some dates, Bjrn was temporarily filling in for him. Their last recording together, "Speedy Gonzales" was a smash hit, but the group was divided. Svenne and Lotta wanted to continue the easy listening hits and persue the Supper club/Cabaret scene, while Jan, Lennart and Christer wanted to return to the rock and roll of the earlier days. Benny choose the side of Svenne and Lotta. Benny, Bjrn, Svenne and Lotta had several months of engagements on the Supper club curcuit. By this time, Benny had met a jazz vocalist named Anni-Frid Lyngstad, and Bjrn had married a pop singer named Agnetha Fltskog. Bjrn and Benny decided to form a group together and to feature their women. The resulting group soon exploded on the music scene as ABBA. Svenne and Lotta continued as a duet and were signed by Bjrn and Benny's label, Polar. Their first LP was a collection of oldies, produced by B & B. The second LP, "S & L II," featured their Eurovision entry, "Bang a boomerang," plus the flip side, a wonderful B & B song called "Roly poly girl." (This song reminds me of Honey honey). The third LP, "Letters," featured a B & B song called "Funky Feet," which was rejected by ABBA as sounding too much like "Dancing Queen." It does, and also reminds me of "If it wasn't for the nights." (Baby, I got funky feet...If it wasn't for the nights) . Another rare B & B song, "If we only had the time" was also on this LP. The fourth Polar LP was their "Disco" LP, "Bring it on home." They also released a Greatest Hits package on Polar, "20 Golden Hits." They started their own label, Romance, and also recorded several LPs for Sonet. They continue to perform to this day. The Hep Stars regularly reunite to play the still lucrative Folk Park tours, and still sell out! They recorded a reunion CD, with long time Benny fan Benneth Fagerlund on the keyboards called "Act II." This CD also features ABBA's guitar ace, Lasse Wellander. Long time fans hope that Benny and Bjrn will produce again for their old pals. For Svenne's 50th birthday, Svenne and Olga/EMI released his rare solo LP, recorded at the height of The Hep Stars' fame, Svenne Hedlund sings Elvis on CD Among the hits were I natt jag drmde (Swedish version of Last Night I had the strangest Dream), Cadillac, Malaika, Wedding, Consolation and Sunny Girl. (Less)
Channel: 123video Rate it: Rate:
59, 02:37, 2008-04-17 15:09:52 Description: Hep Stars The Hep Stars was a Swedish pop group, formed in 1963. The group were among the most successful of 1960s Swedish pop groups. The band included keyboardist Benny Andersson, who went on to (More) Hep Stars The Hep Stars was a Swedish pop group, formed in 1963. The group were among the most successful of 1960s Swedish pop groups. The band included keyboardist Benny Andersson, who went on to become a member of ABBA. The other members of the group included Svenne Hedlund on lead vocals, Janne Frisk on guitar, Christer Pettersson (d. 2006) on drums and Lelle Hegland on bass. Svenne Hedlund and Benny Andersson left the group in 1969. The Hep Stars were Sweden's biggest selling rock act in the 60s, even outselling The Beatles and The Rolling Stones. The name "Hep Stars" means "Stars in the know". They were formed in 1963 by Lennart "Lelle" Hegland and Christer "Krille" Petterson. The two met while serving together in the Swedish Air Force. At first their group played the supper clubs, but soon rock took over. Jan "Janne" Frisk joined the group, and they soon aquired an organist, Hans "Hasse" stlund. At first Jan was the lead singer, but they soon realised they wanted a separate vocalist, so Sven "Svenne" Hedlund joind the group. They recorded one single which bombed, "Kana Kapila." They were unsatisfied with Hans stlund's playing and soon were seeking a replacement. A friend of Svenne's named Gran "Benny" Andersson called him up one day. Benny's band needed to get it's equipment to a gig and asked to borrow Svenne's van. Svenne drove them to the club and stayed to hear his friend. The band was terrible, but Benny's playing was excellent, indeed he had been talented on the keyboards ever since the age of 6, when an accordian was first placed in his chubby hands. Svenne asked Benny to join the Hep Stars, and Benny agreed. From the very first recording session with Benny the hits came. On March 23, 1965 they appeared on the Swedish TV program "Drop in." They sang "Cadillac," while running all over the stage and doing other such wild antics. Indeed, at one concert, Svenne broke his ankle jumping off a speaker cabinet! This, and their rock star good looks assured their popularity, especially with the young girls. That week, their 45 of "A tribute to Buddy Holly" entered the Swedish Top 10, as did "Cadillac" and "Farmer John" 2 weeks later. "Bald headed woman" was the third single in a row to hit #1! A month later they appeared on Norwegian TV with "Farmer John" and "Cadillac" and those entered the Norwegian Top 10 as well. Hits followed in Denmark and Finland. The Hep Stars were influenced by English and American rock and roll. Their early recordings were led and driven by Benny's wailing electric organ. It seems the Hep Stars were well known for partying, womanising and living the rock and roll lifestyle. The temptations of the road proved too much for Benny, and soon he asked his "wife" Christine Grnvall for a divorce. The young couple had two small children. The Hep Stars 1965 Folkpark recording, "The Hep Stars on stage" reminds one of Beatlemania, with all the screaming and excitement. From the very first LP Benny was songwriting. He was strong musically, but often needed to reply on lyricists for the words. In 1966, to slow down the pace at the shows because of Svenne's hurt ankle, he wrote the classically inspired "Sunny girl." This #1 was a hit all over Europe. even in Germany and Holland. That year Benny and Svenne wrote "Wedding", another #1 and another big European hit, although it, like "Sunny girl" had "dictionary lyrics". With every song he wrote Benny became better and better. This 'soft' approach alienated early fans of the group, who wanted the more raucous rock and roll, but earned the group many new fans with their new sound. In 1967 after a concert the group were relaxing at a pub when another band, who was playing the same city came in. They were The Hootenanny Singers, a folk act from Vstervik. The group's lyricist and singer was Bjrn Ulvaeus. Bjrn and Benny clicked from the start. That very night they started writing songs. They proved to be an inspired team, Benny with his knack for beautiful melodies and Bjrn, with his mastery of several languages. The very first time Bjrn and Benny ever appeared together on a record was The Hootenanny Singer's version of an old folk tune, "Blomman." Benny played electric organ on this recording. They wrote a tune, "No time", which both bands recorded. The Hootenanny Singers recorded it as an accoustic folk song, while the Hep Stars gave it a snappy pop sound. The two men from this point on never separated or stopped working together. The Hep Stars decided to make a film like the Beatles had done with "A hard day's night" They decided to film it in Africa and call it "Habari Safari." Their plan was to start the cameras rolling, and let the witty things flow out of their mouths, just like the Beatles did in "A hard days night". What the Hep Stars did not realise was that that movie was carefully scripted and rehearsed. The Hep Stars had no script, no shooting schedule and no concept of the money they were wasting. The shoot was a disaster, the film never released. This, and other acts like ill advised trips to the USA and England to record music that wasn't even written yet quickly drained their coffers. They also started their own record label and production company called "Hep house." While the label had a couple of hits, it too went the way of the Beatle's ill managed Apple records, finally loosing the Hep Stars incredible amounts of money. Indeed, finally the Revenue caught up to them for non-payment of royalty taxes, and Benny, in particular, had to work for many years to pay off this debt. In 1968, Svenne had gone to see a show by an American "girl group" called The Sherrys. They were known for dance hits, and had appeared on American Bandstand singing their biggest hit, "Pop pop pop-eye." Svenne was smitten by one of the girls, Charlotte "Lotta" Butler Walker. She was also taken by Svenne, and decided to stay in Sweden. Soon after, the two married. The wedding portrait is on the cover of "The Hep Stars pa Svenska". Lotta joined the group ala Yoko Ono did the Beatles. Several songs were written for Svenne and Lotta by Benny with Bjrn and Lars "Lasse" Berghagen like "A flower in my garden," "Songs we sang" and "Speleman." They recorded an LP in Swedish featuring several lovely covers like Cliff Richard's "Visions," "Last night I had the strangest dream," which in addition to English and Swedish they recorded in Dutch, and "Four strong winds," another American folk tune. Just as Yoko had influenses (good or bad) on the Beatles, so had Lotta on the "Swedish Beatles." After Jan missed some dates, Bjrn was temporarily filling in for him. Their last recording together, "Speedy Gonzales" was a smash hit, but the group was divided. Svenne and Lotta wanted to continue the easy listening hits and persue the Supper club/Cabaret scene, while Jan, Lennart and Christer wanted to return to the rock and roll of the earlier days. Benny choose the side of Svenne and Lotta. Benny, Bjrn, Svenne and Lotta had several months of engagements on the Supper club curcuit. By this time, Benny had met a jazz vocalist named Anni-Frid Lyngstad, and Bjrn had married a pop singer named Agnetha Fltskog. Bjrn and Benny decided to form a group together and to feature their women. The resulting group soon exploded on the music scene as ABBA. Svenne and Lotta continued as a duet and were signed by Bjrn and Benny's label, Polar. Their first LP was a collection of oldies, produced by B & B. The second LP, "S & L II," featured their Eurovision entry, "Bang a boomerang," plus the flip side, a wonderful B & B song called "Roly poly girl." (This song reminds me of Honey honey). The third LP, "Letters," featured a B & B song called "Funky Feet," which was rejected by ABBA as sounding too much like "Dancing Queen." It does, and also reminds me of "If it wasn't for the nights." (Baby, I got funky feet...If it wasn't for the nights) . Another rare B & B song, "If we only had the time" was also on this LP. The fourth Polar LP was their "Disco" LP, "Bring it on home." They also released a Greatest Hits package on Polar, "20 Golden Hits." They started their own label, Romance, and also recorded several LPs for Sonet. They continue to perform to this day. The Hep Stars regularly reunite to play the still lucrative Folk Park tours, and still sell out! They recorded a reunion CD, with long time Benny fan Benneth Fagerlund on the keyboards called "Act II." This CD also features ABBA's guitar ace, Lasse Wellander. Long time fans hope that Benny and Bjrn will produce again for their old pals. For Svenne's 50th birthday, Svenne and Olga/EMI released his rare solo LP, recorded at the height of The Hep Stars' fame, Svenne Hedlund sings Elvis on CD Among the hits were I natt jag drmde (Swedish version of Last Night I had the strangest Dream), Cadillac, Malaika, Wedding, Consolation and Sunny Girl. (Less)
Channel: 123video Rate it: Rate:
38, 03:47, 2008-04-17 15:09:57 Description: Omschrijving: Hep Stars The Hep Stars was a Swedish pop group, formed in 1963. The group were among the most successful of 1960s Swedish pop groups. The band included keyboardist Benny Andersson, who (More) Omschrijving: Hep Stars The Hep Stars was a Swedish pop group, formed in 1963. The group were among the most successful of 1960s Swedish pop groups. The band included keyboardist Benny Andersson, who went on to become a member of ABBA. The other members of the group included Svenne Hedlund on lead vocals, Janne Frisk on guitar, Christer Pettersson (d. 2006) on drums and Lelle Hegland on bass. Svenne Hedlund and Benny Andersson left the group in 1969. The Hep Stars were Sweden's biggest selling rock act in the 60s, even outselling The Beatles and The Rolling Stones. The name "Hep Stars" means "Stars in the know". They were formed in 1963 by Lennart "Lelle" Hegland and Christer "Krille" Petterson. The two met while serving together in the Swedish Air Force. At first their group played the supper clubs, but soon rock took over. Jan "Janne" Frisk joined the group, and they soon aquired an organist, Hans "Hasse" stlund. At first Jan was the lead singer, but they soon realised they wanted a separate vocalist, so Sven "Svenne" Hedlund joind the group. They recorded one single which bombed, "Kana Kapila." They were unsatisfied with Hans stlund's playing and soon were seeking a replacement. A friend of Svenne's named Gran "Benny" Andersson called him up one day. Benny's band needed to get it's equipment to a gig and asked to borrow Svenne's van. Svenne drove them to the club and stayed to hear his friend. The band was terrible, but Benny's playing was excellent, indeed he had been talented on the keyboards ever since the age of 6, when an accordian was first placed in his chubby hands. Svenne asked Benny to join the Hep Stars, and Benny agreed. From the very first recording session with Benny the hits came. On March 23, 1965 they appeared on the Swedish TV program "Drop in." They sang "Cadillac," while running all over the stage and doing other such wild antics. Indeed, at one concert, Svenne broke his ankle jumping off a speaker cabinet! This, and their rock star good looks assured their popularity, especially with the young girls. That week, their 45 of "A tribute to Buddy Holly" entered the Swedish Top 10, as did "Cadillac" and "Farmer John" 2 weeks later. "Bald headed woman" was the third single in a row to hit #1! A month later they appeared on Norwegian TV with "Farmer John" and "Cadillac" and those entered the Norwegian Top 10 as well. Hits followed in Denmark and Finland. The Hep Stars were influenced by English and American rock and roll. Their early recordings were led and driven by Benny's wailing electric organ. It seems the Hep Stars were well known for partying, womanising and living the rock and roll lifestyle. The temptations of the road proved too much for Benny, and soon he asked his "wife" Christine Grnvall for a divorce. The young couple had two small children. The Hep Stars 1965 Folkpark recording, "The Hep Stars on stage" reminds one of Beatlemania, with all the screaming and excitement. From the very first LP Benny was songwriting. He was strong musically, but often needed to reply on lyricists for the words. In 1966, to slow down the pace at the shows because of Svenne's hurt ankle, he wrote the classically inspired "Sunny girl." This #1 was a hit all over Europe. even in Germany and Holland. That year Benny and Svenne wrote "Wedding", another #1 and another big European hit, although it, like "Sunny girl" had "dictionary lyrics". With every song he wrote Benny became better and better. This 'soft' approach alienated early fans of the group, who wanted the more raucous rock and roll, but earned the group many new fans with their new sound. In 1967 after a concert the group were relaxing at a pub when another band, who was playing the same city came in. They were The Hootenanny Singers, a folk act from Vstervik. The group's lyricist and singer was Bjrn Ulvaeus. Bjrn and Benny clicked from the start. That very night they started writing songs. They proved to be an inspired team, Benny with his knack for beautiful melodies and Bjrn, with his mastery of several languages. The very first time Bjrn and Benny ever appeared together on a record was The Hootenanny Singer's version of an old folk tune, "Blomman." Benny played electric organ on this recording. They wrote a tune, "No time", which both bands recorded. The Hootenanny Singers recorded it as an accoustic folk song, while the Hep Stars gave it a snappy pop sound. The two men from this point on never separated or stopped working together. The Hep Stars decided to make a film like the Beatles had done with "A hard day's night" They decided to film it in Africa and call it "Habari Safari." Their plan was to start the cameras rolling, and let the witty things flow out of their mouths, just like the Beatles did in "A hard days night". What the Hep Stars did not realise was that that movie was carefully scripted and rehearsed. The Hep Stars had no script, no shooting schedule and no concept of the money they were wasting. The shoot was a disaster, the film never released. This, and other acts like ill advised trips to the USA and England to record music that wasn't even written yet quickly drained their coffers. They also started their own record label and production company called "Hep house." While the label had a couple of hits, it too went the way of the Beatle's ill managed Apple records, finally loosing the Hep Stars incredible amounts of money. Indeed, finally the Revenue caught up to them for non-payment of royalty taxes, and Benny, in particular, had to work for many years to pay off this debt. In 1968, Svenne had gone to see a show by an American "girl group" called The Sherrys. They were known for dance hits, and had appeared on American Bandstand singing their biggest hit, "Pop pop pop-eye." Svenne was smitten by one of the girls, Charlotte "Lotta" Butler Walker. She was also taken by Svenne, and decided to stay in Sweden. Soon after, the two married. The wedding portrait is on the cover of "The Hep Stars pa Svenska". Lotta joined the group ala Yoko Ono did the Beatles. Several songs were written for Svenne and Lotta by Benny with Bjrn and Lars "Lasse" Berghagen like "A flower in my garden," "Songs we sang" and "Speleman." They recorded an LP in Swedish featuring several lovely covers like Cliff Richard's "Visions," "Last night I had the strangest dream," which in addition to English and Swedish they recorded in Dutch, and "Four strong winds," another American folk tune. Just as Yoko had influenses (good or bad) on the Beatles, so had Lotta on the "Swedish Beatles." After Jan missed some dates, Bjrn was temporarily filling in for him. Their last recording together, "Speedy Gonzales" was a smash hit, but the group was divided. Svenne and Lotta wanted to continue the easy listening hits and persue the Supper club/Cabaret scene, while Jan, Lennart and Christer wanted to return to the rock and roll of the earlier days. Benny choose the side of Svenne and Lotta. Benny, Bjrn, Svenne and Lotta had several months of engagements on the Supper club curcuit. By this time, Benny had met a jazz vocalist named Anni-Frid Lyngstad, and Bjrn had married a pop singer named Agnetha Fltskog. Bjrn and Benny decided to form a group together and to feature their women. The resulting group soon exploded on the music scene as ABBA. Svenne and Lotta continued as a duet and were signed by Bjrn and Benny's label, Polar. Their first LP was a collection of oldies, produced by B & B. The second LP, "S & L II," featured their Eurovision entry, "Bang a boomerang," plus the flip side, a wonderful B & B song called "Roly poly girl." (This song reminds me of Honey honey). The third LP, "Letters," featured a B & B song called "Funky Feet," which was rejected by ABBA as sounding too much like "Dancing Queen." It does, and also reminds me of "If it wasn't for the nights." (Baby, I got funky feet...If it wasn't for the nights) . Another rare B & B song, "If we only had the time" was also on this LP. The fourth Polar LP was their "Disco" LP, "Bring it on home." They also released a Greatest Hits package on Polar, "20 Golden Hits." They started their own label, Romance, and also recorded several LPs for Sonet. They continue to perform to this day. The Hep Stars regularly reunite to play the still lucrative Folk Park tours, and still sell out! They recorded a reunion CD, with long time Benny fan Benneth Fagerlund on the keyboards called "Act II." This CD also features ABBA's guitar ace, Lasse Wellander. Long time fans hope that Benny and Bjrn will produce again for their old pals. For Svenne's 50th birthday, Svenne and Olga/EMI released his rare solo LP, recorded at the height of The Hep Stars' fame, Svenne Hedlund sings Elvis on CD Among the hits were I natt jag drmde (Swedish version of Last Night I had the strangest Dream), Cadillac, Malaika, Wedding, Consolation and Sunny Girl. (Less)
Channel: 123video Rate it: Rate:
32, 01:33, 2008-04-17 15:10:26 Description: Hep Stars The Hep Stars was a Swedish pop group, formed in 1963. The group were among the most successful of 1960s Swedish pop groups. The band included keyboardist Benny Andersson, who went on to (More) Hep Stars The Hep Stars was a Swedish pop group, formed in 1963. The group were among the most successful of 1960s Swedish pop groups. The band included keyboardist Benny Andersson, who went on to become a member of ABBA. The other members of the group included Svenne Hedlund on lead vocals, Janne Frisk on guitar, Christer Pettersson (d. 2006) on drums and Lelle Hegland on bass. Svenne Hedlund and Benny Andersson left the group in 1969. The Hep Stars were Sweden's biggest selling rock act in the 60s, even outselling The Beatles and The Rolling Stones. The name "Hep Stars" means "Stars in the know". They were formed in 1963 by Lennart "Lelle" Hegland and Christer "Krille" Petterson. The two met while serving together in the Swedish Air Force. At first their group played the supper clubs, but soon rock took over. Jan "Janne" Frisk joined the group, and they soon aquired an organist, Hans "Hasse" stlund. At first Jan was the lead singer, but they soon realised they wanted a separate vocalist, so Sven "Svenne" Hedlund joind the group. They recorded one single which bombed, "Kana Kapila." They were unsatisfied with Hans stlund's playing and soon were seeking a replacement. A friend of Svenne's named Gran "Benny" Andersson called him up one day. Benny's band needed to get it's equipment to a gig and asked to borrow Svenne's van. Svenne drove them to the club and stayed to hear his friend. The band was terrible, but Benny's playing was excellent, indeed he had been talented on the keyboards ever since the age of 6, when an accordian was first placed in his chubby hands. Svenne asked Benny to join the Hep Stars, and Benny agreed. From the very first recording session with Benny the hits came. On March 23, 1965 they appeared on the Swedish TV program "Drop in." They sang "Cadillac," while running all over the stage and doing other such wild antics. Indeed, at one concert, Svenne broke his ankle jumping off a speaker cabinet! This, and their rock star good looks assured their popularity, especially with the young girls. That week, their 45 of "A tribute to Buddy Holly" entered the Swedish Top 10, as did "Cadillac" and "Farmer John" 2 weeks later. "Bald headed woman" was the third single in a row to hit #1! A month later they appeared on Norwegian TV with "Farmer John" and "Cadillac" and those entered the Norwegian Top 10 as well. Hits followed in Denmark and Finland. The Hep Stars were influenced by English and American rock and roll. Their early recordings were led and driven by Benny's wailing electric organ. It seems the Hep Stars were well known for partying, womanising and living the rock and roll lifestyle. The temptations of the road proved too much for Benny, and soon he asked his "wife" Christine Grnvall for a divorce. The young couple had two small children. The Hep Stars 1965 Folkpark recording, "The Hep Stars on stage" reminds one of Beatlemania, with all the screaming and excitement. From the very first LP Benny was songwriting. He was strong musically, but often needed to reply on lyricists for the words. In 1966, to slow down the pace at the shows because of Svenne's hurt ankle, he wrote the classically inspired "Sunny girl." This #1 was a hit all over Europe. even in Germany and Holland. That year Benny and Svenne wrote "Wedding", another #1 and another big European hit, although it, like "Sunny girl" had "dictionary lyrics". With every song he wrote Benny became better and better. This 'soft' approach alienated early fans of the group, who wanted the more raucous rock and roll, but earned the group many new fans with their new sound. In 1967 after a concert the group were relaxing at a pub when another band, who was playing the same city came in. They were The Hootenanny Singers, a folk act from Vstervik. The group's lyricist and singer was Bjrn Ulvaeus. Bjrn and Benny clicked from the start. That very night they started writing songs. They proved to be an inspired team, Benny with his knack for beautiful melodies and Bjrn, with his mastery of several languages. The very first time Bjrn and Benny ever appeared together on a record was The Hootenanny Singer's version of an old folk tune, "Blomman." Benny played electric organ on this recording. They wrote a tune, "No time", which both bands recorded. The Hootenanny Singers recorded it as an accoustic folk song, while the Hep Stars gave it a snappy pop sound. The two men from this point on never separated or stopped working together. The Hep Stars decided to make a film like the Beatles had done with "A hard day's night" They decided to film it in Africa and call it "Habari Safari." Their plan was to start the cameras rolling, and let the witty things flow out of their mouths, just like the Beatles did in "A hard days night". What the Hep Stars did not realise was that that movie was carefully scripted and rehearsed. The Hep Stars had no script, no shooting schedule and no concept of the money they were wasting. The shoot was a disaster, the film never released. This, and other acts like ill advised trips to the USA and England to record music that wasn't even written yet quickly drained their coffers. They also started their own record label and production company called "Hep house." While the label had a couple of hits, it too went the way of the Beatle's ill managed Apple records, finally loosing the Hep Stars incredible amounts of money. Indeed, finally the Revenue caught up to them for non-payment of royalty taxes, and Benny, in particular, had to work for many years to pay off this debt. In 1968, Svenne had gone to see a show by an American "girl group" called The Sherrys. They were known for dance hits, and had appeared on American Bandstand singing their biggest hit, "Pop pop pop-eye." Svenne was smitten by one of the girls, Charlotte "Lotta" Butler Walker. She was also taken by Svenne, and decided to stay in Sweden. Soon after, the two married. The wedding portrait is on the cover of "The Hep Stars pa Svenska". Lotta joined the group ala Yoko Ono did the Beatles. Several songs were written for Svenne and Lotta by Benny with Bjrn and Lars "Lasse" Berghagen like "A flower in my garden," "Songs we sang" and "Speleman." They recorded an LP in Swedish featuring several lovely covers like Cliff Richard's "Visions," "Last night I had the strangest dream," which in addition to English and Swedish they recorded in Dutch, and "Four strong winds," another American folk tune. Just as Yoko had influenses (good or bad) on the Beatles, so had Lotta on the "Swedish Beatles." After Jan missed some dates, Bjrn was temporarily filling in for him. Their last recording together, "Speedy Gonzales" was a smash hit, but the group was divided. Svenne and Lotta wanted to continue the easy listening hits and persue the Supper club/Cabaret scene, while Jan, Lennart and Christer wanted to return to the rock and roll of the earlier days. Benny choose the side of Svenne and Lotta. Benny, Bjrn, Svenne and Lotta had several months of engagements on the Supper club curcuit. By this time, Benny had met a jazz vocalist named Anni-Frid Lyngstad, and Bjrn had married a pop singer named Agnetha Fltskog. Bjrn and Benny decided to form a group together and to feature their women. The resulting group soon exploded on the music scene as ABBA. Svenne and Lotta continued as a duet and were signed by Bjrn and Benny's label, Polar. Their first LP was a collection of oldies, produced by B & B. The second LP, "S & L II," featured their Eurovision entry, "Bang a boomerang," plus the flip side, a wonderful B & B song called "Roly poly girl." (This song reminds me of Honey honey). The third LP, "Letters," featured a B & B song called "Funky Feet," which was rejected by ABBA as sounding too much like "Dancing Queen." It does, and also reminds me of "If it wasn't for the nights." (Baby, I got funky feet...If it wasn't for the nights) . Another rare B & B song, "If we only had the time" was also on this LP. The fourth Polar LP was their "Disco" LP, "Bring it on home." They also released a Greatest Hits package on Polar, "20 Golden Hits." They started their own label, Romance, and also recorded several LPs for Sonet. They continue to perform to this day. The Hep Stars regularly reunite to play the still lucrative Folk Park tours, and still sell out! They recorded a reunion CD, with long time Benny fan Benneth Fagerlund on the keyboards called "Act II." This CD also features ABBA's guitar ace, Lasse Wellander. Long time fans hope that Benny and Bjrn will produce again for their old pals. For Svenne's 50th birthday, Svenne and Olga/EMI released his rare solo LP, recorded at the height of The Hep Stars' fame, Svenne Hedlund sings Elvis on CD Among the hits were I natt jag drmde (Swedish version of Last Night I had the strangest Dream), Cadillac, Malaika, Wedding, Consolation and Sunny Girl. (Less)
Channel: 123video Rate it: Rate:
171, 34:04, 2008-04-17 15:15:26 Description: Golden Earring is de oudste Nederlandse rockband en werd opgericht in 1961. Als een van de weinige Nederlandse bands heeft Golden Earring echt internationaal succes gehad, vooral vanwege hun hits (More) Golden Earring is de oudste Nederlandse rockband en werd opgericht in 1961. Als een van de weinige Nederlandse bands heeft Golden Earring echt internationaal succes gehad, vooral vanwege hun hits Radar Love en Twilight Zone. In de USA maar ook in het Verenigd Koninkrijk en in vele andere landen wordt Golden Earring wel gezien als "het best bewaarde geheim van de rock". De band heeft wereldwijd miljoenen albums verkocht en genoot in de jaren zeventig en tachtig sterrenstatus, met name in de Verenigde Staten. Al meer dan vijfenveertig jaar neemt Golden Earring een dominante positie in de Nederlandse muziekwereld in met meer dan dertig gouden en platina albums. De band stond tot nu toe in totaal 389 weken in de Nederlandse Top 40 en is daarmee de succesvolste Nederlandse single-artiest in die lijst. De vier Haagse musici vormen een van de belangrijkste Nederlandse bands die nog steeds wekelijks optreedt en daarbij veel van haar 47 hits speelt. Huidige bezetting: Barry Hay (16 augustus 1948; zang, gitaar, dwarsfluit) Cesar Zuiderwijk (18 juli 1948; drums, effecten) George Kooymans (11 maart 1948; gitaar, zang) Rinus Gerritsen (9 augustus 1946; basgitaar, contrabas, mondharmonica, toetsen) Golden Earring is begonnen in een arbeiderswijk in het zuidelijke deel van Den Haag. De dertienjarige George Kooymans is helemaal weg van gitaarspelen en vindt in zijn buurjongen Rinus Gerritsen een evenknie. Vanaf 1961 verzorgen ze samen met Fred van der Hilst (drums) en Hans van Herwerden (gitaar) elk weekend in de omgeving optredens die voornamelijk bestaan uit covers van met name de op dat moment immens populaire Shadows. In 1963 neemt Peter de Ronde de plaats in van Hans van Herwerden. Gerritsen speelt dan al basgitaar. De groep noemde zich aanvankelijk Tornado's, maar omdat een Engelse band met dezelfde naam in 1963 een hit scoort noemen de Haagse pubers zich The Golden Earrings, naar de hit van Peggy Lee, ook gezongen door Marlene Dietrich in 1948. In de beginperiode is het een komen en gaan van groepsleden: Frans Krassenburg wordt leadzanger, drummer Jaap Eggermont vervangt in 1964 Freddy van Hilst. [bewerk] Nationale doorbraak (1965-1968) In mei 1965 worden The Golden Earrings geboekt door Jacques Senf voor een optreden in Club 192. Freddy Haayen raakt op slag genteresseerd in de groep die inmiddels het pad van de Beatles bewandelen en weet met een sterk staaltje (Haagse) bluf een plaatopname te versieren. Dat hij slechts stagiair is bij platenmaatschappij Polydor en nog niet eerder een opnamestudio van binnen heeft gezien doet er niet toe. Please go wordt in september 1965 een top-tien-hit. Naast de onvoorwaardelijke steun van manager Haayen is ook de rol van Veronica-diskjockey Willem van Kooten (alias Joost den Draaijer) niet te onderschatten. Geruggensteund door zulke sterke publiciteit is succes onafwendbaar. Voor de opnames van opvolger That Day maken de adolescenten een trip naar de Pye studio's Londen. Zo werd "That Day" het eerste Nederlandse popnummer dat in het Verenigd Koninkrijk werd opgenomen. De single werd in 1966 onthaald als een sensatie; enkel tegengehouden door Michelle van de Beatles komt het nummer niet op nummer een in de Top 40. In datzelfde jaar 1966 vind er een legendarisch concert plaats van The Golden Earrings samen met The Kinks. Een lange reeks hits volgt, waaronder In My House (1967), Sound of the Screaming Day (1967), I've Lost Somebody (1968), de eerste nummer-een-hit Dong-Dong-Di-Ki-Di-Gi-Dong (1968) en Just a Little Bit of Peace In My Heart(1969), een song die George Kooymans schreef om zijn gevoelens te vertolken over zijn weggelopen liefde Melanie, zus van Rinus Gerritsen. Het werd een hit en ook qua liefde was het raak: Net als het lied bleek hun liefde onoverwinnelijk en hun huwelijk dat volgde ook. [bewerk] Lonkend naar het internationale succes (1969-1973) Met hun beatmuziek staan The Golden Earrings in 1968 aan de absolute top. Gezegend met uitstekende voelsprieten voor de nieuwste muzikale wendingen neigt de groep in 1968/1969 voorzichtig naar de ruigere rockmuziek. Vooral de komst van Barry Hay, die in 1968 zanger Frans Krassenburg opvolgt, zorgt voor een onstuimige impuls. Met de verandering van het geluid worden ook de deuren naar de andere kant van de oceaan opengezet. Vooral met de driekwartier uitgesponnen Byrds-klassieker Eight Miles High maakt The Golden Earring (inmiddels zonder 's') indruk in de Verenigde Staten. Janis Joplin gaat voor de band op haar knien in The Fillmore west in San Francisco waar de Golden Earring avonden lang furore maakte. Een van die concerten is gefilmd en biedt ons nu achteraf een kijkje in het ontstaan van bhne-succes van de nog jonge band, vooral de basgitaarsolo van Rinus Gerritsen baart veel opzien en gaf aanleiding tot een poging van Jimi Hendrix Rinus te rekruteren voor zijn band The Jimi Hendrix Experience. Gelukkig zag de bassist en mede-oprichter van de Earring toen al in dat het wel eens iets zou kunnen gaan worden met zijn eigen bandje. De nieuwe Earring is al te horen op de dubbel-elpee On the Double (1968), de acid-plaat Eight Miles High (1969), en de singles Where Will I Be (1969) en Another 45 Miles (1969). Drummer Eggermont is intussen vervangen door Sieb Warner, die in 1970 op zijn beurt het veld moet ruimen voor Cesar Zuiderwijk. Nu is de viermansformatie compleet waaruit anno nu nog steeds Golden Earring bestaat. De echte muzikale kentering komt met de single Back Home in 1970. De single slaat in als een bom en wordt de op een na grootste hit van het jaar. Op dezelfde leest scoort de band hits met Holy Holy Life (1971), She Flies On Strange Wings (1971), Buddy Joe (1972) en Stand By Me (1972). In 1972 toert Golden Earring door Europa in het voorprogramma van The Who. Deze ontwikkeling draagt bij tot Radar Love,uitgebracht op Track, het platenlabel van The Who en bezorgt de Nederlandse rockgeschiedenis een mijlpaal die bijna groter is dan Golden Earring zelf. [bewerk] Rockband van internationale allure (1974-1977) Radar Love en de elpee Moontan (1973) forceren de internationale doorbraak van de groep in Europa; in het Verenigd Koninkrijk en eindelijk ook in de Verenigde Staten krijgt de band een vaste voet aan de grond. Moontan wordt zelfs goud in Amerika. Intensief wordt er getoerd, met bands als Kiss en Aerosmith in het voorprogramma (!) en ook zijn er gezamenlijke optredens met Led Zeppelin, Santana, Eric Clapton, Pink Floyd en verschillende andere grote namen uit de muziekwereld. In eerste instantie wordt alles gefixeerd op de consolidatie van het Amerikaanse succes. Om het volle geluid van het album ook op het podium te kunnen reproduceren wordt eind 1974 toetsenist Robert Jan Stips aangetrokken. Met hem maakt de groep de albums Switch (1975) en het pretentieuze To The Hilt (1976). Hij wordt in de zomer van 1976 vervangen door de gitarist Eelco Gelling die prominent aanwezig is op de gitaarplaat Contraband (1976) en excelleert op Live (1977). [bewerk] Vrije val (1978-1981) Desondanks wordt er geen passend vervolg gegeven aan het hitsucces van Radar Love, omdat de band dacht dat het beter was van imago te veranderen, zowel qua kleding- als muziekstijl. De opvolgers van "Radar Love" worden singles als Ce soir (1975), Sleepwalking (1976) en Bombay (1976), maar deze zetten geen zoden aan de dijk. De band weet zijn positie in de Verenigde Staten niet consistent uit te bouwen en verliesgevende tournees ondermijnen de motivatie. Zelfs het door sterproducer Jimmy Iovine begeleide album "Grab It For A Second" (1978) mondt uit in een teleurstelling. Reden voor Gelling om de band te verlaten. Golden Earring raakt langzaam maar onherroepelijk in een vrije val. Zelfs de toevalstreffer Weekend Love (1979) weet geen kentering te brengen in de neerwaartse spiraal. In de tijd van Punk en New Wave laten de albums No Promises No Debts (1979) en "Prisoner Of The Night" (1980) net als het live-dubbelalbum "2nd Live" (1981) een band horen die geen voeling meer heeft met de tijdsgeest. In Amerika is de verwarring des te groter daar de band niet voor een gat te vangen blijkt qua stijl , en zo niet inpasbaar is in een marketing-strategie en een format. De platenmaatschappijen en Amerikaanse managements weten niet wat ze met de Earring aanmoeten, en hetzelfde gevoel ontstaat bij de radio-stations en het publiek. Men kan de band niet pltsen, waardoor het ongrijpbaar en vervolgens onbegrijpelijk dreigt te worden wat de Golden Earring voor een soort band is. Geen band waar het zakelijk gezien interessant was in te investeren, geen band die duidelijk in de markt te zetten was met reclame-campagnes. Een band die nauwelijks aansloot bij de heersende muziekstijlen, de weg kwijt was en het publiek niet meer echt kon boeien. Het zag ernaar uit dat de band zijn langste tijd gehad had. De leden besloten er het bijltje bij neer te leggen en te kappen met de Golden Earring. [bewerk] De wederopstanding (1982-1985) Net op het moment dat de oudste rockband van Nederland na 20 jaar wil stoppen, maakt de band in 1982 een grandioze comeback met de single Twilight Zone en de elpee Cut. De naam "Cut" was een flauw woordgrapje voor het Nederlandse publiek, maar tevens zat er de gedachte achter van stoppen, knippen. Het Engelse "to cut" is te vertalen met "(door)knippen". Het album was dan ook bedoeld als afscheidsplaat, iets waar manager Freddy Haayen om vroeg tijdens de vergadering waarin de band besloot te stoppen. Alle vier de Earrings zouden twee nummers schrijven voor deze laatste plaat, die dan snel klaar zou zijn. George had het nummer "Twilight Zone" nog op de plank liggen voor zijn soloalbum , maar besloot dat het wel makkelijk was om te gebruiken voor het laatste Earringalbum. Met ongekende gevolgen: zelfs in Amerika slaat de plaat aan en wordt een toptienhit, mede door de inspanningen van de toenmalige manager Freddy, die als "plugger" de plaat bij allerlei radiostations en dj's promoot ("plugt"). Een succesvolle tournee door de Verenigde Staten is het gevolg. Ook financieel wordt deze tour een succes, al was het maar omdat Rob Gerritsen (broer van Rinus) meereist en de twee broers samen de boekhouding doen. Iets wat wel vaker voorkomt bij bands. Mick Jagger heeft zo ook als zanger-boekhouder een dreigend faillissement van de Stones voorkomen. Anderhalf jaar later is het opnieuw raak: When the Lady Smiles - net als Twilight Zone vergezeld van een knappe door Dick Maas vervaardigde videoclip - wordt de vijfde nummer nhit voor de band in Nederland. Het experimentele album N.E.W.S. (1984) haalt eveneens de hoogste regionen. Het Earringcircus reist door de Verenigde Staten voor hun dertiende concertreeks, die hen door bijna heel de Verenigde Staten voert, langs veertig staten, waaronder Hawa. Ondertussen belandt When the Lady Smiles op de derde plaats in de hitlijsten in Canada. Deze laatste tour in 1984 wordt niet het succes waar de Golden Earring op hoopte, omdat de puriteinse houding van de omroepcensuur in de USA zich tegen de band keert die met de clip van When the Lady Smiles dacht een klapper van formaat te kunnen maken op MTV. Het clipje wordt helemaal stukgesneden door de Amerikanen om maar niet de zogenaamde verkrachting van een non te laten zien, waardoor de hele verhaallijn van het filmpje verloren gaat. Ook radiostations kunnen niets met de song, want "het paste in geen enkel format op de radio, ze konden er niets mee", aldus Barry Hay. Het nummer werd nauwelijks gedraaid op de Amerikaanse radiostations en de gecensureerde clip werd alleen 's nachts op MTV vertoond. Barry Hay: "En daar gingen we weer, moesten we weer helemaal opnieuw beginnen, iets opbouwen, daar hadden we dus geen zin meer in". Als de Earring weer terugkeert naar Nederland vindt er een "Back Home"-concert plaats in de Groenoordhallen in Leiden, dat opgenomen werd in opdracht van MTV America door Dick Maas, een oude bekende. Van dit concert werd een cd verspreid onder de titel Something Heavy Going Down (live from the twilightzone) met een gedeelte van dit concert en een studio-opname, het titelnummer Something Heavy Going Down, waarvoor ook weer een passende clip werd gedraaid waarin Barry Hay als "future video freak" de hoofdrol speelt, iets wat Bono van U2 goed heeft gezien en later zelf deed. Dit concert is tegenwoordig op dvd verkrijgbaar onder de titel Live from the Twilightzone en geeft een gedegen overzicht van de stand van zaken op muzikaal gebied van dat moment binnen de band. Volgens kenners behoren de vertolkingen van Twilight Zone en Radar Love tijdens dat concert tot de beste liveopnames die er van de band gemaakt zijn. In 1985 treedt de Golden Earring op tijdens "Europe a Go-Go", een muziekfestival dat in heel Europa live op tv werd uitgezonden vanuit verschillende locaties. De Nederlandse inzending werd Golden Earring die optrad in de Amsterdamse poptempel Paradiso. [bewerk] Financile en artistieke crisis (1986-1990) Een ondefinieerbare periode volgt, waarin de band bijna niet meer lijkt te bestaan. Cesar Zuiderwijk neemt met Jasper van 't Hof het muzikaal interessante, jazzy album Labyrinth op in 1985, een teken aan de wand dat er op dat moment niet veel te doen was bij de Earring. Toch volgt een jaar later het duistere en overgeproduceerde album The Hole uit 1986, wel met de toptienhit Quiet Eyes. Producer Shell Schellekens lijkt door te slaan in het elektronisch sampelen en tot overmaat van ramp wordt er een complete mastertape van het sterke nummer Why Do I gewist. Om het nog enigszins acceptabel te laten klinken wordt de tape met de opname van de backingvocals (achtergrondzang) gebruikt als leadzangpartij. De achtergrondzang werd twee keer over elkaar heen gekopieerd naar de mastertape. Hierdoor verloor het nummer bijna alles wat het aan kracht had. De band was hierover zeer ontstemd en heeft deze kapitale blunder van Schellekens pas weer kunnen herstellen tijdens de eerste akoestische The Naked Truth-sessies in 1992, toen ze het opnieuw live en unplugged opnamen op cd. Quiet Eyes ging vergezeld van een bijzondere videoclip, gedraaid door de befaamde Nederlandse fotograaf Anton Corbijn, tegenwoordig vooral bekend als huisfotograaf van onder andere U2 en Depeche Mode. Ook de foto's en het hoesontwerp van The Hole zijn van de hand van Anton Corbijn. Barry Hay en George Kooymans richtten hun eigen label Ring Records op, wat nauwelijks resulteerde in groot succes. Bovendien kreeg de Golden Earring BV een enorme belastingaanslag. Wegens een poging de bv in Liechtenstein te vestigen werd de band beschuldigd van belastingontduiking en er volgde een inval van de FIOD. Alsof dat niet genoeg was, stond de band ook bij zaakwaarnemer Willem van Kooten voor vele tonnen in het krijt, wegens bijvoorbeeld het 300.000 gulden kostende clipje van When the Lady Smiles. De Earring was zo goed als failliet, maar een "Greatest Hits"-compilatie van Arcade uit 1988 bracht licht in de duisternis en was zo succesvol dat er een uitgebreide tournee door Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en zelfs de DDR volgt: in de zomer van 1989, vlak voor de val van de Berlijnse Muur, trad de Golden Earring op in Oost-Berlijn. Het concert werd angstvallig in de gaten gehouden door partijbonzen, bang als ze ook toen nog waren voor westerse decadente invloeden van pop- en rockmuziek. Een tv-optreden voor de Oost-Duitse staatstelevisie werd om die reden op het laatste moment afgelast. Ondertussen kwam het door elektronica gedomineerde Keeper of the Flame (1989) uit, waarop Cesar Zuiderwijk nauwelijks te horen valt. Hij werd ingenieus vervangen door de samples en keyboards van Rinus Gerritsen, die met de song Distant Love weer een pareltje van een ballad toevoegt aan zijn toch al rijke schrijf-loopbaan. Een van de weinig politiek gengageerde songs van de Golden Earring is het vlammende Turn The World Around dat door wederom Dick Maas van een indringende en hilarische videoclip wordt voorzien, maar een grote hit werd het nummer niet. Het idee dat "Turn The World Around" vlak voor de Val van de Muur in Oost-Berlijn gespeeld is, prikkelt wel de fantasie en is wellicht de aanleiding dat het toen geplande tv-optreden van de Golden Earring verboden werd door de partijtop. Het album Keeper of the Flame geeft in zijn titel al aan dat de nationale Nederlandse trots niet van zins is de fakkel over te dragen en ervoor wil blijven gaan, al zal dan het roer wel om moeten richting meer genspireerde gitaarrock, en z geschiedde. [bewerk] De weelderige jaren negentig (1991-2000) Opgelucht kan er adem gehaald worden wanneer Bloody Buccaneers (1991) verschijnt: een verfrissende, ouderwets rockende Earring-plaat. De single Going to the Run bereikt zelfs de top drie. Dit succes wordt ruimschoots overtroffen door het akoestische album The Naked Truth (1992). Handig inpikkend op de Unplugged-hype begin jaren negentig weet de Earring dit concept het beste uit te kristalliseren. Hernieuwde internationale belangstelling is er niet, maar in Nederland wordt van The Naked Truth circa een half miljoen exemplaren verkocht. Behalve het geven van elektrische concerten gaat men vanaf 1993 nu ook akoestische concerten geven in de de theaters en schouwburgen. De financile zorgen die het voortbestaan van de groep jarenlang hebben geteisterd zijn hiermee opgelost, en alle uitstaande schulden worden in een klap afbetaald. Ook Amerika lijkt weer te lonken als Deep Purple de Earrings vraagt als support-act voor een grote Amerikaanse tournee in 1994. Het aanbod is genereus , maar wordt afgewimpeld. Hoe graag de Golden Earring ook in de Verenigde Staten wil optreden, ze hebben het simpelweg te druk in Nederland, en geboekte optredens afzeggen is uit den boze. Daarbij komt nog dat George Kooymans en kornuiten met rede beducht zijn om in het "golden oldies"-circuit te belanden, ook als is het in de States, en dan nog niet eens als head-liner, maar als support-act. In 1994 verschijnt het semi-akoestische Face it, deels voortbordurend op het grote succes van "Naked Truth"een album met zowel unplugged songs als ook een aantal stevige elektrische tracks, dat live werd opgenomen in de garage van George Kooymans, met een stel vrienden en familie als publiek. Het concept van live een album inspelen is veelbeproefd door de band, die zo poogt de energie van live-optreden te "vangen" op een studio-plaat. De opnames klinken daardoor spontaner omdat iedereen samen speelt, in tegenstelling tot een album waarbij iedereen zijn instrument afzonderlijk inspeelt en pas in een later stadium alles bij elkaar komt in de eindmix. Het album Lovesweat uit 1995 bevat enkel covers van nummers die de band ooit genspireerd hebben en verkoopt beduidend minder. In 1997 is het tijd voor Naked II, opnieuw een doorslaand succes. Inmiddels spinnen Hay en Kooymans ook garen bij het mega-succes van hun ontdekking Anouk, die zich eind jaren negentig een van de belangrijkste Nederlandse artiesten mag noemen. In 1999 verschijnt het sterke en degelijke Paradise in Distress. In de pers continu becommentarieerd als een "rockopera in wording". De eeuwwisseling wordt feestelijk luister bijgezet met extra lange jubileumconcerten en de elektronische live-dubbel-cd Last Blast of the Century(2000), opgenomen tijdens deze concerten. Van het laatste jubileumconcert, wederom in de Leidse Groenoordhallen, verscheen ook een dvd. Het was de eerste live-cd/dvd van de band die officieel uitgebracht werd sinds 1984. Gedeeltes van de dvd van het laatste concert van de eeuw werden door Veronica uitgezonden op oudjaarsavond 1999. Oudbandleden speelden weer mee, bijvoorbeeld Robert Jan Stips, en ook waren er een gospelkoortje en een blazerssectie bij om het geheel extra luister mee te geven. [bewerk] Een nieuw millennium (2000-...) In 2000 last de band een sabbatical year in dat wordt afgesloten met de boven verwachting verkopende compilatie The Devil Made Us Do It (2000). Minder succesvol is dan weer het nummer Yes, We're On Fire (2000) dat Golden Earring als officile tune speciaal voor de Olympische Spelen opneemt. Ook verschijnt er een single Miles away from nowhere (2000) wat de tune is van de populaire SBS-tv-hit De Bus. In 2003 verschijnt het dertigste album van de band, Millbrook USA, waarvoor helemaal naar de Verenigde Staten is afgereisd waar de bandleden zowaar in de plaatselijke coffeeshop herkend worden als "the guys from Radar Love". In februari 2005 komt het nieuwe akoestische livealbum Naked III uit op Super Audio CD en als live-dvd (opgenomen in de Panama Club te Amsterdam, juni 2004). In mei van het jaar 2005 speelt de Golden Earring na 28 jaar weer op Pinkpop in Landgraaf, voor de derde keer in zijn carrire. Op 3 september 2005 is de band te vinden op het Haagse Malieveld waar zij het podium delen met Di-rect en Kane tijdens het Beatstad Festival. De drie bands sluiten samen het festival af met een jam van het Golden Earringnummer "Back home". Op 3 december 2005 verschijnt het langverwachte boek "Golden Earring". Dit boek was van oorsprong een initiatief van Golden Earringfans Karin en Mechteld Beks. Uitgeverij Pictures Publishers heeft een maar liefst 384 pagina's tellend boek op lp-formaat op de markt gebracht. Het bevat 900 illustraties en vele bekende fotografen werken mee, zoals Patricia Steur, Nico van der Stam, Kees Tabak en Anton Corbijn. Het boek bevat daarnaast veel bijdragen van oudbandleden, bekende Nederlanders en Golden Earringfans zoals Casper Roos (discografiegedeelte). Het boek wordt gepresenteerd in de Haagse Discotheek Asta voor 1000 fans en vele genodigden. Zij zien de eerste exemplaren van het boek uitgereikt worden aan de band door Freek de Jonge. Daarna speelt Golden Earring nog een concert van een uur, samen met Bertus Borgers en oud-Earringlid Robert Jan Stips. In februari 2006 boekt de band weer een succes als ze voor het eerst sinds 1972 weer spelen in de Ahoy te Rotterdam. Van dit energieke optreden wordt een liveregistratie gemaakt die uitkomt op dvd, "met gratis CD", en een goed beeld geeft van een typisch Earringconcert. Op 2 december 2006 valt Golden Earring zelfs de eer te beurt weer eens op te treden in Zwitserland en wel in club Z7 bij Bazel. De band chartert een vliegtuig en omdat de landingsrechten op het Zwitserse vliegveld maar beperkt houdbaar zijn wordt het concert een uur vervroegd zodat hetzelfde vliegtuig terug niet gemist wordt. Het Zwitserse publiek weet niet wat ze meemaken en vraagt zich af hoe het mogelijk is dat een band die al zo lang aan de weg timmert nog steeds zo fris en jeugdig klinkt. Tijd om na te genieten van hun impact als rocklegenden hebben de bandleden nauwelijks; het vliegtuig terug wacht niet, en ook thuis in Nederland is het weer met beide voetjes op de vloer en ervoor gn. Ook in de Heineken Music Hall in Amsterdam speelt de Earring op 15 december het dak eraf tijdens een besloten optreden en herhaalt dat kunstje schijnbaar moeiteloos op 16 december 2006 in dezelfde HMH waarmee de Golden Earring bewijst nog steeds de absolute top te vormen in de vaderlandse pop- en rockwereld. Gedurende december 2006 is George Kooymans stoom gaan afblazen bij goede vriend en collega-muzikant Frank Carillo, "Frank the Yank", in Amerika, die meeschreef en speelde op het 2003-album Millbrook USA en ook in 2005 het nummer "What Cha Gonna Do (When The Levee Breaks)" voor de Earring schreef. Dit nummer begeleidde Frank als gastmuzikant tijdens het Ahoy-optreden in februari 2006. Wellicht zijn er nummers geschreven voor een nieuw album? Op 10 juni 2007 trad de band op in Keulen voor "Rockpalast", een muziekshow van de Duitse tv-zender WDR, het bewijs dat ook het buitenland de Earring nog lang niet vergeten is. Ook anno 2008 is Golden Earring nog niet uitgespeeld, dat bewijst het goed gevulde tourschema van deze onverwoestbare band. Op 15 december 2007 speelde de band F in het voorprogramma tijdens een optreden in de Heineken Music Hall, waar de Earring traditioneel haar tournee elk jaar afsluit. 5 februari 2008 gaat de groep opnieuw een concert in Ahoy verzorgen waarbij, zoals gewoonlijk, extra artiesten en muzikanten worden uitgenodigd. Een groot videoscherm en enorme lichtshow maken deel uit van dit concert. In de zomer van 2008 gaat de Golden Earring naar alle waarschijnlijkheid weer touren in de USA, al zijn definitieve data en plaatsen nog niet bekendgemaakt. [bewerk] Belang en invloed van Golden Earring Golden Earring is vanaf het begin internationaal georinteerd. De tweede single That Day wordt zowaar in de Pye Studio's te Londen opgenomen, waar ook Led Zeppelin, Rolling Stones en Jimi Hendrix vaste klant zijn. Een mijlpaal voor Nederlandse popmuziek in 1966. Voor promotie-doeleinden reizen The Golden Earrings in 1967 naar Stockholm om aldaar in een weekend wat foto's te schieten, leuk voor de tienerblaadjes, en nog leuker voor de band, die weliswaar in Zweden was, maar daar geen noot gespeeld heeft. Volgens hetzelfde recept, uit de koker van manager van het eerste uur Freddy Haayen, wordt Parijs aangedaan voor een fotosessie bij onder andere de Eiffeltoren. Als de "Beatles aan de Noordzee" twee jaar later het plafond van de Nederlandse hitparade hebben bereikt laaien buitenlandse aspiraties op. In de zomer van 1969, het jaar van Woodstock, het jaar waarin de flower power op haar hoogtepunt was, vertrekt de groep naar de Verenigde Staten voor een coast-to-coasttour met optredens in de befaamde Fillmore East in New York City waar alle grote namen uit de muziekwereld optraden, zoals The Doors, Santana, J Geils Band en Janis Joplin. Vervolgens spelen de Earrings een reeks concerten in The Fillmore West, een nog steeds bestaande beroemde muziekclub in San Francisco. Van deze tour is een inmiddels legendarische concertfilm gemaakt, met onder andere Rinus Gerritsens bassolo, waar Jimi Hendrix zeer van onder de indruk was en hem wilde hebben in zijn Jimi Hendrix Experience. Rinus hoorde hiervan toen de Earring alweer lang en breed terug was in Nederland met een bagage vol ideen. Ze raken genspireerd door The Doors en Led Zeppelin, wat te horen is op het album Eight Miles High en laten vanaf Back Home (1970) een nieuw geluid horen wat hen d toonaangevende vaderlandse rockband van begin jaren '70 maakt. Intussen schrijft Kooymans ook hits van andere artiesten, zoals Bojoura en Earth and Fire. Rond 1970 lijkt de gitarist met zijn betrokkenheid de spil van de Nederlandse rockscene. Met Radar Love openen voor zijn eigen band de Amerikaanse deuren zich. Opnieuw betekenen de tournees midden jaren zeventig een bassin vol ideen die ze in Nederland introduceren, zoals revolutionaire geluidstechnieken (bijvoorbeeld quadrofonie). In het buitenland proberen ze de laatste trends te volgen en hun verworven markt te handhaven - wat gedeeltelijk lukt. In de jaren tachtig geeft de Earring met name de toon aan op het gebied van de dan laatste ontwikkeling binnen de popmuziek, de videoclip. Dick Maas regisseert voor Twilight Zone en When the Lady Smiles baanbrekende filmpjes. Golden Earring dankt mede zijn comeback eraan. Muzikaal gezien is de groep vanaf de jaren tachtig eerder een trendvolger (cfr. het dansritme van Twilight Zone, de rapinvloeden op N.E.W.S.). In de jaren negentig is de pioniersrol volledig uitgespeeld. Wel staan de 'godfathers' van de Nederlandse rock, Hay en Kooymans, in de jaren tachtig en negentig steeds vaker aan de wieg van menig nieuwe carrire. Die van Anouk spreekt het meest tot de verbeelding. George Kooymans en Barry Hay schrijven songs voor haar debuutalbum, onder andere Mood Indigo en produceren ook dit debuut Together alone in Kooymans' eigen studio aan huis in Rijkevorsel, Belgi. Vele collega-muzikanten geven aan dat ze de Golden Earring hoog waarderen, zoals de Rolling Stones die tijdens concerten in Nederland vaak Radar Love spelen, net als U2. Steve Harris van Iron Maiden is al jaren een trouwe fan van de Golden Earring, en ook in vele commercials en speelfims in Nederland en de USA worden songs van de Golden Earring gebruikt, meestal hun grootste internationale hit Radar Love. In 2008 werd het nummer When the Lady Smiles n van de campagneliedjes van Hillary Clinton. Eerder had echtgenoot Bill Clinton tijdens de voorverkiezingen in 1992 in de VS de hitsingle "Radar Love" al gebruikt.[1]. Sinds 1970 speelt Golden Earring in de huidige bezetting, terwijl de band oorspronkelijk in 1961 werd opgericht. Deze twee feiten maken duidelijk dat Golden Earring als enige cht aanspraak kan maken op de titel "oudste rockband ter wereld". Desalniettemin staan de vier Haagse vrienden met beide benen stevig op de grond en lopen niet met hun hoofd in de wolken. Avond na avond gaat nog steeds elk theater en elke zaal waar de Golden Earring speelt helemaal plat voor de ondertussen vier levende legendes die tezamen het best bewaarde geheim van het rock-'n-rolluniversum vormen. (Less)
Channel: 123video Rate it: Rate:
78, 39:46, 2008-04-17 15:15:27 Description: Golden Earring is de oudste Nederlandse rockband en werd opgericht in 1961. Als een van de weinige Nederlandse bands heeft Golden Earring echt internationaal succes gehad, vooral vanwege hun hits (More) Golden Earring is de oudste Nederlandse rockband en werd opgericht in 1961. Als een van de weinige Nederlandse bands heeft Golden Earring echt internationaal succes gehad, vooral vanwege hun hits Radar Love en Twilight Zone. In de USA maar ook in het Verenigd Koninkrijk en in vele andere landen wordt Golden Earring wel gezien als "het best bewaarde geheim van de rock". De band heeft wereldwijd miljoenen albums verkocht en genoot in de jaren zeventig en tachtig sterrenstatus, met name in de Verenigde Staten. Al meer dan vijfenveertig jaar neemt Golden Earring een dominante positie in de Nederlandse muziekwereld in met meer dan dertig gouden en platina albums. De band stond tot nu toe in totaal 389 weken in de Nederlandse Top 40 en is daarmee de succesvolste Nederlandse single-artiest in die lijst. De vier Haagse musici vormen een van de belangrijkste Nederlandse bands die nog steeds wekelijks optreedt en daarbij veel van haar 47 hits speelt. Huidige bezetting: Barry Hay (16 augustus 1948; zang, gitaar, dwarsfluit) Cesar Zuiderwijk (18 juli 1948; drums, effecten) George Kooymans (11 maart 1948; gitaar, zang) Rinus Gerritsen (9 augustus 1946; basgitaar, contrabas, mondharmonica, toetsen) [bewerk] De oertijd (1961-1964) Golden Earring is begonnen in een arbeiderswijk in het zuidelijke deel van Den Haag. De dertienjarige George Kooymans is helemaal weg van gitaarspelen en vindt in zijn buurjongen Rinus Gerritsen een evenknie. Vanaf 1961 verzorgen ze samen met Fred van der Hilst (drums) en Hans van Herwerden (gitaar) elk weekend in de omgeving optredens die voornamelijk bestaan uit covers van met name de op dat moment immens populaire Shadows. In 1963 neemt Peter de Ronde de plaats in van Hans van Herwerden. Gerritsen speelt dan al basgitaar. De groep noemde zich aanvankelijk Tornado's, maar omdat een Engelse band met dezelfde naam in 1963 een hit scoort noemen de Haagse pubers zich The Golden Earrings, naar de hit van Peggy Lee, ook gezongen door Marlene Dietrich in 1948. In de beginperiode is het een komen en gaan van groepsleden: Frans Krassenburg wordt leadzanger, drummer Jaap Eggermont vervangt in 1964 Freddy van Hilst. Nationale doorbraak (1965-1968) In mei 1965 worden The Golden Earrings geboekt door Jacques Senf voor een optreden in Club 192. Freddy Haayen raakt op slag genteresseerd in de groep die inmiddels het pad van de Beatles bewandelen en weet met een sterk staaltje (Haagse) bluf een plaatopname te versieren. Dat hij slechts stagiair is bij platenmaatschappij Polydor en nog niet eerder een opnamestudio van binnen heeft gezien doet er niet toe. Please go wordt in september 1965 een top-tien-hit. Naast de onvoorwaardelijke steun van manager Haayen is ook de rol van Veronica-diskjockey Willem van Kooten (alias Joost den Draaijer) niet te onderschatten. Geruggensteund door zulke sterke publiciteit is succes onafwendbaar. Voor de opnames van opvolger That Day maken de adolescenten een trip naar de Pye studio's Londen. Zo werd "That Day" het eerste Nederlandse popnummer dat in het Verenigd Koninkrijk werd opgenomen. De single werd in 1966 onthaald als een sensatie; enkel tegengehouden door Michelle van de Beatles komt het nummer niet op nummer een in de Top 40. In datzelfde jaar 1966 vind er een legendarisch concert plaats van The Golden Earrings samen met The Kinks. Een lange reeks hits volgt, waaronder In My House (1967), Sound of the Screaming Day (1967), I've Lost Somebody (1968), de eerste nummer-een-hit Dong-Dong-Di-Ki-Di-Gi-Dong (1968) en Just a Little Bit of Peace In My Heart(1969), een song die George Kooymans schreef om zijn gevoelens te vertolken over zijn weggelopen liefde Melanie, zus van Rinus Gerritsen. Het werd een hit en ook qua liefde was het raak: Net als het lied bleek hun liefde onoverwinnelijk en hun huwelijk dat volgde ook. Lonkend naar het internationale succes (1969-1973) Met hun beatmuziek staan The Golden Earrings in 1968 aan de absolute top. Gezegend met uitstekende voelsprieten voor de nieuwste muzikale wendingen neigt de groep in 1968/1969 voorzichtig naar de ruigere rockmuziek. Vooral de komst van Barry Hay, die in 1968 zanger Frans Krassenburg opvolgt, zorgt voor een onstuimige impuls. Met de verandering van het geluid worden ook de deuren naar de andere kant van de oceaan opengezet. Vooral met de driekwartier uitgesponnen Byrds-klassieker Eight Miles High maakt The Golden Earring (inmiddels zonder 's') indruk in de Verenigde Staten. Janis Joplin gaat voor de band op haar knien in The Fillmore west in San Francisco waar de Golden Earring avonden lang furore maakte. Een van die concerten is gefilmd en biedt ons nu achteraf een kijkje in het ontstaan van bhne-succes van de nog jonge band, vooral de basgitaarsolo van Rinus Gerritsen baart veel opzien en gaf aanleiding tot een poging van Jimi Hendrix Rinus te rekruteren voor zijn band The Jimi Hendrix Experience. Gelukkig zag de bassist en mede-oprichter van de Earring toen al in dat het wel eens iets zou kunnen gaan worden met zijn eigen bandje. De nieuwe Earring is al te horen op de dubbel-elpee On the Double (1968), de acid-plaat Eight Miles High (1969), en de singles Where Will I Be (1969) en Another 45 Miles (1969). Drummer Eggermont is intussen vervangen door Sieb Warner, die in 1970 op zijn beurt het veld moet ruimen voor Cesar Zuiderwijk. Nu is de viermansformatie compleet waaruit anno nu nog steeds Golden Earring bestaat. De echte muzikale kentering komt met de single Back Home in 1970. De single slaat in als een bom en wordt de op een na grootste hit van het jaar. Op dezelfde leest scoort de band hits met Holy Holy Life (1971), She Flies On Strange Wings (1971), Buddy Joe (1972) en Stand By Me (1972). In 1972 toert Golden Earring door Europa in het voorprogramma van The Who. Deze ontwikkeling draagt bij tot Radar Love,uitgebracht op Track, het platenlabel van The Who en bezorgt de Nederlandse rockgeschiedenis een mijlpaal die bijna groter is dan Golden Earring zelf. Rockband van internationale allure (1974-1977) Radar Love en de elpee Moontan (1973) forceren de internationale doorbraak van de groep in Europa; in het Verenigd Koninkrijk en eindelijk ook in de Verenigde Staten krijgt de band een vaste voet aan de grond. Moontan wordt zelfs goud in Amerika. Intensief wordt er getoerd, met bands als Kiss en Aerosmith in het voorprogramma (!) en ook zijn er gezamenlijke optredens met Led Zeppelin, Santana, Eric Clapton, Pink Floyd en verschillende andere grote namen uit de muziekwereld. In eerste instantie wordt alles gefixeerd op de consolidatie van het Amerikaanse succes. Om het volle geluid van het album ook op het podium te kunnen reproduceren wordt eind 1974 toetsenist Robert Jan Stips aangetrokken. Met hem maakt de groep de albums Switch (1975) en het pretentieuze To The Hilt (1976). Hij wordt in de zomer van 1976 vervangen door de gitarist Eelco Gelling die prominent aanwezig is op de gitaarplaat Contraband (1976) en excelleert op Live Vrije val (1978-1981) Desondanks wordt er geen passend vervolg gegeven aan het hitsucces van Radar Love, omdat de band dacht dat het beter was van imago te veranderen, zowel qua kleding- als muziekstijl. De opvolgers van "Radar Love" worden singles als Ce soir (1975), Sleepwalking (1976) en Bombay (1976), maar deze zetten geen zoden aan de dijk. De band weet zijn positie in de Verenigde Staten niet consistent uit te bouwen en verliesgevende tournees ondermijnen de motivatie. Zelfs het door sterproducer Jimmy Iovine begeleide album "Grab It For A Second" (1978) mondt uit in een teleurstelling. Reden voor Gelling om de band te verlaten. Golden Earring raakt langzaam maar onherroepelijk in een vrije val. Zelfs de toevalstreffer Weekend Love (1979) weet geen kentering te brengen in de neerwaartse spiraal. In de tijd van Punk en New Wave laten de albums No Promises No Debts (1979) en "Prisoner Of The Night" (1980) net als het live-dubbelalbum "2nd Live" (1981) een band horen die geen voeling meer heeft met de tijdsgeest. In Amerika is de verwarring des te groter daar de band niet voor een gat te vangen blijkt qua stijl , en zo niet inpasbaar is in een marketing-strategie en een format. De platenmaatschappijen en Amerikaanse managements weten niet wat ze met de Earring aanmoeten, en hetzelfde gevoel ontstaat bij de radio-stations en het publiek. Men kan de band niet pltsen, waardoor het ongrijpbaar en vervolgens onbegrijpelijk dreigt te worden wat de Golden Earring voor een soort band is. Geen band waar het zakelijk gezien interessant was in te investeren, geen band die duidelijk in de markt te zetten was met reclame-campagnes. Een band die nauwelijks aansloot bij de heersende muziekstijlen, de weg kwijt was en het publiek niet meer echt kon boeien. Het zag ernaar uit dat de band zijn langste tijd gehad had. De leden besloten er het bijltje bij neer te leggen en te kappen met de Golden Earring. De wederopstanding (1982-1985) Net op het moment dat de oudste rockband van Nederland na 20 jaar wil stoppen, maakt de band in 1982 een grandioze comeback met de single Twilight Zone en de elpee Cut. De naam "Cut" was een flauw woordgrapje voor het Nederlandse publiek, maar tevens zat er de gedachte achter van stoppen, knippen. Het Engelse "to cut" is te vertalen met "(door)knippen". Het album was dan ook bedoeld als afscheidsplaat, iets waar manager Freddy Haayen om vroeg tijdens de vergadering waarin de band besloot te stoppen. Alle vier de Earrings zouden twee nummers schrijven voor deze laatste plaat, die dan snel klaar zou zijn. George had het nummer "Twilight Zone" nog op de plank liggen voor zijn soloalbum , maar besloot dat het wel makkelijk was om te gebruiken voor het laatste Earringalbum. Met ongekende gevolgen: zelfs in Amerika slaat de plaat aan en wordt een toptienhit, mede door de inspanningen van de toenmalige manager Freddy, die als "plugger" de plaat bij allerlei radiostations en dj's promoot ("plugt"). Een succesvolle tournee door de Verenigde Staten is het gevolg. Ook financieel wordt deze tour een succes, al was het maar omdat Rob Gerritsen (broer van Rinus) meereist en de twee broers samen de boekhouding doen. Iets wat wel vaker voorkomt bij bands. Mick Jagger heeft zo ook als zanger-boekhouder een dreigend faillissement van de Stones voorkomen. Anderhalf jaar later is het opnieuw raak: When the Lady Smiles - net als Twilight Zone vergezeld van een knappe door Dick Maas vervaardigde videoclip - wordt de vijfde nummer nhit voor de band in Nederland. Het experimentele album N.E.W.S. (1984) haalt eveneens de hoogste regionen. Het Earringcircus reist door de Verenigde Staten voor hun dertiende concertreeks, die hen door bijna heel de Verenigde Staten voert, langs veertig staten, waaronder Hawa. Ondertussen belandt When the Lady Smiles op de derde plaats in de hitlijsten in Canada. Deze laatste tour in 1984 wordt niet het succes waar de Golden Earring op hoopte, omdat de puriteinse houding van de omroepcensuur in de USA zich tegen de band keert die met de clip van When the Lady Smiles dacht een klapper van formaat te kunnen maken op MTV. Het clipje wordt helemaal stukgesneden door de Amerikanen om maar niet de zogenaamde verkrachting van een non te laten zien, waardoor de hele verhaallijn van het filmpje verloren gaat. Ook radiostations kunnen niets met de song, want "het paste in geen enkel format op de radio, ze konden er niets mee", aldus Barry Hay. Het nummer werd nauwelijks gedraaid op de Amerikaanse radiostations en de gecensureerde clip werd alleen 's nachts op MTV vertoond. Barry Hay: "En daar gingen we weer, moesten we weer helemaal opnieuw beginnen, iets opbouwen, daar hadden we dus geen zin meer in". Als de Earring weer terugkeert naar Nederland vindt er een "Back Home"-concert plaats in de Groenoordhallen in Leiden, dat opgenomen werd in opdracht van MTV America door Dick Maas, een oude bekende. Van dit concert werd een cd verspreid onder de titel Something Heavy Going Down (live from the twilightzone) met een gedeelte van dit concert en een studio-opname, het titelnummer Something Heavy Going Down, waarvoor ook weer een passende clip werd gedraaid waarin Barry Hay als "future video freak" de hoofdrol speelt, iets wat Bono van U2 goed heeft gezien en later zelf deed. Dit concert is tegenwoordig op dvd verkrijgbaar onder de titel Live from the Twilightzone en geeft een gedegen overzicht van de stand van zaken op muzikaal gebied van dat moment binnen de band. Volgens kenners behoren de vertolkingen van Twilight Zone en Radar Love tijdens dat concert tot de beste liveopnames die er van de band gemaakt zijn. In 1985 treedt de Golden Earring op tijdens "Europe a Go-Go", een muziekfestival dat in heel Europa live op tv werd uitgezonden vanuit verschillende locaties. De Nederlandse inzending werd Golden Earring die optrad in de Amsterdamse poptempel Paradiso. Financile en artistieke crisis (1986-1990) Een ondefinieerbare periode volgt, waarin de band bijna niet meer lijkt te bestaan. Cesar Zuiderwijk neemt met Jasper van 't Hof het muzikaal interessante, jazzy album Labyrinth op in 1985, een teken aan de wand dat er op dat moment niet veel te doen was bij de Earring. Toch volgt een jaar later het duistere en overgeproduceerde album The Hole uit 1986, wel met de toptienhit Quiet Eyes. Producer Shell Schellekens lijkt door te slaan in het elektronisch sampelen en tot overmaat van ramp wordt er een complete mastertape van het sterke nummer Why Do I gewist. Om het nog enigszins acceptabel te laten klinken wordt de tape met de opname van de backingvocals (achtergrondzang) gebruikt als leadzangpartij. De achtergrondzang werd twee keer over elkaar heen gekopieerd naar de mastertape. Hierdoor verloor het nummer bijna alles wat het aan kracht had. De band was hierover zeer ontstemd en heeft deze kapitale blunder van Schellekens pas weer kunnen herstellen tijdens de eerste akoestische The Naked Truth-sessies in 1992, toen ze het opnieuw live en unplugged opnamen op cd. Quiet Eyes ging vergezeld van een bijzondere videoclip, gedraaid door de befaamde Nederlandse fotograaf Anton Corbijn, tegenwoordig vooral bekend als huisfotograaf van onder andere U2 en Depeche Mode. Ook de foto's en het hoesontwerp van The Hole zijn van de hand van Anton Corbijn. Barry Hay en George Kooymans richtten hun eigen label Ring Records op, wat nauwelijks resulteerde in groot succes. Bovendien kreeg de Golden Earring BV een enorme belastingaanslag. Wegens een poging de bv in Liechtenstein te vestigen werd de band beschuldigd van belastingontduiking en er volgde een inval van de FIOD. Alsof dat niet genoeg was, stond de band ook bij zaakwaarnemer Willem van Kooten voor vele tonnen in het krijt, wegens bijvoorbeeld het 300.000 gulden kostende clipje van When the Lady Smiles. De Earring was zo goed als failliet, maar een "Greatest Hits"-compilatie van Arcade uit 1988 bracht licht in de duisternis en was zo succesvol dat er een uitgebreide tournee door Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en zelfs de DDR volgt: in de zomer van 1989, vlak voor de val van de Berlijnse Muur, trad de Golden Earring op in Oost-Berlijn. Het concert werd angstvallig in de gaten gehouden door partijbonzen, bang als ze ook toen nog waren voor westerse decadente invloeden van pop- en rockmuziek. Een tv-optreden voor de Oost-Duitse staatstelevisie werd om die reden op het laatste moment afgelast. Ondertussen kwam het door elektronica gedomineerde Keeper of the Flame (1989) uit, waarop Cesar Zuiderwijk nauwelijks te horen valt. Hij werd ingenieus vervangen door de samples en keyboards van Rinus Gerritsen, die met de song Distant Love weer een pareltje van een ballad toevoegt aan zijn toch al rijke schrijf-loopbaan. Een van de weinig politiek gengageerde songs van de Golden Earring is het vlammende Turn The World Around dat door wederom Dick Maas van een indringende en hilarische videoclip wordt voorzien, maar een grote hit werd het nummer niet. Het idee dat "Turn The World Around" vlak voor de Val van de Muur in Oost-Berlijn gespeeld is, prikkelt wel de fantasie en is wellicht de aanleiding dat het toen geplande tv-optreden van de Golden Earring verboden werd door de partijtop. Het album Keeper of the Flame geeft in zijn titel al aan dat de nationale Nederlandse trots niet van zins is de fakkel over te dragen en ervoor wil blijven gaan, al zal dan het roer wel om moeten richting meer genspireerde gitaarrock, en z geschiedde. De weelderige jaren negentig (1991-2000) Opgelucht kan er adem gehaald worden wanneer Bloody Buccaneers (1991) verschijnt: een verfrissende, ouderwets rockende Earring-plaat. De single Going to the Run bereikt zelfs de top drie. Dit succes wordt ruimschoots overtroffen door het akoestische album The Naked Truth (1992). Handig inpikkend op de Unplugged-hype begin jaren negentig weet de Earring dit concept het beste uit te kristalliseren. Hernieuwde internationale belangstelling is er niet, maar in Nederland wordt van The Naked Truth circa een half miljoen exemplaren verkocht. Behalve het geven van elektrische concerten gaat men vanaf 1993 nu ook akoestische concerten geven in de de theaters en schouwburgen. De financile zorgen die het voortbestaan van de groep jarenlang hebben geteisterd zijn hiermee opgelost, en alle uitstaande schulden worden in een klap afbetaald. Ook Amerika lijkt weer te lonken als Deep Purple de Earrings vraagt als support-act voor een grote Amerikaanse tournee in 1994. Het aanbod is genereus , maar wordt afgewimpeld. Hoe graag de Golden Earring ook in de Verenigde Staten wil optreden, ze hebben het simpelweg te druk in Nederland, en geboekte optredens afzeggen is uit den boze. Daarbij komt nog dat George Kooymans en kornuiten met rede beducht zijn om in het "golden oldies"-circuit te belanden, ook als is het in de States, en dan nog niet eens als head-liner, maar als support-act. In 1994 verschijnt het semi-akoestische Face it, deels voortbordurend op het grote succes van "Naked Truth"een album met zowel unplugged songs als ook een aantal stevige elektrische tracks, dat live werd opgenomen in de garage van George Kooymans, met een stel vrienden en familie als publiek. Het concept van live een album inspelen is veelbeproefd door de band, die zo poogt de energie van live-optreden te "vangen" op een studio-plaat. De opnames klinken daardoor spontaner omdat iedereen samen speelt, in tegenstelling tot een album waarbij iedereen zijn instrument afzonderlijk inspeelt en pas in een later stadium alles bij elkaar komt in de eindmix. Het album Lovesweat uit 1995 bevat enkel covers van nummers die de band ooit genspireerd hebben en verkoopt beduidend minder. In 1997 is het tijd voor Naked II, opnieuw een doorslaand succes. Inmiddels spinnen Hay en Kooymans ook garen bij het mega-succes van hun ontdekking Anouk, die zich eind jaren negentig een van de belangrijkste Nederlandse artiesten mag noemen. In 1999 verschijnt het sterke en degelijke Paradise in Distress. In de pers continu becommentarieerd als een "rockopera in wording". De eeuwwisseling wordt feestelijk luister bijgezet met extra lange jubileumconcerten en de elektronische live-dubbel-cd Last Blast of the Century(2000), opgenomen tijdens deze concerten. Van het laatste jubileumconcert, wederom in de Leidse Groenoordhallen, verscheen ook een dvd. Het was de eerste live-cd/dvd van de band die officieel uitgebracht werd sinds 1984. Gedeeltes van de dvd van het laatste concert van de eeuw werden door Veronica uitgezonden op oudjaarsavond 1999. Oudbandleden speelden weer mee, bijvoorbeeld Robert Jan Stips, en ook waren er een gospelkoortje en een blazerssectie bij om het geheel extra luister mee te geven. Een nieuw millennium (2000-...) In 2000 last de band een sabbatical year in dat wordt afgesloten met de boven verwachting verkopende compilatie The Devil Made Us Do It (2000). Minder succesvol is dan weer het nummer Yes, We're On Fire (2000) dat Golden Earring als officile tune speciaal voor de Olympische Spelen opneemt. Ook verschijnt er een single Miles away from nowhere (2000) wat de tune is van de populaire SBS-tv-hit De Bus. In 2003 verschijnt het dertigste album van de band, Millbrook USA, waarvoor helemaal naar de Verenigde Staten is afgereisd waar de bandleden zowaar in de plaatselijke coffeeshop herkend worden als "the guys from Radar Love". In februari 2005 komt het nieuwe akoestische livealbum Naked III uit op Super Audio CD en als live-dvd (opgenomen in de Panama Club te Amsterdam, juni 2004). In mei van het jaar 2005 speelt de Golden Earring na 28 jaar weer op Pinkpop in Landgraaf, voor de derde keer in zijn carrire. Op 3 september 2005 is de band te vinden op het Haagse Malieveld waar zij het podium delen met Di-rect en Kane tijdens het Beatstad Festival. De drie bands sluiten samen het festival af met een jam van het Golden Earringnummer "Back home". Op 3 december 2005 verschijnt het langverwachte boek "Golden Earring". Dit boek was van oorsprong een initiatief van Golden Earringfans Karin en Mechteld Beks. Uitgeverij Pictures Publishers heeft een maar liefst 384 pagina's tellend boek op lp-formaat op de markt gebracht. Het bevat 900 illustraties en vele bekende fotografen werken mee, zoals Patricia Steur, Nico van der Stam, Kees Tabak en Anton Corbijn. Het boek bevat daarnaast veel bijdragen van oudbandleden, bekende Nederlanders en Golden Earringfans zoals Casper Roos (discografiegedeelte). Het boek wordt gepresenteerd in de Haagse Discotheek Asta voor 1000 fans en vele genodigden. Zij zien de eerste exemplaren van het boek uitgereikt worden aan de band door Freek de Jonge. Daarna speelt Golden Earring nog een concert van een uur, samen met Bertus Borgers en oud-Earringlid Robert Jan Stips. In februari 2006 boekt de band weer een succes als ze voor het eerst sinds 1972 weer spelen in de Ahoy te Rotterdam. Van dit energieke optreden wordt een liveregistratie gemaakt die uitkomt op dvd, "met gratis CD", en een goed beeld geeft van een typisch Earringconcert. Op 2 december 2006 valt Golden Earring zelfs de eer te beurt weer eens op te treden in Zwitserland en wel in club Z7 bij Bazel. De band chartert een vliegtuig en omdat de landingsrechten op het Zwitserse vliegveld maar beperkt houdbaar zijn wordt het concert een uur vervroegd zodat hetzelfde vliegtuig terug niet gemist wordt. Het Zwitserse publiek weet niet wat ze meemaken en vraagt zich af hoe het mogelijk is dat een band die al zo lang aan de weg timmert nog steeds zo fris en jeugdig klinkt. Tijd om na te genieten van hun impact als rocklegenden hebben de bandleden nauwelijks; het vliegtuig terug wacht niet, en ook thuis in Nederland is het weer met beide voetjes op de vloer en ervoor gn. Ook in de Heineken Music Hall in Amsterdam speelt de Earring op 15 december het dak eraf tijdens een besloten optreden en herhaalt dat kunstje schijnbaar moeiteloos op 16 december 2006 in dezelfde HMH waarmee de Golden Earring bewijst nog steeds de absolute top te vormen in de vaderlandse pop- en rockwereld. Gedurende december 2006 is George Kooymans stoom gaan afblazen bij goede vriend en collega-muzikant Frank Carillo, "Frank the Yank", in Amerika, die meeschreef en speelde op het 2003-album Millbrook USA en ook in 2005 het nummer "What Cha Gonna Do (When The Levee Breaks)" voor de Earring schreef. Dit nummer begeleidde Frank als gastmuzikant tijdens het Ahoy-optreden in februari 2006. Wellicht zijn er nummers geschreven voor een nieuw album? Op 10 juni 2007 trad de band op in Keulen voor "Rockpalast", een muziekshow van de Duitse tv-zender WDR, het bewijs dat ook het buitenland de Earring nog lang niet vergeten is. Ook anno 2008 is Golden Earring nog niet uitgespeeld, dat bewijst het goed gevulde tourschema van deze onverwoestbare band. Op 15 december 2007 speelde de band F in het voorprogramma tijdens een optreden in de Heineken Music Hall, waar de Earring traditioneel haar tournee elk jaar afsluit. 5 februari 2008 gaat de groep opnieuw een concert in Ahoy verzorgen waarbij, zoals gewoonlijk, extra artiesten en muzikanten worden uitgenodigd. Een groot videoscherm en enorme lichtshow maken deel uit van dit concert. In de zomer van 2008 gaat de Golden Earring naar alle waarschijnlijkheid weer touren in de USA, al zijn definitieve data en plaatsen nog niet bekendgemaakt. Belang en invloed van Golden Earring Golden Earring is vanaf het begin internationaal georinteerd. De tweede single That Day wordt zowaar in de Pye Studio's te Londen opgenomen, waar ook Led Zeppelin, Rolling Stones en Jimi Hendrix vaste klant zijn. Een mijlpaal voor Nederlandse popmuziek in 1966. Voor promotie-doeleinden reizen The Golden Earrings in 1967 naar Stockholm om aldaar in een weekend wat foto's te schieten, leuk voor de tienerblaadjes, en nog leuker voor de band, die weliswaar in Zweden was, maar daar geen noot gespeeld heeft. Volgens hetzelfde recept, uit de koker van manager van het eerste uur Freddy Haayen, wordt Parijs aangedaan voor een fotosessie bij onder andere de Eiffeltoren. Als de "Beatles aan de Noordzee" twee jaar later het plafond van de Nederlandse hitparade hebben bereikt laaien buitenlandse aspiraties op. In de zomer van 1969, het jaar van Woodstock, het jaar waarin de flower power op haar hoogtepunt was, vertrekt de groep naar de Verenigde Staten voor een coast-to-coasttour met optredens in de befaamde Fillmore East in New York City waar alle grote namen uit de muziekwereld optraden, zoals The Doors, Santana, J Geils Band en Janis Joplin. Vervolgens spelen de Earrings een reeks concerten in The Fillmore West, een nog steeds bestaande beroemde muziekclub in San Francisco. Van deze tour is een inmiddels legendarische concertfilm gemaakt, met onder andere Rinus Gerritsens bassolo, waar Jimi Hendrix zeer van onder de indruk was en hem wilde hebben in zijn Jimi Hendrix Experience. Rinus hoorde hiervan toen de Earring alweer lang en breed terug was in Nederland met een bagage vol ideen. Ze raken genspireerd door The Doors en Led Zeppelin, wat te horen is op het album Eight Miles High en laten vanaf Back Home (1970) een nieuw geluid horen wat hen d toonaangevende vaderlandse rockband van begin jaren '70 maakt. Intussen schrijft Kooymans ook hits van andere artiesten, zoals Bojoura en Earth and Fire. Rond 1970 lijkt de gitarist met zijn betrokkenheid de spil van de Nederlandse rockscene. Met Radar Love openen voor zijn eigen band de Amerikaanse deuren zich. Opnieuw betekenen de tournees midden jaren zeventig een bassin vol ideen die ze in Nederland introduceren, zoals revolutionaire geluidstechnieken (bijvoorbeeld quadrofonie). In het buitenland proberen ze de laatste trends te volgen en hun verworven markt te handhaven - wat gedeeltelijk lukt. In de jaren tachtig geeft de Earring met name de toon aan op het gebied van de dan laatste ontwikkeling binnen de popmuziek, de videoclip. Dick Maas regisseert voor Twilight Zone en When the Lady Smiles baanbrekende filmpjes. Golden Earring dankt mede zijn comeback eraan. Muzikaal gezien is de groep vanaf de jaren tachtig eerder een trendvolger (cfr. het dansritme van Twilight Zone, de rapinvloeden op N.E.W.S.). In de jaren negentig is de pioniersrol volledig uitgespeeld. Wel staan de 'godfathers' van de Nederlandse rock, Hay en Kooymans, in de jaren tachtig en negentig steeds vaker aan de wieg van menig nieuwe carrire. Die van Anouk spreekt het meest tot de verbeelding. George Kooymans en Barry Hay schrijven songs voor haar debuutalbum, onder andere Mood Indigo en produceren ook dit debuut Together alone in Kooymans' eigen studio aan huis in Rijkevorsel, Belgi. Vele collega-muzikanten geven aan dat ze de Golden Earring hoog waarderen, zoals de Rolling Stones die tijdens concerten in Nederland vaak Radar Love spelen, net als U2. Steve Harris van Iron Maiden is al jaren een trouwe fan van de Golden Earring, en ook in vele commercials en speelfims in Nederland en de USA worden songs van de Golden Earring gebruikt, meestal hun grootste internationale hit Radar Love. In 2008 werd het nummer When the Lady Smiles n van de campagneliedjes van Hillary Clinton. Eerder had echtgenoot Bill Clinton tijdens de voorverkiezingen in 1992 in de VS de hitsingle "Radar Love" al gebruikt.[1]. Sinds 1970 speelt Golden Earring in de huidige bezetting, terwijl de band oorspronkelijk in 1961 werd opgericht. Deze twee feiten maken duidelijk dat Golden Earring als enige cht aanspraak kan maken op de titel "oudste rockband ter wereld". Desalniettemin staan de vier Haagse vrienden met beide benen stevig op de grond en lopen niet met hun hoofd in de wolken. Avond na avond gaat nog steeds elk theater en elke zaal waar de Golden Earring speelt helemaal plat voor de ondertussen vier levende legendes die tezamen het best bewaarde geheim van het rock-'n-rolluniversum vormen. (Less)
Channel: 123video Rate it: Rate:
33, 03:21, 2008-04-21 17:04:07 Description: The Potbelleez "Don't Hold Back" http://www.freneticmusic.com http://www.myspace.com/freneticmusic1 http://www.myspace.com/thepotbelleez Released Sunday 27 April digital, Monday 5 May (More) The Potbelleez "Don't Hold Back" http://www.freneticmusic.com http://www.myspace.com/freneticmusic1 http://www.myspace.com/thepotbelleez Released Sunday 27 April digital, Monday 5 May in shops Welcome The Potbelleez. It's a name you'll be unable to avoid very soon. Don't Hold Back, the band's debut single is a track with radio written all over it. Tong's already playing, and daytime radio beckons. Today, The Potbelleez are one of Australia's most in-demand acts. "Don't Hold Back" was number 5 there and in the top 40 for 23 weeks. In 2007 alone, they played over 250 gigs, including Channel Ten's famous Sydney Harbour New Years Eve celebrations, (2.2 million viewers Australia wide). They also played in front of 35,000 people at the opening of the A League Soccer Grand Final at Sydney Football Stadium, together with a host of festival appearances including Global Gathering Ireland (alongside Sasha & Digweed), Godskitchen (UK), and closing Stereosonic after Armand Van Helden . Already this year they've played Good Vibrations alongside Kanye West and supported dance luminaries Frankie Knuckles, Groove Armada and Axwell. Upcoming gigs at the Brisbane, Melbourne and Sydney legs of the Future Music Festival alongside The Chemical Brothers and Roger Sanchez will also ensure the band will end the massive Australian summer festival season with a bang. ...Now they are coming to the UK. The Potbelleez are a musical tour de force, consisting of DJ-producers and founding members Dave Goode and Jonny Sonic, sassy singer Blue and Ilan 'Ikid' Kidron, the voice behind 'Don't Hold Back'. Dave and Jonny, who are both Irish lads, landed in Sydney Australia in 2002, looking for a new start in the Antipodes. The electric Blue joined the pair in 2005, having previously dropped rhymes for legendary UK act Hexstatic while living in London. Meanwhile, Kidron made his entrance in 2006 as the band took about a legendary 2 year Saturday night residency in former strip club Moulin Rouge right in the heart of Sydney's red light district Kings Cross. Combining Dave & Jonny's punchy electro-laced beats, with guitar-licked summer sonics and Kidron's captivating vocals, "Don't Hold Back" is 7 minutes of stunning dance music perfection and the kind of special offering that demanded people sit up and take notice of this rising Australian talent. The track spent an incredible 17 weeks as no.1 in the ARIA dance charts and 22 weeks in the ARIA Top 40 national singles chart, peaking at #5, which took the single "platinum" selling over 70,000 units. Now squarely on the dance world's radar Dave & Jonny have been signed up by legendary Ibiza super club Pacha to mix a new compilation, while Ministry of Sound has snapped up the dynamic duo to record a prestigious 'Sessions' mix later this year. 12: A1: Original Mix A2: Malente's Monster Dub B1: Out Of Office Remix B2: Totally Random Remix ECD: 1. Radio Edit 2. Original Mix 3. Out Of Office Remix 4. Totally Random Remix 5. Drive Remix (Less)
Channel: youtubeTags: Back Dance Don't Electronic Frenetic Hold Meck Music Of Office Out Potbelleez Recordings Records The
Rate it: Rate:
5, 00:00, 2009-08-13 09:02:10 Description:
Channel: haporn Rate it: Rate:
Recent searches
als angel 7s ago animal porn 6s ago anna nova 5s ago anya sex 8s ago beauty and the senior videos 5s ago ceca raznatovic xxx 5s ago dental pulp 7s ago dita von teese 7s ago free forced sex tube 8s ago hitomi tanaka 8s ago huge tittie mature mom 6s ago indian homemade 2s ago jean val jean pornstar 3s ago joanie 4s ago josefine mutzenbacher 3s ago laure sainclair fucking 4s ago married couple sex 5s ago marvel ultimate alliance 5s ago mom teaching daughter 5s ago pimping 8s ago rocco siffredi 7s ago sabrina blond 1s ago video lesbienne gratuite 7s ago video virgin gold 7s ago videos viol 4s ago
Recently watched videos
What is viral today ?
Quicklist (0)
No videos on quicklist
This list is temporary even if You are logged in. You can save it to permanent list.
My video lists
You must be logged to see all your lists. Please log in here.
Bookmark us
Please, link us: